'കാരാട്ട് പഴയതുതന്നെ പാടി'
വിശ്വസിക്കുക, ഇതൊരു ഫലിത പരിപാടിയുടെ തലക്കെട്ടല്ല. ഒരു കാര്‍ടൂണിന്റെ ശീര്‍ഷകവുമല്ല. ഒരു വാര്‍ത്തയുടെ തലക്കെട്ടാണ്. ജയ്ഹിന്ദ് ടിവിയില്‍ വന്നതല്ല, മനോരമ ടിവിയില്‍ നിന്നെടുത്തതാണ്.
2010 ഏപ്രില്‍ 23. സമയം രാത്രി 9 മണി. വേദി മനോരമ ടി വി. സ്ക്രീനില്‍ കൌണ്ടര്‍ പോയിന്റ്.
അത്, ടെലിവിഷന്‍ ക്ളോക്കിലെ വാര്‍ത്താവിശകലനത്തിന്റെ നേരമായിരുന്നു. അത്, മനോരമ ടിവിയുടെ ഔദ്യോഗിക വാര്‍ത്താ വിശകലന പരിപാടിയായിരുന്നു. പത്രത്തിലെ മുഖപ്രസംഗത്തിനു സമാനമായ പംക്തി. അതിലാണ് നേരത്തെ കേട്ട പരാമര്‍ശം കടന്നുവന്നത്. അതും തലക്കെട്ടുകളില്‍.
'കൌണ്ടര്‍ പോയിന്റി'ന്റെ ഹെഡ്ലൈന് ഗ്രാഫിക്സ്റോള്‍ ചെയ്യുന്നു. വശ്യമായ ഉപകരണസംഗീതം ഉയര്‍ന്നു താഴുന്നു. അവതാരകന്റെ ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്നു: "കാരാട്ട് പഴയതുതന്നെ പാടി.'' പിന്നീട്, ഹെഡ്ലൈന് ഗ്രാഫിക്സിലെ ജാലകത്തില്‍ സിപിഐ എം ജനറല്‍ സെക്രട്ടറി പ്രകാശ് കാരാട്ടിന്റെ മുഖം വരുന്നു. കാരാട്ട് പറയുന്നു.-"We have said from the beginning that is why the case can not stand, that we face it leagaly and will prove that this is not a case of corruption". (അതുകൊണ്ടാണ് തുടക്കം മുതലേ ഞങ്ങള്‍ പറയുന്നത് ഈ കേസ് നിലനില്‍ക്കില്ലെന്ന്, ഞങ്ങള്‍ ഇതിനെ നിയമപരമായി നേരിടുമെന്ന്, ഇത് ഒരു അഴിമതി കേസല്ലെന്ന് തെളിയിക്കുമെന്ന്.)
കാരാട്ടിന്റെ പ്രതികരണത്തിന്റെ ദൃശ്യം കാരാട്ട് പഴയതുതന്നെ പാടി എന്നു വിളിച്ചുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് ജനങ്ങള്‍ക്കു നല്‍കുമ്പോള്‍ മനോരമ ഒരു മുഖ്യധാരാ മാധ്യമത്തിന്റെ അതിരുകള്‍ അതിലംഘിക്കുകയായിരുന്നു. മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തനപരമായ ഒരു ന്യായീകരണവുമില്ലാതെ.
ഏപ്രില്‍ 23 നാണ് ലാവ്ലിന് കേസില്‍ ക്രൈം ദ്വൈവാരിക ഉടമയും പത്രാധിപരുമായ ടി പി നന്ദകുമാറിന്റെ ഉപഹര്‍ജി കൊച്ചിയിലെ പ്രത്യേക കോടതി തള്ളിയത്. അതിനോടുള്ള പ്രതികരണമായിരുന്നു കാരാട്ടിന്റേത്.
ഏപ്രില്‍ 17ന് ഉപഹര്‍ജിക്കെതിരായ റിപ്പോര്‍ട് സിബിഐ കോടതിയില്‍ വച്ചു -"ലാവ്ലിന് കരാറില്‍ പിണറായി വിജയന് കോഴ വാങ്ങി എന്ന ആരോപണത്തിന് തെളിവില്ല.'' മനോരമ ആ വാര്‍ത്തയ്ക്ക് കൊടുത്ത മേല്‍ക്കുറിപ്പ് ഇങ്ങനെയായിരുന്നു -പിണറായിക്ക് സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ്. സിബിഐ റിപ്പോര്‍ട് സന്തോഷകരമാണെന്ന് പിണറായി പ്രതികരിച്ചു. അത് മനോരമ വാര്‍ത്തയാക്കിയത് "സിബിഐ കൊള്ളാം'' എന്ന മേലെഴുത്തോടെയായിരുന്നു.
അതേ വാര്‍ത്ത, ന്യൂസ് നൈറ്റില്‍ ഇന്ത്യാവിഷന്‍ ചര്‍ച്ചയ്ക്കെടുത്തു. എതിര്‍പക്ഷങ്ങളില്‍ ഇ പി ജയരാജനും കാളീശ്വരം രാജുമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഇന്ത്യാവിഷന്‍ അവതാരകന്‍ സ്വയം ഒരു പക്ഷത്തു ചേര്‍ന്നു. അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനിച്ചു: "ഇടപാടില്‍ സാമ്പത്തിക അഴിമതിയില്ല എന്നല്ല, ഇടപാടുകള്‍ക്കു തെളിവില്ല എന്നാണ് സിബിഐ പറഞ്ഞത്.'' "സിബിഐയുടെ പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ ഈ കേസിന്റെ മെറിറ്റിനെ ബാധിക്കുന്നില്ല.'' "കുറ്റപത്രത്തില്‍ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളില്‍ വിട്ടുവീഴ്ചയോ 'യു ടേണോ' സിബിഐ എടുത്തിട്ടില്ല.''
ലാവ്ലിന് കേസിലെ ഉപഹര്‍ജിയിലെ സിബിഐ റിപ്പോര്‍ടും കോടതിവിധിയും കേരളത്തില്‍ നേരേ ചൊവ്വേ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നതിനെ ആരോ പേടിച്ചിരുന്നോ? അതെ, എന്നാണ് മലയാളത്തിലെ കോര്‍പറേറ്റ് ചാനലുകള്‍ തെളിയിച്ചത്.
ഏഷ്യാനെറ്റ്, മനോരമ, ഇന്ത്യാവിഷന്‍ ചാനലുകള്‍ക്ക് സിബിഐ റിപ്പോര്‍ട് -പിണറായി വിജയന് കോഴ വാങ്ങി എന്ന ആരോപണത്തിന് അടിസ്ഥാനമില്ലെന്ന അന്വേഷണ ഏജന്‍സിയുടെ വെളിപ്പെടുത്തല്‍ -ഒന്നാം വാര്‍ത്തയായില്ല. എട്ടു കൊല്ലമായി കേരളത്തെ പിടിച്ചു കുലുക്കുന്ന ഈ കേസിലെ ഈ ഘട്ടം തത്സമയ അവിരാമ ചര്‍ച്ചയാക്കാനോ, വിശകലനം ചെയ്യാനോ, അതു മുന്‍നിര്‍ത്തി എസ്എംഎസ് വോട്ടെടുപ്പു നടത്താനോ, ടോക്ഷോ സംഘടിപ്പിക്കാനോ അവ തയ്യാറായില്ല.
ഇന്ത്യാവിഷനാണ് ഇത് പ്രൈം ടൈമില്‍ 20 മിനിറ്റു നീണ്ട ചര്‍ച്ചയാക്കിയത്. ചര്‍ച്ചയില്‍ സിപിഐ എമ്മിനുവേണ്ടി ഇ പി ജയരാജനുണ്ടായിരുന്നു. പിണറായി വിജയനെതിരെ സംസാരിക്കാന്‍ അഡ്വ. കാളീശ്വരം രാജുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, പിണറായി വിജയനെതിരെ കൂടുതല്‍ ശക്തിയായി വാദിച്ചത് അവതാരകനാണ്.''
"സിബിഐയുടെ പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ ഈ കേസിന്റെ മെറിറ്റിനെ ബാധിക്കുന്നില്ല'' എന്നും "കുറ്റപത്രത്തില്‍ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളില്‍ വിട്ടുവീഴ്ചയോ 'യു ടേണോ' സിബിഐ എടുത്തിട്ടില്ല.'' എന്നും പിണറായി വിജയന് എതിരായാണ് അവതാരകന്‍ വ്യാഖ്യാനിച്ചത്. എന്നാല്‍, കേസിന്റെ മെറിറ്റ് മാറ്റാനുള്ള ശ്രമം നടത്തിയത് ഉപഹര്‍ജിക്കാരനാണെന്നും മെറിറ്റ് മാറാത്തത് ഉപഹര്‍ജിയുടെ താല്പര്യത്തിന് എതിരാണെന്നും ഉള്ള മറുവ്യാഖ്യാനം ഒരു ചോദ്യമായെങ്കിലും ഉന്നയിക്കാന്‍ ഇന്ത്യാവിഷന്‍ അവതാരകന്‍ മറന്നു.
പിണറായി സാമ്പത്തിക ഇടപാടു നടത്തി എന്ന സൂചനപോലും ഇന്ത്യാവിഷന്‍ അവതാരകന്‍ നല്‍കി. "ഇടപാടില്‍ സാമ്പത്തിക അഴിമതിയില്ല എന്നല്ല, ഇടപാടുകള്‍ക്കു തെളിവില്ല എന്നാണ് സിബിഐ പറഞ്ഞത്'' എന്ന് അവതാരകന്‍ ആവര്‍ത്തിച്ചു വ്യാഖ്യാനിച്ചു. അഴിമതി നടന്നില്ല എന്ന് ഒരന്വേഷണ ഏജന്‍സിയും പറയില്ല എന്നും അഴിമതിക്കു തെളിവില്ല എന്നത് നിയമപരമായ ഭാഷ മാത്രമാണെന്നും ഉള്ള സരള സത്യം ഒരു ചോദ്യമായെങ്കിലും ഉന്നയിക്കാന്‍ ഇന്ത്യാവിഷന്‍ അവതാരകന്‍ തയാറായില്ല.
എന്തിനായിരുന്നു ഉപഹര്‍ജി? ലാവ്ലിനില്‍നിന്ന് പിണറായി കോഴ കൈപ്പറ്റിയതിനെപ്പറ്റിയും കോഴപ്പണം കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ നൂറിലേറെ തവണ നടത്തിയ സിംഗപ്പുര്‍-ദുബായ് സന്ദര്‍ശനത്തെപ്പറ്റിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനധികൃത സമ്പാദ്യങ്ങളെപ്പറ്റിയും മുന്‍ വൈദ്യുതി ബോര്‍ഡ് സെക്രട്ടറി രാജഗോപാലിന്റെ ദുരൂഹ മരണത്തെപ്പറ്റിയും സിബിഐ അന്വേഷിച്ചിട്ടില്ലെന്നും ഇതിന് കോടതി നിര്‍ദേശം നല്‍കണമെന്നും ആയിരുന്നു.
എന്തായിരുന്നു ഉപഹര്‍ജിയോടുള്ള സിബിഐ നിലപാട്? ഉപഹര്‍ജിക്കാരന്റെ ഈ ആരോപണങ്ങളില്‍ അന്വേഷണം നടന്നെന്നും ആരോപണങ്ങള്‍ക്ക് അടിസ്ഥാനമില്ലെന്നും അവയ്ക്ക് തെളിവു കണ്ടെത്താനുള്ള വിലമതിക്കേണ്ട സൂചനകള്‍പോലും ഇല്ലെന്നും ആരോപണകര്‍ത്താക്കള്‍ പറയുന്നത് കേട്ടുകേള്‍വികളോ അര്‍ധസത്യങ്ങളോ ആണെന്നും തെളിവുകിട്ടിയാല്‍ കോടതിയെ ബോധിപ്പിക്കുമെന്നും ആയിരുന്നു.
ലാവ്ലിന് വിവാദത്തില്‍ എന്നും രണ്ട് പക്ഷങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു പക്ഷം പ്രചണ്ഡമായ പ്രചാരണം നടത്തി: "ലാവ്ലിന് കേസ് അഴിമതിക്കേസാണ്. 500 കോടിയുടെ അഴിമതി. 374.50 കോടി സംസ്ഥാനത്തിന് നഷ്ടമുണ്ടാക്കിയ അഴിമതി. അഴിമതി നടത്തിയത് പിണറായി വിജയന്. ഇടനിലക്കാരന്‍ ഹര്‍കിഷന്‍സിങ് സുര്‍ജിത്തിന്റെ മകന്. അഴിമതിപ്പണംകൊണ്ടാണ് കൈരളി ടി വി ഉണ്ടാക്കിയത്. എകെജി സെന്റര്‍ പുതുക്കിപ്പണിതത്. പാര്‍ടി നേതാക്കള്‍ക്ക് തിരുവനന്തപുരത്ത് ആഡംബര സുഖവാസ മന്ദിരങ്ങളുണ്ടാക്കിയത്. ഹര്‍കിഷന്‍ സിങ് സുര്‍ജിത്തിന്റെ മകന് കമീഷനായി 25 കോടി കിട്ടി. പാര്‍ടിയുടെ ദേശീയ നേതാക്കള്‍ക്കും കോഴയുടെ പങ്കുകിട്ടി. പാര്‍ടി പി ബി കോഴപ്പണത്തിന്റെ തടവറയിലാണ്. പങ്കിട്ടതിന്റെ ബാക്കി പിണറായി സിംഗപ്പുരേക്കു കടത്തി. അവിടെ ഭാര്യയുടെ പേരില്‍ കയറ്റുമതി കമ്പനി -തുടങ്ങി. കമല എക്സ്പോര്‍ട്സ് ഇന്റര്‍നാഷണല്‍. അതിന് അനധികൃത വൃക്കവ്യാപാരം നടത്തുന്ന കിഡ്നി ഫൌണ്ടേഷനുമായി ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. പിണറായി അധോലോക വ്യവസായിയാണ്. വ്യവസായ നടത്തിപ്പിനായി അദ്ദേഹം നൂറോളം തവണ സിംഗപ്പുര്‍ സന്ദര്‍ശിച്ചിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹം പിണറായിയില്‍ ഒരു കോടി ചെലവിട്ട് ആര്‍ഭാടവസതി പണിതു. മക്കളെ ഒരുകോടി വീതം ചെലവുള്ള കോഴ്സുകള്‍ പഠിപ്പിച്ചു. മലബാര്‍ ക്യാന്‍സര്‍ സെന്ററിന് കിട്ടിയ പണം ടെക്നിക്കാലിയ എന്ന കടലാസ് കമ്പനിയിലൂടെ വിഴുങ്ങി. ടെക്നിക്കാലിയ പിണറായി വിജയന്റെ ബിനാമി കമ്പനിയാണ്. മുന്‍ വൈദ്യുതി ബോര്‍ഡ് ചെയര്‍മാന്‍ രാജഗോപാലിന്റെ മരണം ദുരൂഹമാണ്. അതിന് ലാവ്ലിന് ഇടപാടുമായി ബന്ധമുണ്ട്. പന്നിയാര്‍ നിലയത്തില്‍ ഉണ്ടായ ദുരന്തം ലാവ്ലിനില്‍നിന്നു കൊണ്ടുവന്ന മോശം ഉപകരണങ്ങള്‍ പൊട്ടിത്തെറിച്ച് ഉണ്ടായതാണ്. അതല്ല, അത് അട്ടിമറിയാണ്. അവിടെ മരിച്ച എട്ടുപേരുടെ മരണത്തിന് ഉത്തരവാദികള്‍ ലാവ്ലിന് ഇടപാടിലെ പ്രതികളാണ്.''
മറുപക്ഷം പ്രതിരോധിച്ചു: "ലാവ്ലിന് ഇടപാടില്‍ പിണറായി അഴിമതി നടത്തിയിട്ടില്ല. ഒരു രൂപപോലും അദ്ദേഹം കോഴയായി കൈപ്പറ്റിയിട്ടുമില്ല. ലാവ്ലിന് കരാര്‍തന്നെ മുന്‍ സര്‍ക്കാരിന്റേതാണ്. അത് സംസ്ഥാന താല്‍പര്യങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ കാക്കുംവിധമാക്കി തുടരുകയാണ് പിണറായി ചെയ്തത്. ക്യാന്‍സര്‍ സെന്ററിനുള്ള 86 കോടി നഷ്ടപ്പെട്ടത് പിന്നാലെ വന്ന മന്ത്രിസഭയുടെ താല്പര്യക്കുറവുകൊണ്ടാണ്. ആരോപണങ്ങള്‍ രാഷ്ട്രീയ പ്രേരിതമാണ്.''
വിവാദത്തിലെ ഈ രണ്ടു പക്ഷങ്ങള്‍ക്കും ഇടയില്‍നിന്നാണ് സിബിഐ കേസന്വേഷിച്ചത്. പ്രമാദമായ ആരോപണങ്ങള്‍ ഒന്നൊന്നായി അന്വേഷണ ഘട്ടത്തില്‍ കൊഴിഞ്ഞുവീണു. മലബാര്‍ ക്യാന്‍സര്‍ സെന്റര്‍ തലശേരിയില്‍ കൊണ്ടുവരാനായി ലാവലിനു തന്നെ വൈദ്യുതി കരാര്‍ കൊടുക്കാന്‍ പിണറായി വിജയന് അമിതതാല്പര്യം കാട്ടിയെന്നും ഗൂഢാലോചന നടത്തിയെന്നും അധികാരദുര്‍വിനിയോഗം കാട്ടിയെന്നുമായി കുറ്റപത്രം വന്നപ്പോള്‍ പിണറായി വിജയന്റെ 'കുറ്റ'ങ്ങള്‍. പിണറായിക്ക് കരാറിലുള്ള അമിത താല്പര്യത്തിനു തെളിവായി പിന്നീട് പച്ചക്കള്ളമാണെന്നു തെളിഞ്ഞ വരദാചാരിയുടെ തലക്കഥ സിബിഐ കുറ്റപത്രത്തില്‍ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. മലബാര്‍ ക്യാന്‍സര്‍ സെന്ററിന് 86 കോടി രൂപ കിട്ടാതെ പോയതിനും അത് ലാവ്ലിന് ലാഭമാകുന്നതിനും ഇടവരുത്തിയതും കുറ്റപത്രത്തില്‍ പിണറായിയുടെ 'കുറ്റ'മാണ്.
ഈ അവശിഷ്ടാപരാധങ്ങളുടെ കുറ്റപത്രത്തില്‍ പഴയ ക്രൈം ലക്കങ്ങളിലെ അപസര്‍പ്പക-അപവാദ കഥകളില്‍ സാധ്യമാവുന്നതത്രയും കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കാനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നു നന്ദകുമാറിന്റെ ഉപഹര്‍ജി. അതാണ് തള്ളപ്പെട്ടത്.
എന്താണ്, മുഖ്യധാരാ മാധ്യമങ്ങള്‍ക്കു പറ്റിയത്? ലാവ്ലിന് വിവാദത്തില്‍ രണ്ടു പക്ഷങ്ങള്‍ ഏറ്റുമുട്ടിയപ്പോള്‍ അവ വിവാദമുണ്ടാക്കിയവര്‍ക്കൊപ്പമായിരുന്നു. അവര്‍ കൊടുത്ത കള്ളക്കഥകള്‍ സ്വന്തമായി ഏറ്റെടുത്തു പ്രചരിപ്പിച്ചത് മുഖ്യധാരാ മാധ്യമങ്ങളാണ്. കോളങ്ങളിലൂടെ ലാവലിന്‍ വിവാദവും കോടതികളിലൂടെ ലാവലിന്‍ കേസും മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോയ ക്രൈം നന്ദകുമാറിന്റെ വിശ്വാസ്യത സ്വന്തം വിശ്വാസ്യതയുടെ ഭാഗമാണ് മുഖ്യധാരാ മാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക്.
മാധ്യമ ഉള്ളടക്കത്തെ നിര്‍ണയിക്കുന്ന അഞ്ച് ഘടകങ്ങളില്‍ ഒന്നായി ഉറവിടങ്ങളെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയത് നോം ചോംസ്കിയും എഡ്വേഡ് ഹെര്‍മനുമാണ്. ഒരു ഉറവിടത്തോട് മാധ്യമങ്ങള്‍ക്കുണ്ടാകുന്ന ദാസ്യത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനമാണ് ലാവ്ലിന് കേസ് വാര്‍ത്തകളില്‍ മനോരമയിലും ഇന്ത്യാവിഷനിലും കണ്ടത്.
കാരാട്ട് പഴയതുതന്നെ പാടി എന്ന അതിരുലംഘനം മനോരമ ചാനലിന് നടത്താതെ വയ്യ; വരദാചാരിയുടെ തലക്കഥയുടെ പ്രചാരകരായ മനോരമ പത്രത്തിന്റെ ചാനലാണത്. ഉപഹര്‍ജി തള്ളിയത് നന്ദകുമാറിന് തിരിച്ചടിയായെന്ന് ഇന്ത്യാവിഷനു പറയാന്‍ വയ്യ; ക്രൈമിന്റെ അപവാദകഥകളാണ് ഇന്ത്യാവിഷന്റെ രാഷ്ട്രീയ ആക്ഷേപ ഹാസ്യ പരിപാടികളുടെ ചൂരും ചുണയും.
എന്‍ പി ചന്ദ്രശേഖരന്‍ deshabhimani weekly
വെള്ളിയാഴ്‌ച, മേയ് 07, 2010
വ്യാഴാഴ്‌ച, മേയ് 06, 2010
മുള്ളുമരം.
http://mullumaram.blogspot.com/2010/05/blog-post_06.html?showComment=1273171881974_AIe9_BHCQHjoLNQPl-f7_NBygYFgZz_ezwPMOvJDEp4QtizvRpsR1SqQsQYqN_tYjW8jSUx3om-OkhzVKeTgPtvodqjx7wAc-NHQgBSInMSD6caQWtc0WYkTI0yUUoBGOh87h6Qa38Q0qWgdMWS6tYTSc9YDv0ygHElaFZ0kmRbaM6XLUqpPSmbaBdVxSj78vz9GU4F9DT17PrIzS_QOkwVuNpEgDIEh6Q#c9096080613103158351
വിലക്കയറ്റത്തിനെതിരെ
R.anoop
ഞാന്‍ ഇന്ന് ഇവിടെ പറയാന്‍ ഉദേശിക്കുന്നത് കേന്ദ്രം ഭരിക്കുന്ന(വാക്കുകളി മാത്രം)ഒരു സര്‍ക്കാരിന്റെ വികല നയങ്ങളുടെ ഭാഗമായി രാജ്യത്തു സാമാന്യ ജനം ഭക്ഷണത്തിനായി തെണ്ടുന്നു.ഇത്തരം ഒരു അവസ്ഥയില്‍ ഇടതുപക്ഷം ഭരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ വിലക്കയറ്റത്തിനെതിരെ ശക്തമായ നടപടികള്‍ കൈകൊള്ളുകയും അതിനോടൊപ്പം രാജ്യത്തെ മുഴുവന്‍ തൊഴിലാളിക്കും വേണ്ടി സമരം ചെയുകകും അതിനു നേതൃത്വം കൊടുക്കുകയും ചെയുക എന്ന കടമ നിര്‍വഹിക്കുകയാണ് ഇടതുപക്ഷം.അതിന്റെ ഭാഗമായി ഹര്‍ത്താല്‍ എന്ന സമരമാര്‍ഗ്ഗം കൈകൊണ്ടുകൊണ്ട് രാജ്യത്തിനു മുന്‍പില്‍ പ്രശ്നത്തെ അവതരിപ്പിച്ചു.ഇവിടെ കാണേണ്ട ഒരു കാര്യം തൊഴിലാളികള്‍ അവരുടെ ഒരു ദിവസത്തെ വേദനം കളഞ്ഞാണ് സമരം ചെയുന്നത്.
ഇത്തരത്തില്‍ സമരങ്ങള്‍ നടത്തുമ്പോള്‍ അതിന്റെ മുദ്രാവാക്യങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ച് മലയാളത്തിലെ വന്‍കിട മാധ്യമങ്ങള്‍ നടത്തിയ നെറികെട്ട പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ കാണാതിരുന്നുകൂടാ അത് ചര്‍ച്ച ചെയ്യാതിരുന്നുകൂടാ.
മലയാള മനോരമയുടെ ബാങ്ങളൂര്‍ ലേഖകന്‍ ഹര്‍ത്താല്‍ ദിവസം നഗരത്തില്‍ സ്വന്തമായി ഒരു ഇരുചക്ര വാഹനത്തില്‍ കയറി ഹര്‍ത്താല്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ അവതരിപ്പിച്ചു.താന്‍ എന്തോ വലിയ കാര്യം ചെയുകയാണ് എന്ന ഭാവത്തില്‍ കാട്ടിയ ആഭാസം അയാളില്‍ അനുകംബയാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്.രാജ്യത്തു സാമാന്യ ജനം ഭക്ഷണത്തിനായി നെട്ടോട്ടം ഓടുമ്പോള്‍ കോട്ടയം കാരന്‍ റബ്ബര്‍ മുതലാളി വച്ചുനീട്ടിയ ഒറ്റുകൂലി വാങ്ങി കീശയിലിട്ട്‌ വിശന്നു വലയുന്ന മനുഷ്യന്റെ പ്രതിഷേധത്തിന് മീതെകൂടി അയാള്‍ നടത്തിയ മോട്ടോര്‍ സൈക്കിള്‍ അഭ്യാസത്തിനു എന്ത് പേര് വിളിക്കണം എന്നു ഓരോ തൊഴിലാളിയും തീരുമാനിക്കുക.മറ്റൊരു ചാനല്‍ സി പി ഐ എം നേതാവ് സഖാവ് വൃന്ദ കാരാട്ട് അന്ന് കാറില്‍ സഭയില്‍ പോയതിനെ കളിയാക്കുക ഉണ്ടായി.അവരോട് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒന്നേ പറയാന്‍ ഉള്ളു.ഞങ്ങളുടെ നേതാവ് സഭയില്‍ പോയത് മറ്റു വലതു പാര്‍ട്ടി നേതാക്കളെ പോലെ ഉറങ്ങാനല്ല,ഈ ചാനലുകളുടെ എല്ലാം കണ്ണിലുണ്ണികള്‍ ആയവന്‍മാരെ പോലെ കള്ളപ്പണം ഉണ്ടാക്കാനും ചൂതുകളിക്കാനും അല്ല.രാജ്യത്തു നടക്കുന്ന സമരത്തിന്‌ അക്കം കൂട്ടാന്‍ സഭയില്‍ സമരം ചെയാന്‍ തന്നെയാണ് പോയത്.അതില്‍ ഒരു തെറ്റും ഞങ്ങള്‍ കാണുന്നില്ല. സത്യവും വസ്തുതയും തുറന്നു പറയും എന്ന് വീമ്പുപറയുന്ന ചാനലുകള്‍ ഇതുവരെ വിലക്കയറ്റം ഉണ്ടാകാന്‍ ഇടയാകുന്ന സാഹചര്യങ്ങള്‍ നയങ്ങള്‍ ഇവയെ കുറിച്ചു വസ്തുതപരമായ ചര്‍ച്ചകള്‍ നടത്തിയിട്ടില്ല.അന്തിചര്‍ച്ചകളില്‍ അത് നയിക്കാന്‍ പ്രത്യേക പരിശീലനം നേടിയ 'കുമാരി കുമാരന്‍' മാര്‍ ഇതുവരെ അതിനു ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല.സിനിമ നടിയുടെ വിവാഹ ബന്ധങ്ങളും അതിലെ നൂലാമാലകളും സിനിമാ തമ്മില്‍ തല്ലും അങ്ങിനെ കേവലമായ മുഴുവന്‍ വാര്‍ത്തകളെയും കീറി മുറിക്കുന്ന ഇവര്‍ എന്തുകൊണ്ട് വിലക്കയറ്റം പോലുള്ള വിഷയങ്ങള്‍ തൊടുന്നില്ല.തങ്ങളുടെ യജമാനന്‍ വരച്ച വരയില്‍ക്കൂടി നടക്കാനും യജമാനന്റെയും അയാളുടെ തബുരാക്കാന്‍മാരുടെയും ശത്രുക്കള്‍ക്കെതിരെ കുരക്കാനും വേണ്ടി വാടകയ്ക്ക് എടുത്ത മൃഗങ്ങളായി തരം താണിരിക്കുകയാണ് ഈ കുമാരി കുമാരന്‍മാര്‍.
തൊഴിലാളികള്‍ രാജ്യത്തിനായി അവിടുത്തെ മുഴുവന്‍ ജനതക്കുമായി തന്റെ തുച്ചമായ വേതനം പോലും വേണ്ടെന്നുവച്ച് സമരം ചെയുമ്പോള്‍ അതിന്റെ വിലയിടിക്കാന്‍ അന്നേ ദിവസം ഇറങ്ങിത്തിരിച്ച രാഷ്ട്രീയം ഇല്ലെന്നു സ്വയം പറയുന്ന മഹാന്മാരോട് ഒരുകാര്യം. പണ്ട് സ്വാതന്ത്ര്യസമര കാലത്ത് ആ സമരങ്ങളില്‍ പങ്കെടുത്തവരെയും സമരങ്ങളെതന്നെയും ഒറ്റുകൊടുക്കാനും അതിന്റെ തീ കെടുത്താനും ധാരാളം പേര് രംഗത്ത് വന്നിട്ടുണ്ട് പക്ഷെ അവര്‍ക്കൊന്നും വര്‍ഗ്ഗ സമരങ്ങളുടെ തീ കെടുത്താന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.അവരെ എല്ലാംതന്നെ അന്നത്തെ ജനദ്രോഹ നിലപാടുകളുടെ വക്താകള്‍, ഭരണകൂടങ്ങള്‍ പൂവിട്ടുപൂജിച്ചിട്ടുണ്ട്.എന്നാല്‍ ചരിത്രം അവര്‍ക്കായി കരുതിവച്ചത്‌ 'രാജ്യദ്രോഹികള്‍','ഒറ്റുകാര്'ഇത്തരത്തിലുള്ള സ്ഥാനങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു.ചരിത്രം അവരുടെ കല്ലറകളെ ഇരുട്ടുകൊണ്ട് മൂടുകയും ചെയ്തു.
ഞാന്‍ ഇന്ന് ഇവിടെ പറയാന്‍ ഉദേശിക്കുന്നത് കേന്ദ്രം ഭരിക്കുന്ന(വാക്കുകളി മാത്രം)ഒരു സര്‍ക്കാരിന്റെ വികല നയങ്ങളുടെ ഭാഗമായി രാജ്യത്തു സാമാന്യ ജനം ഭക്ഷണത്തിനായി തെണ്ടുന്നു.ഇത്തരം ഒരു അവസ്ഥയില്‍ ഇടതുപക്ഷം ഭരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ വിലക്കയറ്റത്തിനെതിരെ ശക്തമായ നടപടികള്‍ കൈകൊള്ളുകയും അതിനോടൊപ്പം രാജ്യത്തെ മുഴുവന്‍ തൊഴിലാളിക്കും വേണ്ടി സമരം ചെയുകകും അതിനു നേതൃത്വം കൊടുക്കുകയും ചെയുക എന്ന കടമ നിര്‍വഹിക്കുകയാണ് ഇടതുപക്ഷം.അതിന്റെ ഭാഗമായി ഹര്‍ത്താല്‍ എന്ന സമരമാര്‍ഗ്ഗം കൈകൊണ്ടുകൊണ്ട് രാജ്യത്തിനു മുന്‍പില്‍ പ്രശ്നത്തെ അവതരിപ്പിച്ചു.ഇവിടെ കാണേണ്ട ഒരു കാര്യം തൊഴിലാളികള്‍ അവരുടെ ഒരു ദിവസത്തെ വേദനം കളഞ്ഞാണ് സമരം ചെയുന്നത്.
ഇത്തരത്തില്‍ സമരങ്ങള്‍ നടത്തുമ്പോള്‍ അതിന്റെ മുദ്രാവാക്യങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ച് മലയാളത്തിലെ വന്‍കിട മാധ്യമങ്ങള്‍ നടത്തിയ നെറികെട്ട പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ കാണാതിരുന്നുകൂടാ അത് ചര്‍ച്ച ചെയ്യാതിരുന്നുകൂടാ.
മലയാള മനോരമയുടെ ബാങ്ങളൂര്‍ ലേഖകന്‍ ഹര്‍ത്താല്‍ ദിവസം നഗരത്തില്‍ സ്വന്തമായി ഒരു ഇരുചക്ര വാഹനത്തില്‍ കയറി ഹര്‍ത്താല്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ അവതരിപ്പിച്ചു.താന്‍ എന്തോ വലിയ കാര്യം ചെയുകയാണ് എന്ന ഭാവത്തില്‍ കാട്ടിയ ആഭാസം അയാളില്‍ അനുകംബയാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്.രാജ്യത്തു സാമാന്യ ജനം ഭക്ഷണത്തിനായി നെട്ടോട്ടം ഓടുമ്പോള്‍ കോട്ടയം കാരന്‍ റബ്ബര്‍ മുതലാളി വച്ചുനീട്ടിയ ഒറ്റുകൂലി വാങ്ങി കീശയിലിട്ട്‌ വിശന്നു വലയുന്ന മനുഷ്യന്റെ പ്രതിഷേധത്തിന് മീതെകൂടി അയാള്‍ നടത്തിയ മോട്ടോര്‍ സൈക്കിള്‍ അഭ്യാസത്തിനു എന്ത് പേര് വിളിക്കണം എന്നു ഓരോ തൊഴിലാളിയും തീരുമാനിക്കുക.മറ്റൊരു ചാനല്‍ സി പി ഐ എം നേതാവ് സഖാവ് വൃന്ദ കാരാട്ട് അന്ന് കാറില്‍ സഭയില്‍ പോയതിനെ കളിയാക്കുക ഉണ്ടായി.അവരോട് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒന്നേ പറയാന്‍ ഉള്ളു.ഞങ്ങളുടെ നേതാവ് സഭയില്‍ പോയത് മറ്റു വലതു പാര്‍ട്ടി നേതാക്കളെ പോലെ ഉറങ്ങാനല്ല,ഈ ചാനലുകളുടെ എല്ലാം കണ്ണിലുണ്ണികള്‍ ആയവന്‍മാരെ പോലെ കള്ളപ്പണം ഉണ്ടാക്കാനും ചൂതുകളിക്കാനും അല്ല.രാജ്യത്തു നടക്കുന്ന സമരത്തിന്‌ അക്കം കൂട്ടാന്‍ സഭയില്‍ സമരം ചെയാന്‍ തന്നെയാണ് പോയത്.അതില്‍ ഒരു തെറ്റും ഞങ്ങള്‍ കാണുന്നില്ല. സത്യവും വസ്തുതയും തുറന്നു പറയും എന്ന് വീമ്പുപറയുന്ന ചാനലുകള്‍ ഇതുവരെ വിലക്കയറ്റം ഉണ്ടാകാന്‍ ഇടയാകുന്ന സാഹചര്യങ്ങള്‍ നയങ്ങള്‍ ഇവയെ കുറിച്ചു വസ്തുതപരമായ ചര്‍ച്ചകള്‍ നടത്തിയിട്ടില്ല.അന്തിചര്‍ച്ചകളില്‍ അത് നയിക്കാന്‍ പ്രത്യേക പരിശീലനം നേടിയ 'കുമാരി കുമാരന്‍' മാര്‍ ഇതുവരെ അതിനു ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല.സിനിമ നടിയുടെ വിവാഹ ബന്ധങ്ങളും അതിലെ നൂലാമാലകളും സിനിമാ തമ്മില്‍ തല്ലും അങ്ങിനെ കേവലമായ മുഴുവന്‍ വാര്‍ത്തകളെയും കീറി മുറിക്കുന്ന ഇവര്‍ എന്തുകൊണ്ട് വിലക്കയറ്റം പോലുള്ള വിഷയങ്ങള്‍ തൊടുന്നില്ല.തങ്ങളുടെ യജമാനന്‍ വരച്ച വരയില്‍ക്കൂടി നടക്കാനും യജമാനന്റെയും അയാളുടെ തബുരാക്കാന്‍മാരുടെയും ശത്രുക്കള്‍ക്കെതിരെ കുരക്കാനും വേണ്ടി വാടകയ്ക്ക് എടുത്ത മൃഗങ്ങളായി തരം താണിരിക്കുകയാണ് ഈ കുമാരി കുമാരന്‍മാര്‍.
തൊഴിലാളികള്‍ രാജ്യത്തിനായി അവിടുത്തെ മുഴുവന്‍ ജനതക്കുമായി തന്റെ തുച്ചമായ വേതനം പോലും വേണ്ടെന്നുവച്ച് സമരം ചെയുമ്പോള്‍ അതിന്റെ വിലയിടിക്കാന്‍ അന്നേ ദിവസം ഇറങ്ങിത്തിരിച്ച രാഷ്ട്രീയം ഇല്ലെന്നു സ്വയം പറയുന്ന മഹാന്മാരോട് ഒരുകാര്യം. പണ്ട് സ്വാതന്ത്ര്യസമര കാലത്ത് ആ സമരങ്ങളില്‍ പങ്കെടുത്തവരെയും സമരങ്ങളെതന്നെയും ഒറ്റുകൊടുക്കാനും അതിന്റെ തീ കെടുത്താനും ധാരാളം പേര് രംഗത്ത് വന്നിട്ടുണ്ട് പക്ഷെ അവര്‍ക്കൊന്നും വര്‍ഗ്ഗ സമരങ്ങളുടെ തീ കെടുത്താന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.അവരെ എല്ലാംതന്നെ അന്നത്തെ ജനദ്രോഹ നിലപാടുകളുടെ വക്താകള്‍, ഭരണകൂടങ്ങള്‍ പൂവിട്ടുപൂജിച്ചിട്ടുണ്ട്.എന്നാല്‍ ചരിത്രം അവര്‍ക്കായി കരുതിവച്ചത്‌ 'രാജ്യദ്രോഹികള്‍','ഒറ്റുകാര്
മനോരമയുടെ നവ അടവുനയം
മുംബൈയില്‍ ബലൂണും ജപകുസും എണ്ണയും വിറ്റുനടന്ന സെയില്‍സ്മാനായിരുന്നു മനോരമയുടെ ഇന്നത്തെ ചീഫ് എഡിറ്റര്‍ കെ എം മാത്യു. പരമാവധി എംആര്‍എഫിന്റെ ജില്ലാ മാനേജര്‍ ആയി റിട്ടയര്‍ചെയ്യുമായിരുന്ന ഒരാള്‍. അളന്നെടുക്കാനാവാത്ത ആസ്തിയുടെ അധിപനാണ് ഇന്ന് ആ മനുഷ്യന്. കേരളത്തിലും പുറത്തും ശാഖകളുള്ള വന്‍കിട പത്രസാമ്രാജ്യം, അനുബന്ധ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍, സ്വകാര്യ പണമിടപാടുസ്ഥാപനങ്ങള്‍, വ്യവസായങ്ങള്‍, ആശുപത്രികള്‍, കംപ്യൂട്ടര്‍ കമ്പനി, സൂപ്പര്‍ മാര്‍ക്കറ്റ്, തുണിക്കടകളും റസ്റോറന്റുകളും, സോഡാമേക്കര്‍ ഫാക്ടറി, കൂറ്റന്‍ കെട്ടിടസമുച്ചയങ്ങള്‍, ഇറക്കുമതി വാഹനങ്ങള്‍, ഏജന്‍സി സര്‍വീസുകള്‍, സ്പീഡ്ബോട്ട്, തോട്ടങ്ങള്‍, എസ്റ്റേറ്റ് ബംഗ്ളാവുകള്‍, അന്താരാഷ്ട്ര സ്ഥാപനങ്ങളിലെ പങ്കാളിത്തങ്ങള്‍- ഒരു അലാവുദീനും സമ്മാനിച്ച അത്ഭുതവിളക്കിന്റെ സഹായത്താലല്ല, മുംബൈ തെരുവുകളിലൂടെ ബലൂ വിറ്റുനടന്നയാള്‍ ആകാശം മുട്ടെ വളര്‍ന്നുയര്‍ന്നത്. വളര്‍ച്ചയുടെ വഴിയില്‍ ചതിയുടെയും വഞ്ചനയുടെയും ഉപജാപങ്ങളുടെയും അനുഭവകഥകളുണ്ട്. എങ്കിലും സാരോപദേശവും നന്മയുടെ സങ്കീര്‍ത്തനവും മുഴക്കുന്നവരില്‍ ആരുടെയും പിന്നിലല്ല മാത്യുവും ഭൂതഗണങ്ങളും. ബലൂണും വാര്‍ത്തയും ഒരുപോലെ ഊതിപ്പെരുപ്പിക്കാമെന്ന് തെളിയിച്ച സാക്ഷാല്‍ മാത്യുവിന്റെ കീഴില്‍ മനോരമ വച്ചടിവച്ചടി കയറി. വിധേയ-വിശ്വസ്ത വേതാളങ്ങള്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍മാരായും എഡിറ്റര്‍മാരായും പടര്‍ന്നു വിലസി. കേരളത്തില്‍നിന്ന് കമ്യൂണിസത്തെ കെട്ടുകെട്ടിക്കാനുളള കണ്ടത്തില്‍ കുടുംബത്തിന്റെ നിയോഗം ശമ്പളത്തിനൊപ്പം മാത്തുക്കുട്ടിച്ചായന്‍ ഇവര്‍ക്ക് വീതിച്ചു നല്‍കി.
കണ്ടത്തില്‍ കുടുംബം പിന്നിലുണ്ടെങ്കില്‍ എന്തും ചെയ്യാമെന്ന് കരുതുന്ന തിരുവനന്തപുരത്തെ ഒരു മനോരമ ലേഖകന്‍ ഈയടുത്ത കാലത്ത് ഒരു സിപിഐ എം നേതാവിനെ ഫോണില്‍ വിളിച്ചു. അന്നു ചേര്‍ന്ന സെക്രട്ടറിയറ്റ് യോഗത്തിന്റെ ചര്‍ച്ച എന്തൊക്കെയെന്ന് പറയണമെന്നായിരുന്നു ആവശ്യം. പാര്‍ടി മീറ്റിങ്ങിലെ ചര്‍ച്ച പറഞ്ഞുതരാന്‍ തന്നെ കിട്ടില്ലെന്ന മറുപടി കേട്ടപ്പോള്‍ കണ്ടത്തില്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടറുടെ സ്വഭാവം മാറി. പാര്‍ടി രഹസ്യം ചോര്‍ത്തിക്കൊടുത്തില്ലെങ്കില്‍ എഴുതി നാറ്റിച്ചുകളയും എന്നായി ഭീഷണി. ബ്ളാക്ക്മെയിലിങ് തന്നോടു വേണ്ടെന്ന് കടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഫോണ്‍ കട്ടുചെയ്ത ഇത്തരം വേഷങ്ങളാണ് മനോരമത്തരം എന്ന് പേരിട്ടുവിളിക്കാവുന്ന വാര്‍ത്തയെഴുത്ത് ശൈലിയുടെ ഉപജ്ഞാതാക്കള്‍.
ഭീഷണിപ്പെടുത്തല്‍, ബ്ളാക്ക്മെയിലിങ്, കൂലിക്കെഴുത്ത് എന്നിങ്ങനെയുള്ള തലങ്ങളെല്ലാം കടന്ന് വേലിക്കല്‍നിന്ന് മുണ്ടുപൊക്കി തെറിവിളിക്കുന്ന നിലവാരത്തിലൂടെയും സഞ്ചരിക്കുകയാണ് മനോരമയിലെ മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തനം. മനോരമയിലെ പത്രപ്രവര്‍ത്തകരുടെ പരിശീലനക്കളരിയിലെ ആശാന്‍ ക്രൈം നന്ദകുമാറാണെന്ന് അവര്‍ പ്രചരിപ്പിച്ച ലാവ്ലിന് കഥകളില്‍തന്നെ തെളിഞ്ഞതാണ്. നേരിയ സംശയമെങ്കിലും അവശേഷിച്ചവര്‍ക്ക് 2010 ഏപ്രില്‍ 29 മുതല്‍ മെയ് അഞ്ചുവരെ ആറുദിവസം തുടര്‍ച്ചയായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 'കോടികള്‍ കോടികള്‍ പിന്നാലെ' എന്ന പരമ്പര വായിച്ചതോടെ കാര്യം ബോധ്യമായി. വാലും തുമ്പുമില്ലാത്ത വാര്‍ത്തകളിലൂടെ, കര്‍ത്താവും കര്‍മവുമില്ലാത്ത വാചകങ്ങളിലൂടെ സിപിഐ എമ്മിനെതിരെ പടച്ചുവിട്ട അപവാദങ്ങള്‍ യഥാര്‍ഥത്തില്‍ മനോരമയിലെ ശിഷ്യന്മാര്‍ കളരിഗുരുവിന് നല്‍കിയ ദക്ഷിണയാണ്. അശ്ളീലവും അപവാദവും എഴുതുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി അരിക്കാശിന് വഴിതേടുന്ന ഗുരുവിന് പാര്‍ടി രഹസ്യങ്ങള്‍ ചോര്‍ത്തി നല്‍കിയില്ലെങ്കില്‍ എഴുതിനാറ്റിക്കുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്ന മനോരമാ ഭടന്‍. ഒരുപരിധിയില്‍ കൂടുതല്‍ ഊതിയാല്‍ ഈ ബലൂണ്‍ പൊട്ടുമെന്നും ഏതു ബലൂണും കുത്തിപ്പൊട്ടിക്കാന്‍ ഒരു മൊട്ടുസൂചിയുടെ ചെലവേയുള്ളൂവെന്നും ബോംബെ തെരുവുകളുടെ അനുഭവപരിചയമുള്ളവരെങ്കിലും ഓര്‍ക്കുന്നത് നന്ന്.
കേരളത്തില്‍ ഏറ്റവുമധികം വായനക്കാരുള്ളത് ഇടതുപക്ഷത്തെക്കുറിച്ച്, വിശേഷിച്ച് സിപിഐ എമ്മിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാര്‍ത്തകള്‍ക്കാണെന്ന് മനോരമയ്ക്കറിയാം. മാര്ക്സിസ്റ്റ് വിരോധം ആ പത്രത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയം മാത്രമല്ല, വിപണന തന്ത്രവുമാണ്. രമേശ് ചെന്നിത്തലയ്ക്ക് തിരുവനന്തപുരത്തും ഡല്‍ഹിയിലും മണിമാളികയുണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം ബ്യൂട്ടിപാര്‍ലറില്‍ ചെലവിടുന്നത് പതിനായിരങ്ങളാണെന്നുമുള്ളത് മനോരമയ്ക്ക് വാര്‍ത്തയല്ല. സിപിഐ എമ്മിന്റെ ഏതെങ്കിലും നേതാവ് പാര്‍ടി പരിപാടിയില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ വിമാനയാത്ര നടത്തിയാല്‍ അതാണ് വാര്‍ത്ത. സി എം സ്റ്റീഫന്‍ എന്ന സമുന്നത നേതാവിന് സ്മാരകമുണ്ടാക്കാന്‍ പിരിച്ച പണം ഖദര്‍ പോക്കറ്റിന്റെ ആഴങ്ങളില്‍ വിലയിച്ചുപോയാല്‍ അത് വാര്‍ത്തയല്ല-സിപിഐ എം പണം പിരിച്ച് ഏരിയാ കമ്മിറ്റി ഓഫീസ് പണിതാല്‍ അതാണ് വാര്‍ത്ത.
'ഇ കെ നായനാരെ നെഞ്ചോടുചേര്‍ത്തുപിടിച്ചവരുടെ ആദരം മുതലെടുത്ത് സിപിഎം കണ്ണൂരില്‍ നായനാര്‍ അക്കാദമി ഒരുക്കുന്നു' എന്നാണ് പരമ്പരയില്‍ മനോരമ വിലപിച്ചത്. പറയുന്നത് കേട്ടാല്‍ തോന്നുക, ഇ കെ നായനാരെ നെഞ്ചോട് ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചത് കണ്ടത്തില്‍ കുടുംബവും അവരുടെ എഴുത്താളന്മാരുമാണെന്നാണ്. നായനാരെ കോമാളി എന്നു വിളിച്ചാക്ഷേപിച്ച, 'നായനാര്‍ പരസ്യ വോട്ടുചെയ്തു; നടപടിയെടുക്കണം' എന്ന് തെരഞ്ഞെടുപ്പുകമീഷനോട് രേഖാമൂലം ആവശ്യപ്പെട്ട മനോരമയില്‍നിന്ന് നായനാര്‍പ്രേമം വഴിഞ്ഞൊഴുകുന്നു. മനോരമ നടത്തിയ സകല വ്യക്തിഹത്യയെയും അതിജീവിച്ചാണ് നായനാര്‍ ഇടതുപക്ഷത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ നെഞ്ചില്‍ സ്ഥാനം പിടിച്ചത്. എണ്ണമറ്റ മനോരമ പ്രചാരണങ്ങളുടെ നെഞ്ചില്‍ ചവിട്ടിയാണ് ഓരോ മലയാളിയും നായനാര്‍ സ്മാരകത്തിന് സംഭാവന നല്‍കുന്നത്. ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് തങ്ങള്‍ എഴുതിത്തകര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച കമ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാവിന്റെ സ്മാരകം പണിയാന്‍ സംഭാവനകള്‍ പ്രവഹിക്കുമ്പോള്‍ അപസ്മാരബാധയില്‍ തുള്ളിയിളകുന്ന കണ്ടത്തില്‍ഭൃത്യരുടെ വെപ്രാളം മനസിലാക്കാവുന്നതേയുളളൂ. തങ്ങള്‍ എഴുതിയതും പ്രചരിപ്പിച്ചതും എങ്ങും എവിടെയും വിലപ്പോയില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞവരുടെ നെഞ്ചിന്റെ പിടച്ചിലാണ് പരമ്പരയിലൂടെ പുറത്തുവന്നത്. വിശ്വസിപ്പിക്കുന്ന നുണകളെഴുതാനുള്ള വൈഭവം ഇനിയും തങ്ങള്‍ക്ക് കൈവന്നിട്ടില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോഴുളള വൈക്ളബ്യം ഊഹിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ.
ഗള്‍ഫ് രാജ്യങ്ങളിലെ മലയാളിക്കൂട്ടായ്മകളുടെ സഹായത്തോടെ നായനാര്‍ സ്മാരകത്തിന് സഹായമഭ്യര്‍ഥിച്ച് സിപിഐ എം നേതാക്കള്‍ നടത്തിയ പര്യടനം 'ചരിത്രത്തില്‍ ഇന്നോളം നടക്കാത്തത്ര വിപുല'മായിരുന്നുവെന്ന് മനോരമ വിലപിക്കുമ്പോള്‍ അടക്കാനാവാത്ത അസൂയയാണ് പുറത്തുചാടുന്നത്. നായനാര്‍ക്ക് സ്മാരകം ഉണ്ടാക്കുന്നതിലും അത് ഉയര്‍ന്ന നിലവാരത്തിലുള്ളതാകുന്നതും മനോരമയുടെ ഉറക്കം കെടുത്തുന്നു. ഗള്‍ഫിലെ വ്യവസായികള്‍ പലരും 'സ്ഥലത്തില്ല, ടൂറിലാണ്' എന്ന 'അടവുനയം' പ്രയോഗിച്ച് പിരിവില്‍നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു എന്നൊക്കെ തട്ടിവിട്ട് സ്വന്തം വാദമുഖങ്ങളെ ഒരുളുപ്പുമില്ലാതെ ഖണ്ഡിക്കുമ്പോഴും മനോരമക്കാരന്റെ എരിയുന്ന നെഞ്ചിലെ പുകയാണ് പുറത്തുചാടുന്നത്.
കേരളത്തില്‍ മനോരമയ്ക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ട ഒട്ടേറെ രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കള്‍-അവരില്‍ കോണ്‍ഗ്രസുകാരും ലീഗുകാരുമുണ്ട്- ഗള്‍ഫ് രാജ്യങ്ങളിലെ സ്ഥിരം സന്ദര്‍ശകരാണ്. ഇക്കഴിഞ്ഞ നാളുകളില്‍ പലരും ഗള്‍ഫ് നാടുകളില്‍ ചുറ്റിക്കറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഒരന്വേഷണവും നടത്താതെ അത്തരക്കാരുടെ ബിസിനസ് ബന്ധങ്ങളെയും നിക്ഷേപങ്ങളെയും കുറിച്ച് മനോരമയ്ക്ക് എഴുതാനാകും. അതെല്ലാം മറന്ന്, ആയിരക്കണക്കിന് മലയാളികളോട് പരസ്യമായി സംവദിച്ച് സന്ദര്‍ശനം നടത്തിയ സിപിഐ എം നേതാക്കളെ അപഹസിക്കുമ്പോള്‍, ബാലജനസഖ്യം വഴി വളര്‍ത്തിയ സ്വന്തം സന്തതിക്കുവേണ്ടി നിലമൊരുക്കാനുളള വെപ്രാളം തിരിച്ചറിയില്ലെന്ന് മനോരമ കരുതരുത്.
അപവാദങ്ങള്‍ ആര്‍ക്കും പറഞ്ഞു പരത്താം. സിപിഐ എമ്മിന്റെ ഒരു നേതാവിന് പ്രോഗ്രസീവ് ലെന്‍സുള്ള കണ്ണടയുണ്ട് എന്നെഴുതുന്നത് സകല നേതാക്കളുടെയും കണ്ണടയിലേക്ക് വായനക്കാരന്റെ സംശയം എയ്തു തറപ്പിക്കുന്ന തറവേലയാണ്; മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തനമല്ല. എന്തിന് കണ്ണട മാത്രമാക്കണം. ഓരോ നേതാവിന്റെയും പാര്‍പ്പിടത്തിന്റെയും വസ്ത്രത്തിന്റെയുമടക്കം വിലവിവരപ്പട്ടിക മനോരമയില്‍ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തട്ടെ. അക്കൂട്ടത്തില്‍ ചെന്നിത്തലയെയും കുഞ്ഞാലിക്കുട്ടിയെയും മാണിയെയും ഉമ്മന്‍ചാണ്ടിയെയുമൊന്നും വിട്ടുകളയരുതെന്നു കൂടി അഭ്യര്‍ഥനയുണ്ട്. അതാകുമ്പോള്‍, തുകയും വലുപ്പവും തെറ്റാതെ എഴുതാന്‍ മനോരമയ്ക്കാകും.
ദുസ്സൂചനകളുടെയും ദ്വയാര്‍ഥങ്ങളുടെയും സമാഹാരമായി അവതരിപ്പിച്ച പരമ്പരയ്ക്ക് കൃത്യമായ വിപണി-രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യങ്ങളുണ്ട്. വരാനിരിക്കുന്ന തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ തെരഞ്ഞെടുപ്പ്, കോണ്‍ഗ്രസിലും യുഡിഎഫിലും ഉരുണ്ടുകൂടുന്ന പ്രതിസന്ധി, സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാരിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ കൈവരുന്ന അന്യൂനമായ ഐക്യവും ഊര്‍ജസ്വലതയും-ഇത്രയുമാണ് രാഷ്ട്രീയ കാരണങ്ങള്‍. മനോരമ എഴുതിയാല്‍ പിറ്റേന്ന് അത് വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ പ്രസംഗിക്കും. സര്‍ക്കുലേഷന്‍ പിടിച്ചുനിര്‍ത്താനും വര്‍ധിപ്പിക്കാനും പുതിയ സമ്മാന പദ്ധതി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു മനോരമ. അതിന്റെ മറ്റൊരു രൂപമാണീ മാര്ക്സിസ്റ്റ് പാര്‍ടി വധം.
ലാഭം കുന്നുകൂട്ടാനുള്ള തന്ത്രങ്ങളില്‍ മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെ ഒരു നൈതികതയും മനോരമയ്ക്ക് പ്രശ്നമല്ല. വിമോചന സമരകാലത്ത് സിഐഎയുടെ പണം പറ്റി കമ്യൂണിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ വാര്‍ത്തയെഴുതിയ അളിഞ്ഞ മാധ്യമപാരമ്പര്യത്തിന് ഒരു പോറലും പറ്റാതെ മനോരമ ഇക്കാലമത്രയും കാത്തുപോരുന്നുണ്ട്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് ദാസ്യവേലചെയ്ത് രാജമുദ്ര നെറ്റിയില്‍പതിപ്പിച്ച പത്രമാണത്. അടിയന്തരാവസ്ഥയുടെ കരാളനാളുകളില്‍ മര്‍ദക വീരന്മാര്‍ക്ക് ഓശാനപാടിയ പത്രമാണത്. എക്കാലത്തെയുംപോലെ ഇന്നും അവര്‍ സിപിഐ എമ്മിനെതിരെ അപവാദങ്ങള്‍ സമാഹരിച്ച് വില്‍ക്കുന്നു.
സിപിഐ എമ്മിന് ഓഫീസുകളുണ്ട്, പത്രമുണ്ട്, മറ്റു പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളുണ്ട്, പാര്‍ടി നേതൃത്വത്തിലും പാര്‍ടിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും നിരവധി സ്ഥാപനങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നുണ്ട്. സഹകരണ മേഖലയില്‍ സുശക്തമായി ഇടപെടുകയും കേരളത്തിലെ സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നെടുനായകത്വം വഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പാര്‍ടിയാണ് സിപിഐ എം. അംഗങ്ങളുടെ വരുമാനത്തിന്റെ ഒരുഭാഗം ലെവിയായി പാര്‍ടി പ്രവര്‍ത്തനത്തിന് സിപിഐ എം നീക്കിവയ്ക്കുന്നു. ജനങ്ങളില്‍നിന്ന് ഫണ്ട് ശേഖരിക്കുന്നു. കേരളത്തിലെ ജനങ്ങളില്‍ നാല്‍പ്പതുശതമാനമെങ്കിലും ഉറച്ച ഇടതുപക്ഷ അനുഭാവികളാണ്. അത് എന്തായാലും മനോരമയുടെ സര്‍ക്കുലേഷന്റെ പല മടങ്ങ് വരും. അങ്ങനെയുള്ള അനുഭാവികള്‍ സ്വമേധയാ പാര്‍ടിക്കുവേണ്ടി സംഭാവന നല്‍കിയാല്‍തന്നെ മനോരമ മുതലാളിമാര്‍ പത്രം വിറ്റുണ്ടാക്കിയതിനേക്കാള്‍ ആസ്തി സിപിഐ എമ്മിനുണ്ടാകുമല്ലോ. കോണ്‍ഗ്രസ് പിരിച്ചാല്‍ അത് നേതാക്കളുടെ കീശയിലേക്കാണ് പോകുന്നതെങ്കില്‍ സിപിഐ എം പിരിച്ചെടുക്കുന്ന പണം ജനങ്ങളുടെ ആസ്തിയായി മാറും. എ കെ ജി സെന്ററും ഇ എംഎസ് അക്കാദമിയും കണ്ണൂരില്‍ യാഥാര്‍ഥ്യമാകുന്ന നായനാര്‍ സ്മാരകവുമെല്ലാം ഏതെങ്കിലും വ്യക്തിയുടെയോ കുടുംബത്തിന്റെയോ സ്വത്തല്ല-ജനങ്ങളുടേതാണ്; പാര്‍ടിയുടേതാണ്. ലാഭം കൊയ്യുന്ന ബിസിനസിലേക്ക് ഊളിയിടാനുള്ള തന്ത്രങ്ങളല്ല ജനങ്ങളുടെ പട്ടിണിയും കഷ്ടപ്പാടും മാറ്റാനുള്ള പോരാട്ടത്തിന്റെ വഴിയാണ് അവിടങ്ങളില്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നത്.
തിരുവനന്തപുരത്ത് മനോരമയുടെ ഓഫീസ് സമുച്ചയത്തിന് തൊട്ടടുത്താണ് ദേശാഭിമാനിയുടെ പുതിയ ആസ്ഥാനമന്ദിരം. കെട്ടിടം പണി തുടങ്ങിയതുമുതല്‍ ഒരുതരം അസഹിഷ്ണുതയോടെ മനോരമ അതിനെ കാണുന്നു. പണി നടക്കുന്നതിന്റെ ചിത്രങ്ങള്‍ എടുക്കുന്നു. ദേശാഭിമാനിക്ക് മികച്ച കെട്ടിടം ഉണ്ടാവുകയോ? ആധുനിക സംവിധാനങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവുകയോ? കല്ലച്ച്, പരിപ്പുവട, കട്ടന്‍ചായ-ഇത്രയും മതി മാര്‍ക്സിസ്റ്റുകാര്‍ക്ക് എന്നാണ് മനോരമ കല്‍പ്പിക്കുന്നത്. സ്വന്തം ചാനല്‍ മാനംമുട്ടെ വളരുമ്പോള്‍ കൈരളി മുരടിച്ചുതന്നെ തീരണം. പത്തു കൊല്ലംകൊണ്ട് കൈരളി ലാഭം നേടിയതും ആസ്ഥാനം നിര്‍മിച്ചതും കൊടും പാതകം! രണ്ടര ലക്ഷം ഓഹരിയുടമകളുണ്ട് കൈരളിക്ക്. മനോരമയുടെ ഉടമസ്ഥത ഒരു കുടുംബത്തിന്. ലാഭവും വളര്‍ച്ചയും മനോരമയ്ക്കുമാത്രം, സ്വകാര്യമുതലാളിമാര്‍ക്കുമാത്രം പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണല്ലോ.
മറ്റൊരു ഉദ്ദേശ്യത്തോടെയാണെങ്കിലും മനോരമ ഇവിടെ സിപിഐ എമ്മിന് ഒരുപകാരം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പാര്‍ടി പിരിക്കുന്ന പണം മറ്റെവിടെയും പോകുന്നില്ല, ഓഫീസുകളും ജനോപകാര സംരംഭങ്ങളുമായി മാറുന്നുണ്ട് എന്ന് സംശയരഹിതമായി സ്ഥാപിക്കുന്നുണ്ട്. നായനാര്‍ക്ക് സ്മാരകം വരുന്നു എന്നതിനും അത് മികച്ച ഒന്നാണ് എന്നും പരസ്യം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. മെയ് എട്ടിന് ഉദ്ഘാടനംചെയ്യാന്‍ പോകുന്ന ദേശാഭിമാനി ആസ്ഥാന മന്ദിരത്തിന്റെ ചിത്രം ദേശാഭിമാനി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അച്ചടിച്ച് സഹായിക്കുന്നുണ്ട്. അതിനപ്പുറം ഏതോ ഒരു നേതാവ് വില കൂടിയ കണ്ണട വെക്കുന്നു, ചില നേതാക്കളുടെ മക്കള്‍ ഗല്‍ഫില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നു, ഏതോ ഒരു നേതാവ് പണ്ട് മദ്യപിച്ചു; ഇ.എം.എസ് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ നിര്‍ത്തി, ഒരാള്‍ വിയറ്റ്നാമില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ ഉപചാരത്തിനു മദ്യം കഴിച്ചു എന്നെല്ലാമാണ് പരമ്പരയിലെ “കണ്ടെത്തലു“കള്‍”. പൊട്ടക്കണ്ണന്റെ മാവേലേറുകള്‍. എല്ലാ നേതാക്കളെയും സംശയത്തിന്റെ മുനയിലാക്കട്ടെ എന്ന ലക്ഷ്യം.
സി.പി.ഐ.എമ്മിനെക്കുറിച്ചും നേതാക്കളെക്കുറിച്ചും ഇതേ മട്ടില്‍ പല പല കഥകള്‍ പ്രചരിപ്പിച്ചവരില്‍ മനോരമ എന്നും മുന്നിലാണ്. വരദാചാരിയുടെ തലപരിശോധന വിവാദം സൃഷ്ടിച്ചതും ലാവലിന്‍ കേസുമായി അതിനെ ബന്ധിപ്പിച്ചതും മനോരമയാണ്. തലപരിശോധനയ്ക്കും ലാവലിന്‍ കേസിനും തമ്മില്‍ ഒരു ബന്ധവുമില്ല എന്ന് രേഖാമൂലം തെളിയിക്കപ്പെട്ടപ്പോള്‍ മനോരമ മിണ്ടിയില്ല. മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെ ഏറ്റവും വിരൂപമായ അവസ്ഥയാണ് ഗോസിപ്പുകളുടെ പ്രചരണം. ദൌര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ അത്തരം രൂപമുള്ള മനോരമയെ കേരളത്തിന് ഒന്നാം നമ്പര്‍ പത്രമായി പെറേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നു.
മനോരമ നിരത്തിയ പരമ്പര “കോടികള്‍ കോടികള്‍ പിന്നാലെ” എത്താനുള്ള ദുരമൂത്ത കച്ചവടകുടുംബത്തിന്റെ തന്ത്രമാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവു കൊണ്ടു മാത്രം അവഗണിക്കാനാവില്ല. അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയവും പിന്നാമ്പുറക്കഥകളും ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടണം. നുണകളുടെ കുത്തൊഴുക്കില്‍ തകര്‍ന്നു പോകുന്നതല്ല സി.പി.ഐ. എം എന്ന പ്രഖ്യാപനത്തിലൂടെ, യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍ അക്കമിട്ട് ജനങ്ങളിലെത്തിക്കുന്നതിലൂടെ തുടരേണ്ട പ്രക്രിയ ആണത്. ബൂര്‍ഷ്വാ മാധ്യമ രാഷ്ട്രീയത്തെ അഴിച്ചുപണിയാനുള്ള ദൌത്യമാണ് പ്രബുദ്ധ കേരളം ഏറ്റെടുക്കേണ്ടത്.
കണ്ടത്തില്‍ കുടുംബം പിന്നിലുണ്ടെങ്കില്‍ എന്തും ചെയ്യാമെന്ന് കരുതുന്ന തിരുവനന്തപുരത്തെ ഒരു മനോരമ ലേഖകന്‍ ഈയടുത്ത കാലത്ത് ഒരു സിപിഐ എം നേതാവിനെ ഫോണില്‍ വിളിച്ചു. അന്നു ചേര്‍ന്ന സെക്രട്ടറിയറ്റ് യോഗത്തിന്റെ ചര്‍ച്ച എന്തൊക്കെയെന്ന് പറയണമെന്നായിരുന്നു ആവശ്യം. പാര്‍ടി മീറ്റിങ്ങിലെ ചര്‍ച്ച പറഞ്ഞുതരാന്‍ തന്നെ കിട്ടില്ലെന്ന മറുപടി കേട്ടപ്പോള്‍ കണ്ടത്തില്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടറുടെ സ്വഭാവം മാറി. പാര്‍ടി രഹസ്യം ചോര്‍ത്തിക്കൊടുത്തില്ലെങ്കില്‍ എഴുതി നാറ്റിച്ചുകളയും എന്നായി ഭീഷണി. ബ്ളാക്ക്മെയിലിങ് തന്നോടു വേണ്ടെന്ന് കടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഫോണ്‍ കട്ടുചെയ്ത ഇത്തരം വേഷങ്ങളാണ് മനോരമത്തരം എന്ന് പേരിട്ടുവിളിക്കാവുന്ന വാര്‍ത്തയെഴുത്ത് ശൈലിയുടെ ഉപജ്ഞാതാക്കള്‍.
ഭീഷണിപ്പെടുത്തല്‍, ബ്ളാക്ക്മെയിലിങ്, കൂലിക്കെഴുത്ത് എന്നിങ്ങനെയുള്ള തലങ്ങളെല്ലാം കടന്ന് വേലിക്കല്‍നിന്ന് മുണ്ടുപൊക്കി തെറിവിളിക്കുന്ന നിലവാരത്തിലൂടെയും സഞ്ചരിക്കുകയാണ് മനോരമയിലെ മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തനം. മനോരമയിലെ പത്രപ്രവര്‍ത്തകരുടെ പരിശീലനക്കളരിയിലെ ആശാന്‍ ക്രൈം നന്ദകുമാറാണെന്ന് അവര്‍ പ്രചരിപ്പിച്ച ലാവ്ലിന് കഥകളില്‍തന്നെ തെളിഞ്ഞതാണ്. നേരിയ സംശയമെങ്കിലും അവശേഷിച്ചവര്‍ക്ക് 2010 ഏപ്രില്‍ 29 മുതല്‍ മെയ് അഞ്ചുവരെ ആറുദിവസം തുടര്‍ച്ചയായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 'കോടികള്‍ കോടികള്‍ പിന്നാലെ' എന്ന പരമ്പര വായിച്ചതോടെ കാര്യം ബോധ്യമായി. വാലും തുമ്പുമില്ലാത്ത വാര്‍ത്തകളിലൂടെ, കര്‍ത്താവും കര്‍മവുമില്ലാത്ത വാചകങ്ങളിലൂടെ സിപിഐ എമ്മിനെതിരെ പടച്ചുവിട്ട അപവാദങ്ങള്‍ യഥാര്‍ഥത്തില്‍ മനോരമയിലെ ശിഷ്യന്മാര്‍ കളരിഗുരുവിന് നല്‍കിയ ദക്ഷിണയാണ്. അശ്ളീലവും അപവാദവും എഴുതുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി അരിക്കാശിന് വഴിതേടുന്ന ഗുരുവിന് പാര്‍ടി രഹസ്യങ്ങള്‍ ചോര്‍ത്തി നല്‍കിയില്ലെങ്കില്‍ എഴുതിനാറ്റിക്കുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്ന മനോരമാ ഭടന്‍. ഒരുപരിധിയില്‍ കൂടുതല്‍ ഊതിയാല്‍ ഈ ബലൂണ്‍ പൊട്ടുമെന്നും ഏതു ബലൂണും കുത്തിപ്പൊട്ടിക്കാന്‍ ഒരു മൊട്ടുസൂചിയുടെ ചെലവേയുള്ളൂവെന്നും ബോംബെ തെരുവുകളുടെ അനുഭവപരിചയമുള്ളവരെങ്കിലും ഓര്‍ക്കുന്നത് നന്ന്.
കേരളത്തില്‍ ഏറ്റവുമധികം വായനക്കാരുള്ളത് ഇടതുപക്ഷത്തെക്കുറിച്ച്, വിശേഷിച്ച് സിപിഐ എമ്മിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാര്‍ത്തകള്‍ക്കാണെന്ന് മനോരമയ്ക്കറിയാം. മാര്ക്സിസ്റ്റ് വിരോധം ആ പത്രത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയം മാത്രമല്ല, വിപണന തന്ത്രവുമാണ്. രമേശ് ചെന്നിത്തലയ്ക്ക് തിരുവനന്തപുരത്തും ഡല്‍ഹിയിലും മണിമാളികയുണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം ബ്യൂട്ടിപാര്‍ലറില്‍ ചെലവിടുന്നത് പതിനായിരങ്ങളാണെന്നുമുള്ളത് മനോരമയ്ക്ക് വാര്‍ത്തയല്ല. സിപിഐ എമ്മിന്റെ ഏതെങ്കിലും നേതാവ് പാര്‍ടി പരിപാടിയില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ വിമാനയാത്ര നടത്തിയാല്‍ അതാണ് വാര്‍ത്ത. സി എം സ്റ്റീഫന്‍ എന്ന സമുന്നത നേതാവിന് സ്മാരകമുണ്ടാക്കാന്‍ പിരിച്ച പണം ഖദര്‍ പോക്കറ്റിന്റെ ആഴങ്ങളില്‍ വിലയിച്ചുപോയാല്‍ അത് വാര്‍ത്തയല്ല-സിപിഐ എം പണം പിരിച്ച് ഏരിയാ കമ്മിറ്റി ഓഫീസ് പണിതാല്‍ അതാണ് വാര്‍ത്ത.
'ഇ കെ നായനാരെ നെഞ്ചോടുചേര്‍ത്തുപിടിച്ചവരുടെ ആദരം മുതലെടുത്ത് സിപിഎം കണ്ണൂരില്‍ നായനാര്‍ അക്കാദമി ഒരുക്കുന്നു' എന്നാണ് പരമ്പരയില്‍ മനോരമ വിലപിച്ചത്. പറയുന്നത് കേട്ടാല്‍ തോന്നുക, ഇ കെ നായനാരെ നെഞ്ചോട് ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചത് കണ്ടത്തില്‍ കുടുംബവും അവരുടെ എഴുത്താളന്മാരുമാണെന്നാണ്. നായനാരെ കോമാളി എന്നു വിളിച്ചാക്ഷേപിച്ച, 'നായനാര്‍ പരസ്യ വോട്ടുചെയ്തു; നടപടിയെടുക്കണം' എന്ന് തെരഞ്ഞെടുപ്പുകമീഷനോട് രേഖാമൂലം ആവശ്യപ്പെട്ട മനോരമയില്‍നിന്ന് നായനാര്‍പ്രേമം വഴിഞ്ഞൊഴുകുന്നു. മനോരമ നടത്തിയ സകല വ്യക്തിഹത്യയെയും അതിജീവിച്ചാണ് നായനാര്‍ ഇടതുപക്ഷത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ നെഞ്ചില്‍ സ്ഥാനം പിടിച്ചത്. എണ്ണമറ്റ മനോരമ പ്രചാരണങ്ങളുടെ നെഞ്ചില്‍ ചവിട്ടിയാണ് ഓരോ മലയാളിയും നായനാര്‍ സ്മാരകത്തിന് സംഭാവന നല്‍കുന്നത്. ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് തങ്ങള്‍ എഴുതിത്തകര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച കമ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാവിന്റെ സ്മാരകം പണിയാന്‍ സംഭാവനകള്‍ പ്രവഹിക്കുമ്പോള്‍ അപസ്മാരബാധയില്‍ തുള്ളിയിളകുന്ന കണ്ടത്തില്‍ഭൃത്യരുടെ വെപ്രാളം മനസിലാക്കാവുന്നതേയുളളൂ. തങ്ങള്‍ എഴുതിയതും പ്രചരിപ്പിച്ചതും എങ്ങും എവിടെയും വിലപ്പോയില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞവരുടെ നെഞ്ചിന്റെ പിടച്ചിലാണ് പരമ്പരയിലൂടെ പുറത്തുവന്നത്. വിശ്വസിപ്പിക്കുന്ന നുണകളെഴുതാനുള്ള വൈഭവം ഇനിയും തങ്ങള്‍ക്ക് കൈവന്നിട്ടില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോഴുളള വൈക്ളബ്യം ഊഹിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ.
ഗള്‍ഫ് രാജ്യങ്ങളിലെ മലയാളിക്കൂട്ടായ്മകളുടെ സഹായത്തോടെ നായനാര്‍ സ്മാരകത്തിന് സഹായമഭ്യര്‍ഥിച്ച് സിപിഐ എം നേതാക്കള്‍ നടത്തിയ പര്യടനം 'ചരിത്രത്തില്‍ ഇന്നോളം നടക്കാത്തത്ര വിപുല'മായിരുന്നുവെന്ന് മനോരമ വിലപിക്കുമ്പോള്‍ അടക്കാനാവാത്ത അസൂയയാണ് പുറത്തുചാടുന്നത്. നായനാര്‍ക്ക് സ്മാരകം ഉണ്ടാക്കുന്നതിലും അത് ഉയര്‍ന്ന നിലവാരത്തിലുള്ളതാകുന്നതും മനോരമയുടെ ഉറക്കം കെടുത്തുന്നു. ഗള്‍ഫിലെ വ്യവസായികള്‍ പലരും 'സ്ഥലത്തില്ല, ടൂറിലാണ്' എന്ന 'അടവുനയം' പ്രയോഗിച്ച് പിരിവില്‍നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു എന്നൊക്കെ തട്ടിവിട്ട് സ്വന്തം വാദമുഖങ്ങളെ ഒരുളുപ്പുമില്ലാതെ ഖണ്ഡിക്കുമ്പോഴും മനോരമക്കാരന്റെ എരിയുന്ന നെഞ്ചിലെ പുകയാണ് പുറത്തുചാടുന്നത്.
കേരളത്തില്‍ മനോരമയ്ക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ട ഒട്ടേറെ രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കള്‍-അവരില്‍ കോണ്‍ഗ്രസുകാരും ലീഗുകാരുമുണ്ട്- ഗള്‍ഫ് രാജ്യങ്ങളിലെ സ്ഥിരം സന്ദര്‍ശകരാണ്. ഇക്കഴിഞ്ഞ നാളുകളില്‍ പലരും ഗള്‍ഫ് നാടുകളില്‍ ചുറ്റിക്കറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഒരന്വേഷണവും നടത്താതെ അത്തരക്കാരുടെ ബിസിനസ് ബന്ധങ്ങളെയും നിക്ഷേപങ്ങളെയും കുറിച്ച് മനോരമയ്ക്ക് എഴുതാനാകും. അതെല്ലാം മറന്ന്, ആയിരക്കണക്കിന് മലയാളികളോട് പരസ്യമായി സംവദിച്ച് സന്ദര്‍ശനം നടത്തിയ സിപിഐ എം നേതാക്കളെ അപഹസിക്കുമ്പോള്‍, ബാലജനസഖ്യം വഴി വളര്‍ത്തിയ സ്വന്തം സന്തതിക്കുവേണ്ടി നിലമൊരുക്കാനുളള വെപ്രാളം തിരിച്ചറിയില്ലെന്ന് മനോരമ കരുതരുത്.
അപവാദങ്ങള്‍ ആര്‍ക്കും പറഞ്ഞു പരത്താം. സിപിഐ എമ്മിന്റെ ഒരു നേതാവിന് പ്രോഗ്രസീവ് ലെന്‍സുള്ള കണ്ണടയുണ്ട് എന്നെഴുതുന്നത് സകല നേതാക്കളുടെയും കണ്ണടയിലേക്ക് വായനക്കാരന്റെ സംശയം എയ്തു തറപ്പിക്കുന്ന തറവേലയാണ്; മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തനമല്ല. എന്തിന് കണ്ണട മാത്രമാക്കണം. ഓരോ നേതാവിന്റെയും പാര്‍പ്പിടത്തിന്റെയും വസ്ത്രത്തിന്റെയുമടക്കം വിലവിവരപ്പട്ടിക മനോരമയില്‍ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തട്ടെ. അക്കൂട്ടത്തില്‍ ചെന്നിത്തലയെയും കുഞ്ഞാലിക്കുട്ടിയെയും മാണിയെയും ഉമ്മന്‍ചാണ്ടിയെയുമൊന്നും വിട്ടുകളയരുതെന്നു കൂടി അഭ്യര്‍ഥനയുണ്ട്. അതാകുമ്പോള്‍, തുകയും വലുപ്പവും തെറ്റാതെ എഴുതാന്‍ മനോരമയ്ക്കാകും.
ദുസ്സൂചനകളുടെയും ദ്വയാര്‍ഥങ്ങളുടെയും സമാഹാരമായി അവതരിപ്പിച്ച പരമ്പരയ്ക്ക് കൃത്യമായ വിപണി-രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യങ്ങളുണ്ട്. വരാനിരിക്കുന്ന തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ തെരഞ്ഞെടുപ്പ്, കോണ്‍ഗ്രസിലും യുഡിഎഫിലും ഉരുണ്ടുകൂടുന്ന പ്രതിസന്ധി, സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാരിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ കൈവരുന്ന അന്യൂനമായ ഐക്യവും ഊര്‍ജസ്വലതയും-ഇത്രയുമാണ് രാഷ്ട്രീയ കാരണങ്ങള്‍. മനോരമ എഴുതിയാല്‍ പിറ്റേന്ന് അത് വീരേന്ദ്രകുമാര്‍ പ്രസംഗിക്കും. സര്‍ക്കുലേഷന്‍ പിടിച്ചുനിര്‍ത്താനും വര്‍ധിപ്പിക്കാനും പുതിയ സമ്മാന പദ്ധതി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു മനോരമ. അതിന്റെ മറ്റൊരു രൂപമാണീ മാര്ക്സിസ്റ്റ് പാര്‍ടി വധം.
ലാഭം കുന്നുകൂട്ടാനുള്ള തന്ത്രങ്ങളില്‍ മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെ ഒരു നൈതികതയും മനോരമയ്ക്ക് പ്രശ്നമല്ല. വിമോചന സമരകാലത്ത് സിഐഎയുടെ പണം പറ്റി കമ്യൂണിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ വാര്‍ത്തയെഴുതിയ അളിഞ്ഞ മാധ്യമപാരമ്പര്യത്തിന് ഒരു പോറലും പറ്റാതെ മനോരമ ഇക്കാലമത്രയും കാത്തുപോരുന്നുണ്ട്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് ദാസ്യവേലചെയ്ത് രാജമുദ്ര നെറ്റിയില്‍പതിപ്പിച്ച പത്രമാണത്. അടിയന്തരാവസ്ഥയുടെ കരാളനാളുകളില്‍ മര്‍ദക വീരന്മാര്‍ക്ക് ഓശാനപാടിയ പത്രമാണത്. എക്കാലത്തെയുംപോലെ ഇന്നും അവര്‍ സിപിഐ എമ്മിനെതിരെ അപവാദങ്ങള്‍ സമാഹരിച്ച് വില്‍ക്കുന്നു.
സിപിഐ എമ്മിന് ഓഫീസുകളുണ്ട്, പത്രമുണ്ട്, മറ്റു പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളുണ്ട്, പാര്‍ടി നേതൃത്വത്തിലും പാര്‍ടിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും നിരവധി സ്ഥാപനങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നുണ്ട്. സഹകരണ മേഖലയില്‍ സുശക്തമായി ഇടപെടുകയും കേരളത്തിലെ സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നെടുനായകത്വം വഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പാര്‍ടിയാണ് സിപിഐ എം. അംഗങ്ങളുടെ വരുമാനത്തിന്റെ ഒരുഭാഗം ലെവിയായി പാര്‍ടി പ്രവര്‍ത്തനത്തിന് സിപിഐ എം നീക്കിവയ്ക്കുന്നു. ജനങ്ങളില്‍നിന്ന് ഫണ്ട് ശേഖരിക്കുന്നു. കേരളത്തിലെ ജനങ്ങളില്‍ നാല്‍പ്പതുശതമാനമെങ്കിലും ഉറച്ച ഇടതുപക്ഷ അനുഭാവികളാണ്. അത് എന്തായാലും മനോരമയുടെ സര്‍ക്കുലേഷന്റെ പല മടങ്ങ് വരും. അങ്ങനെയുള്ള അനുഭാവികള്‍ സ്വമേധയാ പാര്‍ടിക്കുവേണ്ടി സംഭാവന നല്‍കിയാല്‍തന്നെ മനോരമ മുതലാളിമാര്‍ പത്രം വിറ്റുണ്ടാക്കിയതിനേക്കാള്‍ ആസ്തി സിപിഐ എമ്മിനുണ്ടാകുമല്ലോ. കോണ്‍ഗ്രസ് പിരിച്ചാല്‍ അത് നേതാക്കളുടെ കീശയിലേക്കാണ് പോകുന്നതെങ്കില്‍ സിപിഐ എം പിരിച്ചെടുക്കുന്ന പണം ജനങ്ങളുടെ ആസ്തിയായി മാറും. എ കെ ജി സെന്ററും ഇ എംഎസ് അക്കാദമിയും കണ്ണൂരില്‍ യാഥാര്‍ഥ്യമാകുന്ന നായനാര്‍ സ്മാരകവുമെല്ലാം ഏതെങ്കിലും വ്യക്തിയുടെയോ കുടുംബത്തിന്റെയോ സ്വത്തല്ല-ജനങ്ങളുടേതാണ്; പാര്‍ടിയുടേതാണ്. ലാഭം കൊയ്യുന്ന ബിസിനസിലേക്ക് ഊളിയിടാനുള്ള തന്ത്രങ്ങളല്ല ജനങ്ങളുടെ പട്ടിണിയും കഷ്ടപ്പാടും മാറ്റാനുള്ള പോരാട്ടത്തിന്റെ വഴിയാണ് അവിടങ്ങളില്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നത്.
തിരുവനന്തപുരത്ത് മനോരമയുടെ ഓഫീസ് സമുച്ചയത്തിന് തൊട്ടടുത്താണ് ദേശാഭിമാനിയുടെ പുതിയ ആസ്ഥാനമന്ദിരം. കെട്ടിടം പണി തുടങ്ങിയതുമുതല്‍ ഒരുതരം അസഹിഷ്ണുതയോടെ മനോരമ അതിനെ കാണുന്നു. പണി നടക്കുന്നതിന്റെ ചിത്രങ്ങള്‍ എടുക്കുന്നു. ദേശാഭിമാനിക്ക് മികച്ച കെട്ടിടം ഉണ്ടാവുകയോ? ആധുനിക സംവിധാനങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവുകയോ? കല്ലച്ച്, പരിപ്പുവട, കട്ടന്‍ചായ-ഇത്രയും മതി മാര്‍ക്സിസ്റ്റുകാര്‍ക്ക് എന്നാണ് മനോരമ കല്‍പ്പിക്കുന്നത്. സ്വന്തം ചാനല്‍ മാനംമുട്ടെ വളരുമ്പോള്‍ കൈരളി മുരടിച്ചുതന്നെ തീരണം. പത്തു കൊല്ലംകൊണ്ട് കൈരളി ലാഭം നേടിയതും ആസ്ഥാനം നിര്‍മിച്ചതും കൊടും പാതകം! രണ്ടര ലക്ഷം ഓഹരിയുടമകളുണ്ട് കൈരളിക്ക്. മനോരമയുടെ ഉടമസ്ഥത ഒരു കുടുംബത്തിന്. ലാഭവും വളര്‍ച്ചയും മനോരമയ്ക്കുമാത്രം, സ്വകാര്യമുതലാളിമാര്‍ക്കുമാത്രം പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണല്ലോ.
മറ്റൊരു ഉദ്ദേശ്യത്തോടെയാണെങ്കിലും മനോരമ ഇവിടെ സിപിഐ എമ്മിന് ഒരുപകാരം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പാര്‍ടി പിരിക്കുന്ന പണം മറ്റെവിടെയും പോകുന്നില്ല, ഓഫീസുകളും ജനോപകാര സംരംഭങ്ങളുമായി മാറുന്നുണ്ട് എന്ന് സംശയരഹിതമായി സ്ഥാപിക്കുന്നുണ്ട്. നായനാര്‍ക്ക് സ്മാരകം വരുന്നു എന്നതിനും അത് മികച്ച ഒന്നാണ് എന്നും പരസ്യം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. മെയ് എട്ടിന് ഉദ്ഘാടനംചെയ്യാന്‍ പോകുന്ന ദേശാഭിമാനി ആസ്ഥാന മന്ദിരത്തിന്റെ ചിത്രം ദേശാഭിമാനി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അച്ചടിച്ച് സഹായിക്കുന്നുണ്ട്. അതിനപ്പുറം ഏതോ ഒരു നേതാവ് വില കൂടിയ കണ്ണട വെക്കുന്നു, ചില നേതാക്കളുടെ മക്കള്‍ ഗല്‍ഫില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നു, ഏതോ ഒരു നേതാവ് പണ്ട് മദ്യപിച്ചു; ഇ.എം.എസ് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ നിര്‍ത്തി, ഒരാള്‍ വിയറ്റ്നാമില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ ഉപചാരത്തിനു മദ്യം കഴിച്ചു എന്നെല്ലാമാണ് പരമ്പരയിലെ “കണ്ടെത്തലു“കള്‍”. പൊട്ടക്കണ്ണന്റെ മാവേലേറുകള്‍. എല്ലാ നേതാക്കളെയും സംശയത്തിന്റെ മുനയിലാക്കട്ടെ എന്ന ലക്ഷ്യം.
സി.പി.ഐ.എമ്മിനെക്കുറിച്ചും നേതാക്കളെക്കുറിച്ചും ഇതേ മട്ടില്‍ പല പല കഥകള്‍ പ്രചരിപ്പിച്ചവരില്‍ മനോരമ എന്നും മുന്നിലാണ്. വരദാചാരിയുടെ തലപരിശോധന വിവാദം സൃഷ്ടിച്ചതും ലാവലിന്‍ കേസുമായി അതിനെ ബന്ധിപ്പിച്ചതും മനോരമയാണ്. തലപരിശോധനയ്ക്കും ലാവലിന്‍ കേസിനും തമ്മില്‍ ഒരു ബന്ധവുമില്ല എന്ന് രേഖാമൂലം തെളിയിക്കപ്പെട്ടപ്പോള്‍ മനോരമ മിണ്ടിയില്ല. മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെ ഏറ്റവും വിരൂപമായ അവസ്ഥയാണ് ഗോസിപ്പുകളുടെ പ്രചരണം. ദൌര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ അത്തരം രൂപമുള്ള മനോരമയെ കേരളത്തിന് ഒന്നാം നമ്പര്‍ പത്രമായി പെറേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നു.
മനോരമ നിരത്തിയ പരമ്പര “കോടികള്‍ കോടികള്‍ പിന്നാലെ” എത്താനുള്ള ദുരമൂത്ത കച്ചവടകുടുംബത്തിന്റെ തന്ത്രമാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവു കൊണ്ടു മാത്രം അവഗണിക്കാനാവില്ല. അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയവും പിന്നാമ്പുറക്കഥകളും ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടണം. നുണകളുടെ കുത്തൊഴുക്കില്‍ തകര്‍ന്നു പോകുന്നതല്ല സി.പി.ഐ. എം എന്ന പ്രഖ്യാപനത്തിലൂടെ, യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍ അക്കമിട്ട് ജനങ്ങളിലെത്തിക്കുന്നതിലൂടെ തുടരേണ്ട പ്രക്രിയ ആണത്. ബൂര്‍ഷ്വാ മാധ്യമ രാഷ്ട്രീയത്തെ അഴിച്ചുപണിയാനുള്ള ദൌത്യമാണ് പ്രബുദ്ധ കേരളം ഏറ്റെടുക്കേണ്ടത്.
ചൊവ്വാഴ്ച, മേയ് 04, 2010
മതങ്ങള്‍ വര്‍ഗ്ഗീകരനതിണ്ടേ മതില്കെട്ടുകള്
സജി അത്താണി:
മതങ്ങള്‍ വര്‍ഗ്ഗീകരനതിണ്ടേ മതില്കെട്ടുകള്..മനുഷ്യനില്‍ നിനും മനുഷ്യനെ അപ്രത്യക്ഷമായ ഒരു ശക്തിക്ക് കീഴില്‍ വേര്‍തിരിക്കുക.ഒന്നായിരുന്ന മനുഷ്യന് വര്‍ഗ്ഗങ്ങളായി.അടിമ വ്യവസ്ഥ നിലവില്‍ വരുന്നനോട് കൂടിയാണ് ഈ അനീതിയെല്ലാം അരങ്ങേറുന്നത്.യജമാനന്മാര്‍ അടിയാള വര്‍ഗ്ഗതിനെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നതിന് ഓരോരോ കണ്ടു പിടുത്തങ്ങള്‍ ഉപയോഗിച്ച് എല്ലാ മതങ്ങളും മനുഷ്യനെ പഠിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എല്ലാതിന്ടെയും സൃഷ്ട്ടികര്‍ത്താവു ദൈവമാണെന്നാണ്.ഹൈന്ദവ പുരാണത്തിലാണെങ്കില്‍ പ്രധാനമായും മൂന്നു വകുപ്പുകളാണുള്ളത്.സൃഷ്ട്ടി കര്‍ത്താവ്‌-ബ്രഹ്മാവ്‌,സ്തിഥി-മഹാവിഷ്ണു,
മത ആവിര്ഭാവതിന്ടെ കാലം മുതല്‍ക്കേ വര്‍ഗ്ഗീയ സംഘട്ടനങ്ങളും,ഹത്യകളും സര്‍വ്വസാധാരണമായിരുന്നു.കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിനെ ആദ്യ പകുതിയില്‍ പോലും ഇന്നത്തെ പോലെയുള്ള അന്ത വിശ്വോസതിലധിഷ്ട്ടിതമായ ആത്മീയത ഉണ്ടായിരുന്നില്ല .അതിനു മതാന്ധതയുമില്ല.
മൂന്നു മതത്തിലെയും മതമൌലിക ശക്തികളുടെ കരുത്താര്‍ജിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.തകര്‍ന്നു പോയ ഹിന്ദു ക്ഷേത്രങ്ങള്‍ പുതുക്കി പണിയുന്നു.പണ്ടിവിടെ ഒരു ക്ഷേത്രമുണ്ടായിരുന്നെന്നു വിശ്വോസികളെ വിശ്വോസിപ്പിച്ചു പുത്തന്‍ ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ടാക്കുന്നു.അതിനു വേണ്ടി തെരുവുകളില്‍ രക്തമോഴുകുന്നു.ഹിന്ദു ദൈവാലയങ്ങളോട് മത്സരിക്കുന്ന മുസ്ലീം,ക്രൈസ്തവ ദേവാലയങ്ങള്‍ ആകാശത്തിന്ടെ ഉയരം തിട്ടപ്പെടുത്തുന്നു.ആത്മീയതുടെ അതിപ്രസരം കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിലുണ്ടായിട്ടില്ല.അതിനു മത വിത്യാസമില്ല.ജാതി വിത്യാസമില്ല.നാസ്തികളില്‍ പലരും ആസ്തികന്മാരായി മാറി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.ദേവാലയങ്ങളിലേക്കുള്ള വരവും കൂടി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു..അതിനു മാത്രം വിത്യാസമില്ല..
ദേവാലയങ്ങളില്‍ നിന്നും കളവു നടത്തുന്ന ഒരാളെ പോലും ശിക്ഷിക്കാന്‍ ഒറ്റ ദൈവത്തിനും കഴിയുന്നില്ല.അതു അത്യാവശ്യം കണ്ടു പിടിക്കാന്‍ പോലീസും കോടതിയും തന്നെ വേണം..തിന്മയുടെ ശിക്ഷ ദൈവത്തിനും,നരകത്തിനും..
ഇസ്ലാം മതം ആത്മവിശ്വോസികള്‍ കൂടുതലുള്ള രാജ്യങ്ങളിലും ,നല്ല ശതമാനമുള്ള ഇന്ത്യയിലും പ്രത്യേകിച്ച് കേരളത്തിലും എന്തേ ഇങ്ങിനെയായി പോകുന്നു.
ഞാന്‍ വളരെയേറെ ബഹുമാനിക്കുകയും സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്ത ആ മതത്തിലെ ഇന്നത്തെ അനുയായികള്‍ മുസ്ലീം സമുദായം പ്രവാചകന്‍ എന്നു വിശ്വോസിക്കുന്ന മുഹമ്മദ്‌ നബിയുടെ അനുയായികള്‍ തന്നെയാണോ.ഭീകര പ്രസ്ഥാനങ്ങളും തീവ്രവാദികളും നല്ല ശതമാനം ആ മത വിശ്വോസികളില്‍ നിന്നല്ലേ ജനിക്കുകയും വളരുകയും ചെയ്യുന്നത്.മത വിശ്വോസവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി വര്‍ഗ്ഗീയ വാദത്തെയും ഭീകരവാദത്തെയും അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനാണ് ഇന്ന്,മതതിന്ടെ വക്ക്താക്കള്‍ പോലും പരിശ്രമിക്കുന്നതെന്നു തോന്നും..
തിന്മയുടെ പ്രകടനം മറക്കപ്പെട്ടതാണ്.മതത്തില്‍ പണ്ടിതരായ പുരോഹിതന്മാര്‍ തെറ്റുകള്‍ മറച്ചു വെച്ച് ,സങ്കീര്‍ത്തനങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ,അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.തിന്മയെ അലങ്കാരങ്ങള്‍ കൊണ്ട് മറച്ചു വെക്കുന്നു.സുതാര്യമായ ഒരു തിന്മയും ഇല്ല.ബാഹ്യമോടിയില്‍ ചില നന്മകള്‍ ചേര്‍ത്ത് വെക്കുകയാണ്.മണ്‍പടവുകള്‍ പോലെ..ഹൃദയത്തില്‍ തെറ്റുകളുമായി എത്ര ഭീരുക്കളാണ്
മതതിന്ടെ മറവില്‍ ആത്മീയതയുടെ ആട്ടിന്‍തോലിട്ടു കഴിയുന്നത് ..
പുതിയ കാലത്തെ മാധ്യമം!
]n cmPohv
k-aq-l-¯n-sâ- s]m-Xp-t_m-[-s¯- \nÀ-W-bn-¡p-ó-Xnð- G-ä-hpw- {]-[m-\- ]-¦v- h-ln-¡p-ó- D-]-I-c-W-am-Wv- am-[y-aw.- ]-g-b- \nÀ-h-N-\-¯n-\-I-¯v- H-Xp-§n- \nð-¡p-ó-X-ñ- C-ó-s¯- am-[y-aw.- A-¨-Sn- am-[y-a-§-fp-sS- Im-e-¯nð-\n-ópw- am-[y-a-cq-]-§-fpw- am-dn.- Zr-iy-am-[y-a-§Ä-¡m-Wv- C-óv- G-ä-hpw- Iq-Sp-Xð- B-[n-]-Xyw.- sam-ss_ð- ]p-Xn-b- Im-e-¯n-sâ- am-[y-a-am-Wv.- C-âÀ-s\-än-se- ]p-Xn-b- km-[y-X-IÄ- \-h-am-[y-a- \nÀ-h-N-\-¯n-\-I-¯m-Wv.- G-Xp-cq-]-¯n-em-sW-¦n-epw- am-[y-aw- sN-¿p-ó-Xv- H-tc- Zu-Xy-am-Wv.- k-aq-l-¯nð- B-[n-]-Xy-ap-Å- hÀ-K-¯n-sâ- Xmð-]-cy-§Ä-¡v- A-\p-k-cn-¨v- k-aq-l-¯n-sâ- s]m-Xp-t_m-[-s¯- \nÀ-½n-¡p-ó- {]-{In-b-bm-Wv- s]m-Xp-sh- am-[y-aw- sN-¿p-ó-Xv.- `-c-W-hÀ-K-kz-`m-hw- am-dp-ó-Xn-\p- A-\p-k-cn-¨v- am-[y-a-co-Xn-I-fpw- am-dpw.- F-ómð,- `-c-W-hÀ-K- Pn-lz-sb-ó-a-«nð- t\-cn-«v- C-S-s]-Sp-I-b-ñ- am-[y-aw- sN-¿p-ó-Xv.- k-aÀ-Y-am-bn- \n-jv-]-£- \m-Sy-¯nð- X-§-fp-sS- Xmð-]-cy-§Ä-¡v- kz-bw- k-½-Xw- NmÀ-¯p-ó-h-cm-bn- hm-b-\-¡m-sc- am-äp-I-bm-Wv- am-[y-aw- sN-¿p-ó-Xv.-
C-ó-s¯ Im-ew- B-tKm-f-hð-¡-c-W-¯n-tâ-Xm-Wv.- A-Xv- ]p-Xn-b- cq-]-¯n-ep-Å- km-{am-Py-Xz-am-Wv.- I-gp-¯-d-¸-³ a-Õ-c-am-Wv- A-Xn-sâ- ap-J-ap-{Z.- A-Xnð- hn-P-bn-¡p-ó-h-\p- am-{X-ta- ]n-Sn-¨p-\nð-¡m-³ I-gn-bp-I-bp-Åqsh-ó- {]m-Ir-X-ap-X-em-fn-¯- ZÀ-i-\w- X-só-bm-Wv- A-Xv- ]n-´p-S-cp-ó-Xv.- I-ayq-Wn-kv-äv- am-\n-s^-kv-täm-bnð- amÀ-Iv-kpw- Fw-Kð-kpw- hn-i-Zo-I-cn-¨-Xp-t]m-se- F-ñm- sXm-gn-en-sâ-bpw- {]-`m-h-e-b-s¯-bpw- A-Xv- ]n-¨n-¨o-´n.- F-ñm-¯n-s\-bpw- kz-´w- Iq-en-th-e-¡m-cm-¡n- am-än.- am-[y-a-hpw- Cu- N-c-¡p-hð-¡-c-W-¯n-\pw- I-¨-h-S-hð-¡-c-W-¯n-\pw- C-c-bm-bn.- am-[y-aw- C-óv- e-£-W-sam-¯- H-cp- N-c-¡p-Iq-Sn-bm-Wv.- C-ó-e-s¯- am-[y-a-¯n-\p-ïm-bn-cp-óp- F-óp- I-cp-Xp-ó- ]-cn-]m-h-\-X-bpw- [mÀ-½n-I- aq-ey-§-fpw- C-ó-s¯- Im-e-s¯- am-[y-a-¯nð-\n-ópw- {]-Xo-£n-t¡-ï-Xn-ñ.- ap-X-em-fn-¯-¯n-sâ- kz-`m-h-¯n-ep-ïm-b- am-ä-§Ä- am-[y-a-¯n-epw- {]-Xn-^-en-¡pw.-
C-ó-s¯- am-[y-a-co-Xn-I-fp-sS- c-ïp- {]-h-W-X-IÄ- k-ao-]-Im-e-¯v- C-´y-bnð- {]-Xn-^-en-¡p-I-bp-ïm-bn.- ]-{Xw- ]qÀ-W-am-bpw- H-cp- N-c-¡m-sW-óp- {]-Jym-]n-¨- ssSw-kv- Hm-^v- C-´y-bm-Wv- C-´y-bnð- A-Xn-sâ- {]-tbm-Kw- \-S-¯n-b-Xv.- G-sXm-cp- Øm-]-\-¯n-sâ-bpw- Dð-¸-ó-¯n-\p- I-t¼m-fw- D-d-¸p-h-cp-¯p-ó- Im-cyw- X-§Ä- G-sä-óm-bn-cp-óp- A-h-cp-sS- {]-Jym-]-\w.-A-Xn-\p- th-ïn- C-¯-cw- Øm-]-\-§Ä- X-§-fp-am-bn- I-cm-dnð- GÀ-s¸-S-Ww.- kz-Im-cy- D-S-¼-Sn- F-óm-Wv- ssSw-kv- A-Xn-s\- hn-ti-jn-¸n-¨-Xv.- C-Xp- c-l-ky-am-b- C-S]m-S-ñ.- ]-c-ky-am-bn- {]-tXy-Iw- sh-_v-ssk-äv- Xp-S-§n- \n-_-Ô-\-I-fpw- t\-«-§-fpw- A-Xnð- A-h-X-cn-¸n-¨m-Wv- I-¨-h-Sw.- _mw-¥q-cnð- H-c-]-I-Sw- D-ïm-bn,- sXm-gn-em-fn-IÄ- a-cn-¨- hmÀ-¯- {]-kn-²o-I-cn-¨-t¸mÄ- B- Øm-]-\-¯n-sâ- t]-cv- sIm-Sp-¡m-¯-Xv- F-´v- F-óv- Nn-eÀ- A-t\z-jn-¨-t¸m-gm-Wv- ssSw-kn-\v- A-h-cp-am-bn- kz-Im-cy- D-S-¼-Sn-bp-sï-ó- Im-cyw- A-h-cp-sS- ssk-änð- Im-Wp-ó-Xv.-
A-h-cp-am-bn- I-cm-dnð- GÀ-s¸-Sp-ó- G-Xp- Øm-]-\-¯n-\pw- F-Xn-cm-b- hmÀ-¯-IÄ- {]-kn-²o-I-cn-¡p-I-bn-sñ-ó-Xm-Wv- I-cm-dn-se- {]-[m-\-`m-Kw.- A-Xp-t]m-se- A-¯-cw- Øm-]-\-§-fp-sS- Dð-¸-ó-§-fp-sS- {]-Nm-c-hpw- C-hÀ- \nÀ-h-ln-¡pw.- ]-c-ky-am-b-ñ- C-Xv- sN-¿p-ó-Xv,- hmÀ-¯-bm-bn- X-só-bm-Wv.- hmÀ-¯-bm-tWm- ]-c-ky-am-tWm-sb-ó- hy-Xym-kw- hm-b-\-¡mÀ-¡v- t_m-[y-s¸-Sm-¯- cq-]-¯nð- k-aÀ-Y-am-bm-Wv- A-Xv- \nÀ-h-ln-¡p-ó-Xv.- ssSw-kp-am-bn- kz-Im-cy-D-S-¼-Sn-bnð- GÀ-s¸-«- Øm-]-\-§-fp-sS- h-fÀ-¨-bp-sS- Nn-{X-hpw- A-hÀ- ]-c-ky-am-bn- hn-i-Zo-I-cn-¡p-óp-ïv.- Cu- Øm-]-\-§Ä- ]-I-cw- ]-Ww- X-só- \ð-I-W-sa-ón-ñ.- \n-iv-Nn-X-i-X-am-\w- Hm-l-cn- \ð-In-bmð- a-Xn.- tem-I-¯n-se- \n-c-h-[n- hy-h-km-b-Øm-]-\-§-fnð- D-S-a-Ø-X-bp-Å- h-³In-S- am-[y-a-Øm-]-\-am-bn- A-hÀ- am-dn-bn-cn-¡p-óp.- C-§-s\-sbm-cp- Øm-]-\w- F-§-s\-bm-Wv- P-\m-[n-]-Xy-¯n-sâ- \m-emw-Xq-Wn-sâ- Zu-Xyw- \nÀ-h-ln-¡p-I- F-ó- tNm-Zy-¯n-eq-sS- I-S-óp-t]m-Im-sX- C-ó-s¯- NÀ-¨-IÄ- ]qÀ-W-am-hp-I-bn-ñ.- ssSw-kv- am-{X-a-ñ- C-¯-cw- kz-Im-cy- D-S-¼-Sn-I-fnð- GÀ-s¸-Sp-ó-Xv.- an-¡-hm-dpw- A- ¨-Sn-/- Zr-iy-am-[y-a-§Ä-¡v- hy-h-km-b-Øm-]-\-§-fp-am-bn- kz-Im-cy- D-S-¼-Sn-I-fp-ïv.- hmÀ-¯-sb-ó- \n-e-bnð- C-hÀ- hn-f-¼p-ó- Im-cy-§-fnð- \-sñm-cp- ]-¦pw- hy-h-km-b-Øm-]-\-§-fp-sS- Dð-¸-ó-§-fp-sS- I-t¼m-fw- hn-]p-e-s¸-Sp-¯p-ó-Xn-\m-bm-Wv.-
]-c-kyw- hmÀ-¯-sb- kzm-[o-\n-¡m-³ ]m-Sn-sñ-ó- ]-g-b- B-]v-X-hym-Iyw- a-cn-¨n-cn-¡p-óp.- ]-c-kyw- X-só- hmÀ-¯-bm-bn- am-dp-óp.- F-Un-täm-dn-bð- F-ó- hm-¡v- A-{]-Xy-£-am-Ip-óp.- A-Uz-täm-dn-bnð- F-ó- ]p-Xn-b- ]-Zw- C-Sw- ]nSn-¨n-cn-¡p-óp.- ]-c-ky-am-t\-PÀ-am-cm-Wv- ]-{X-¯n-sâ- A-h-km-\-hm-s¡-óv- {]-Jym-]n-¡p-ó- Im-e-¯m-Wv- C-ó-s¯- am-[y-a-§Ä- ]p-d-¯n-d-§p-ó-Xv.-
am-[y-a-kz-`m-h-am-ä-¯n-sâ- a-säm-cp- D-Zm-l-c-W-am-Wv- s]-bv-Uv- \yq-kpw- ]m-t¡-Pv- I-h-td-Ppw.- I-gn-ª- tem-Iv-k-`m- sX-c-sª-Sp-¸n-epw- a-lm-cm-jv-{S,- l-cn-bm-\- \n-b-a-k-`m-sX-c-ª-Sp-¸p-I-fn-ep-am-Wv- Cu- {]-h-W-X- G-ä-hp-a-[n-Iw- i-àn-s¸-«-Xv.- H-tc- hmÀ-¯- h-Ån-]p-Ån- hy-Xym-k-an-ñm-sX- \m-ep- ]-{X-§-fnð- hy-Xy-kv-X- ss_-sse-\p-I-fnð- {]-Xy-£-s¸-«-t¸m-gm-Wv- km-bn-\m-Yv- A-Xn-sâ- ]n-ómw-]p-d-§Ä- A-t\z-jn-¡p-ó-Xv.- A-Xp-\p-ap-¼v- X-e-ap-XnÀ-ó- Nn-e- ]-{X-{]-hÀ-¯-IÀ C-¯-cw- {]-h-W-X-sb- kw-_-Ôn-¨v- ap-ó-dn-bn-¸p-IÄ- \ð-In-bn-cp-óp.- H-cp- tI-{µ-¯nð-\n-ópw- X-¿m-dm-¡n-sIm-Sp-¡p-ó- hmÀ-¯- am-[y-a-§Ä- A-¸-Sn- \ð-Ip-I-bm-Wv- sN-¿p-ó-Xv.- Cu- {]-h-W-X-sb-bm-Wv- tI-c-f-¯nð- am-[y-a-kn-ïn-t¡-äv- F-ó- hm-¡p-sIm-ïv- hn-ti-jn-¸n-¨-Xv.- H-tc- A-Sp-¡-f-bnð-\n-ópw- Np-s«-Sp-¡p-ó- hmÀ-¯-IÄ- hy-Xy-kv-X- ]m-{X-§-fnð- hn-f-¼p-I-bm-Wv- sN-¿p-ó-Xvv.- Zr-iy-am-[y-a-§-fnð- C-Xp- ]m-t¡-Pm-Wv.- ss{]w- ssS-an-se- I-h-td-Pp- Xp-S-§n- X-Õ-a-b- kw-t{]-j-Ww- h-sc- hy-Xy-kv-X- \n-c-¡nð- e-`n-¡pw.- e-£-§-fm-Wv- C-Xn-\p- ap-S-t¡-ï-Xv.- ]-Ww- \ð-Ip-ón-sñ-¦nð- hmÀ-¯-bn-ñ.- Ip-Sp-Xð- ]-Ww- \ð-In-bmð- F-Xn-cm-fn-s¡-Xn-cm-b- hmÀ-¯-bpw- \-ñ- {]m-[m-\y-t¯m-sS- \ð-Ipw.- ]-W-¯n-sâ- h-ep-¸-am-Wv- hmÀ-¯-bp-sS- {]m-[m-\yw- \n-iv-N-bn-¡p-ó-Xv.-
s]-bv-Uv- \yq-kv- am-[y-a-§-fp-sS- hn-izm-ky-X-bv-¡v- am-{X-a-ñ- tIm-«w- Gð-¸n-¡p-ó-Xv.- A-Xp- P-\m-[n-]-Xy-kw-hn-[m-\-¯n-sâ- \n-e-\nð-¸n-\p- X-só- `o-j-Wn-bm-Wv.- Ip-Sp-Xð- ]-Ww- ap-S-¡m-³ I-gn-bm-¯- Øm-\mÀ-Yn-IÄ- a-Õ-cn-¡p-só-ó- hn-h-cw- t]m-epw- thm-«À-amÀ- A-dn-sª-óp-h-cn-ñ.- ]-W-¯n-sâ- Ip-s¯m-gp-¡n-\p-ti-jn-bn-ñm-¯- ]mÀ-Sn-IÄ-¡pw- A-§-s\-sbm-cp- k-ao-]-\-an-ñm-¯- ]mÀ-Sn-IÄ-¡pw- P-\m-[n-]-Xy-{]-{In-b-bnð- C-Sw-In-«m-sX- t]m-Ipw.- ]mÀ-e-sa-â-dn- kw-hn-[m-\-¯n-sâ- \n-e-\nð-¸n-\p- X-só- C-Xv- `o-j-Wn-bm-bn-cn-¡pw.- a-lm-cm-jv-{S-bnð- sX-c-sª-Sp-¸p-I-gn-ª-t¸mÄ- \n-b-a-k-`m-km-am-Pn-I-cnð- ap-ónð- c-ïpw- a-lm-tIm-Sn-iz-c-³am-cm-Wv.- l-cn-bm-\-bnð- \m-enð- ap-óp-t]-cpw- Cu- K-W-¯nð-s¸-«-h-cm-Wv.- tem-Iv-k-`m-sX-c-sª-Sp-¸n-se- Øn-Xn-bpw- hy-Xy-kv-X-a-ñ.- \-sñm-cp- ]-¦pw- h-³Ip-¯-I-I-fm-Wv.- H-cp- ]mÀ-e-sa-âv- Aw-K-¯n-sâ- i-cm-i-cn- B-kv-Xn- 55 tIm-Sn- cq-]-bm-sW-ópw- Im-_n-\-äv- a-{´n-bp-tS-Xv- 75 tIm-Sn- cq-]-bm-sW-ópw- C-e-£-³ hm-¨v- dn-t¸mÀ-«v- sN-bv-Xn-cp-óp.- k-¼-ó-³amÀ-¡v- am-{X-ap-Å- th-Zn-bm-bn- sX-c-sª-Sp-¸p-IÄ- am-dp-ó-Xn-te-¡m-Wv- s]-bv-Uv- \yq-kv- \-bn-¡p-ó-Xv.-
am-[y-a-cw-K-s¯- Ip-¯-I-hð-¡-c-W-hpw- tI-{µo-I-c-W-hpw- Cu- Im-e-¯nð- i-àn-s¸-«n-cn-¡p-óp.- A-¨-Sn- cw-K-¯p-Å- Øm-]-\w- sS-en-hn-j-³ Nm-\ð- Xp-S-§p-óp.- C-hÀ- X-só- kn-\n-am-\nÀ-am-W- hn-X-c-W-Øm-]-\-hpw- Xp-S-§pw.- C-âÀ-s\-äv,- sam-ss_ð- cw-K-t¯-¡v- Iq-Sn- {]-hÀ-¯-\w- hym-]n-¸n-¡pw.- A-hn-sS- am-{X-am-bn- H-Xp-§-W-sa-ón-ñ.- kw-Ko-Xw- Xp-S-§n- F-ñm- cw-K-§-fpw- ssI-Im-cyw- sN-¿p-ó- h-³In-Sn- Ip-¯-I-I-fm-Wv- C-óv- Cu- cw-Kw- `-cn-¡p-ó-Xv.- Cu- \q-äm-ïn-se- X-só- a-lm-kw-tbm-P-\-sa-óv- A-dn-b-s¸-Sp-ó-Xv- ssSw- hmÀ-W-dpw- A-ta-cn-¡- Hm-¬-sse-\p-am-bp-Å- kw-tbm-P-\-am-Wv.- ssSw- A-¨-Sn- cw-K-s¯- {]-[m-\- Ip-¯-I-bm-Wv.- hmÀ-WÀ- tlm-fn-hp-Uv- kn-\n-am-cw-K-s¯- {]-[m-\-Øm-]-\-am-Wv.- A-a-cn-¡- Hm-¬- sse-³ C-âÀ-s\-äv- cw-K-s¯- Ip-¯-I-bm-Wv.- C-h- X-½nð- e-bn-¨-tXm-sS- Im-gv-N-bp-tS-bpw- tIÄ-hn-bp-sS-Xp-am-b- F-ñm- am-[y-a-km-[y-X-I-fpw- H-ón-te-¡v- tI-{µo-I-cn-¨p.- \-½Ä- F-´p- Im-W-W-sa-ópw- tIÄ-¡-W-sa-ópw- \n-iv-N-bn-¡p-ó-Xv- C-h-cm-Wv.- hn-t\m-Zw- C-óv- hy-h-km-b-am-Wv.- hn-h-c-þ-hn-\n-a-b-þ-hn-t\m-Z- km-t¦-Xn-I- hn-Zy-bp-sS- Im-e-am-Wn-Xv.-
am-[y-a-cw-K-s¯- Ip-¯-I-I-sf- kw-_-Ôn-¨v- B-g-¯n-ep-Å- ]-T-\w- \-S-¯n-b- hy-àn-bm-Wv- s_-³Kn-Un- Iym-³.- A-t±-l-¯n-sâ- ]p-kv-X-I-¯n-sâ- ]p-Xn-b- ]-Xn-¸p-IÄ- C-d-§p-t¼mÄ- Ip-¯-I-I-fp-sS- F-®w- Ip-d-bp-I-bm-sW-óv- F-Sp-¯p-]-d-ªp.- kw-tbm-P-\-§-fn-eq-sS-bpw- G-sä-Sp-¡-en-eq-sS-bpw- D-S-a-Ø-X- Nn-e-cnð- am-{X-am-bn- tI-{µo-I-cn-¡p-I-bm-Wv- sN-¿p-ó-Xv.-
an-¡-hm-dpw- F-ñm- cm-Py-§-fn-epw- h-³In-S-hy-h-km-b- Ip-¯-I-I-fm-Wv- am-[y-a-§-fp-sS- \-S-¯n-¸p-ImÀv.- A-h-cp-sS- Xmð-]-cy-§-fp-sS- \-S-¯n-¸p-Im-cm-Wv- am-[y-aw.- A-§-s\-bm-cp- kw-hn-[m-\w- F-§-s\-bm-Wv- P-\m-[n-]-Xy-¯n-sâ- \m-emw-Xq-Wm-bn- {]-hÀ-¯n-¡p-ó-Xv-?- A-Xn-\v- F-§-s\-bm-Wv- \n-jv-]-£-am-Im-³ I-gn-bp-ó-Xv? am-[y-aw- F-¡m-e-¯pw- `-c-W-hÀ-K-Xmð-]-cy-§-sf-bm-Wv- {]-Xn-\n-[m-\w- sN-¿p-ó-Xv.- Ip-sd-¡q-Sn- hy-à-am-bn- ]-d-ªmð- A-Xv- `-c-W-hÀ-K-¯n-sâ- {]-Xy-b-im-kv-{X- D-]-I-c-W-am-Wv.- am-[y-aw- `-c-W-hÀ-K-¯n-sâ- D-]-I-c-W-am-sW-óv- C-Fw-F-kv- AÀ-Y-i-¦-¡n-S-bn-ñm-¯-hn-[w- hy-à-am-¡n-bn-«p-ïv.- {Kmw-jn-bp-tS-bpw- a-äp- B-[p-\n-I- amÀ-Iv-kn-kv-äp-I-fp-sS-bpw- Nn-´-sb- ]-cn-N-b-s¸-Sm-sX- X-só- C-Xv- Xn-cn-¨-dn-bp-ó-Xn-\p- C-Fw-F-kn-\p- I-gn-ªn-cp-óp.- F-§-sbm-Wv- am-[y-aw- H-cp- D-]-I-c-W-sa-ó-\n-e-bnð- `-c-W-Ip-S- Xmð-]-cy-§-sf- kw-c-£n-¡p-ó-sX-ó- tNm-Zy-hpw- {]-k-àw.- a-äp- D-]-I-c-W-§-sf- t]m-se-b-ñ- am-[y-aw- {]-hÀ-¯n-¡p-ó-Xv.- t\-cn-«v- C-S-s]-«v- ]u-c-s\- ]-cp-h-s¸-Sp-¯n-sb-Sp-¡p-ó- D-]-I-c-W-§-fnð-\n-ópw- XoÀ-¯pw-hy-Xy-kv-X-am-Wv- {]-Xy-b-im-kv-{X-D-]-I-c-W-§Ä.- A-\p-`-hn-t¡-ï-h-\v- A-§-s\-sbm-óv- tXm-óp-ó-Xn-\p-Å- hn-Zq-c-km-[y-X- am-{Xw- A-h-ti-jn-¸n-¨m-Wv- k-aÀ-Y-am-bn- C-hÀ- k-½-Xw- Np-s«-Sp-¡p-ó-Xv.-
H-cp- h-i-¯v- hmÀ-¯- X-só- C-¡m-e-¯v- N-c-¡m-bn- am-dp-óp.- ]-Ww- \ð-Ip-ó-h-sâ- Xmð-]-cy-§Ä-¡v- A-\p-k-cn-¨v- hmÀ-¯-IÄ- \nÀ-½n-¡-s¸-Sp-óp.- a-dp-h-i-¯v- am-[y-aw- `-c-W-hÀ-K-sa-ó- \n-e-bnð- s]m-Xp-t_m-[-s¯- \nÀ-½n-¡m-³ {i-an-¡p-I-bpw- sN-¿p-óp.- P-\m-[n-]-Xy-¯n-sâ- Xq-Wm-bn- am-[y-aw- ]-cn-K-Wn-¡-s¸-«n-cp-ó- Im-ew- `-c-W-hÀ-K- Xmð-]-cyw- P-\m-[n-]-Xy- kw-hn-[m-\-¯n-\p- A-\p-Iq-e-am-bn-cp-óp.- ap-X-em-fn-¯- h-fÀ-¨-bv-¡v- A-¯-c-sam-cp- km-aq-ly- kw-hn-[m-\-¯n-sâ- B-h-iy-ap-ïm-bn-cp-óp.- kzm-X-{´ym-\-´-c-Im-e-¯n-se- C-´y-³ ap-X-em-fn-¯w- kÀ-¡mÀ- C-S-s]S-ep-IÄ-¡p- th-ïn-bm-Wv- \n-e-bp-d-¸n-¨n-cp-ó-Xv.- A-Xp- s]m-Xp-ta-J-e-b-bv-¡v- H-¸-am-bn-cp-óp.- A-ó-s¯- ap-X-em-fn-am-cp-sS- ]p-tcm-K-a-\- kz-`m-h-¯n-sâ- {]-Xn-^-e-\-am-bn- Nn-e-sc-¦n-epw- A-Xn-s\- sX-än-²-cn-¡m-dp-ïv.- F-ómð,- C-´y-³ ap-X-em-fn-¯-h-fÀ-¨-bv-¡v- A-h-iy-am-b- ]-cn-k-cw- H-cp-¡p-I-bm-Wv- C-sX-ñmw- h-gn- sN-bv-Xn-cp-ó-Xv.- A-Xp-sIm-ïv- A-ó-s¯- am-[y-a-kz-`m-h-hpw- A-Xn-\v- A-\p-k-cn-¨m-bn-cp-óp.- C-ó-s¯- am-[y-aw- \nÀ-h-ln-¡p-ó-Xv- B-tKm-f-aq-e-[-\-¯n-sâ- Xmð-]-cy-§Ä-¡v- A-\p-kr-X-am-b- A-h-t_m-[-s¯-bpw- A-`n-cp-Nn-sb-bpw- \nÀ-½n-¡p-I-bm-Wv.-
Cu- \nÀ-h-l-W-{]-In-b-bp-sS- k-a-Im-en-I- k-hn-ti-j-X-IÄ- F-ñmw- {]-I-Sn-¸n-¡p-ó-h-bm-Wv- a-e-bm-f- am-[y-a-§Ä.- a-e-bm-fn-¡v- am-[y-a-§-tfm-Sv- Iq-Sp-Xð- Xmð-]-cy-ap-ïv.- tI-c-fo-b-s]m-Xp-t_m-[-\nÀ-½n-Xn-bnð- am-[y-aw- h-ln-¡p-ó- ]-¦v- h-f-sc- {]-[m-\-am-Wv.- tI-c-fw- am-[y-a-k-aq-l-am-sW-óv- tUm-Iv-SÀ- sI-F-³ ]-Wn-¡À- ]-d-ª-Xv- {]-k-à-am-Wv.- F-ñm- cm-jv-{So-bm-`n-{]m-b-§-sf-bpw- am-[y-aw- \nÀ-W-bn-¡p-óp-sh-óv- sX-än-²-cn-t¡-ï-Xn-ñ.- F-ómð,- k-aq-l-¯nð- sN-dp-X-ñm-¯- kzm-[o-\w- sN-ep-¯p-ó-Xn-\p- am-[y-a-¯n-\p- I-gn-bp-só-ó- Im-cyw- {]-[m-\-am-Wv.-
]qÀ-W-am-bpw- \nÀ-½n-¨- I-Y-¡p-t]m-epw- Ip-d-¨p-t]-cn-se-¦n-epw- B-i-b-¡p-g-¸w- kr-jv-Sn-¡m-³ I-gn-bpw.- `-c-W-hÀ-K-Xmð-]-cy-¯n-\v- A-\p-k-cn-¨v- am-[y-aw- C-S-s]-Sp-ó-Xv- C-S-Xp-]-£-s¯- ZpÀ-_-e-s¸-Sp-¯p-ó-Xn-\m-bm-Wv.- \n-e-hn-ep-Å- hy-h-Ø-sb- am-än-a-dn-¡p-ó-Xn-\m-bn- \n-e-bp-d-¸n-¨- cm-jv-{So-b-{]-Øm-\-am-Wv- C-S-Xp-]-£w,- hn-in-jym- I-ayp-Wn-kv-äv- {]-Øm-\w.- B-tKm-f-aq-e-[-\-¯n-sâ- I-S-óp-h-c-hn-s\- Xp-SÀ-¨-bm-bn- sNdp¡p-ó-Xpw- I-ayq-Wn-kv-äp-Im-cm-Wv.- A-Xp-sIm-ïp-X-só- I-ayq-Wn-kv-äv- {]-Øm-\-s¯- ZpÀ-_-e-s¸-Sp-¯p-I-sb-ó- `-c-W-hÀ-K- A-P-ï-bm-Wv- am-[y-aw- k-aÀ-Y-am-bn- \nÀ-h-ln-¡p-ó-Xv.- h-e-Xp-]-£-¯p-\n-óp-Å- B-{I-a-Ww- sIm-ïv- C-Xv- F-fp-¸-¯nð- \nÀ-h-ln-¡m-³ I-gn-bn-ñ.- I-ayq-Wn-kv-äv- {]-Øm-\-¯n-\v- i-à-am-b- ssh-Im-cn-I-kzm-[o-\-ap-Å- {]-tZ-iw- Iq-Sn-bm-Wv- tI-c-fw.- A-Xp-sIm-ïp- X-só- ]p-Xn-b- co-Xn-bm-Wv- Cu- Im-e-¯v- am-[y-aw- kzo-I-cn-¨-Xv.-
em-än-\-ta-cn-¡-bn-se- C-S-Xp-]-£-s¯- X-IÀ-¡p-ó-Xn-\p-Å- km-{am-Py-Xz- {]-Nm-c-th-e-bnð- A-hÀ- kzo-I-cn-¨- ap-{Zm-hm-Iy-ap-ïv.- \n-§Ä-¡v- h-e-Xp-h-i-¯p-Iq-sS- I-ayp-Wn-kv-äp-Im-sc- a-dn-I-S-¡m-³ I-gn-bp-ón-sñ-¦nð- C-S-Xp-h-iw- tNÀ-óp-X-só- A-h-sc- X-IÀ-¡p-I- F-ó-Xm-bn-cp-óp- A-Xv.- I-Sp-¯- C-S-Xp-]-£- ap-J-ap-Å- {]-Nm-c-th-e- h-gn- C-S-Xp-]-£-¯n-\-I-¯p-t]m-epw- B-i-b-¡p-g-¸-ap-ïm-¡m-³ I-gn-bp-sa-óv- A-hÀ- Xn-cn-¨-dn-ªn-cp-óp.- amÀ-Iv-kn-k-¯n-s\- X-IÀ-¡m-³ C-d-§n-bn-cp-ó-hÀ- X-só- i-à-am-b- amÀ-Iv-kn-kv-äv- {]-Xy-b-im-kv-{X- im-Ty-¡m-cm-bn- th-j-am-äw- \-S-¯n.- I-Sp-¯- h-e-Xp-]-£- kz-`m-h-ap-Å- P-am-s¯- C-Ém-an-bp-sS- ap-J-]-{Xw- amÀ-Iv-kn-k-¯n-sâ- h-àm-¡-fm-bn- \-Sn-¨p.- I-ayqWn-kv-äp-ImÀ- A-[n-Im-c-¯nð-h-ómð- hn-jw- Ip-Sn-¨v- B-ß-l-Xy- sN-¿p-sa-óv- ]-c-ky-am-bn- {]-Jym-]n-¨- a-t\m-c-a-bv-¡pw- amÀ-Iv-kn-kw- \-óm-bn- t_m-[n-¨p-!- I-ayqWn-kv-äv-ImÀ-¡v- tI-c-f-¯nð- hn-¹-h-t_m-[w- t]m-sc-óv- A-hÀ- Xp-SÀ-¨-bm-bn- {]-N-cn-¸n-¨p.- C-Xn-\m-Wv- P-\-Io-bm-kq-{X-W-¯n-s\-Xn-sc- {]-Nm-c-th-e- \-S-¯n-b-Xv.- em-hv-en-³ A-Xn-sâ- a-säm-cp- D-Zm-l-c-W-am-Wv.-
hm-¡n-sâ- kq-£v-a-am-b- {]-tbm-Kw- am-[y-a- C-S-s]-S-en-sâ- im-kv-{Xo-b- h-gn-bm-Wv.- I-gn-ª- tI-{µ-_-P-änð- s]-t{Sm-fn-sâ- hn-e- hÀ-[-\-bv-¡v- C-S-bm-¡p-ó- \n-Ip-Xn- \nÀ-t±-i-§Ä- h-ó-t¸mÄ- B- `m-Kw- P-\-{i-²-bnð- h-cm-Xn-cn-¡p-ó-Xn-\m-Wv- C-hÀ- {i-an-¨-Xv.- X-tem-Sn,- s]-t{Sm-fn-\p- A-¼-Xp- I-S-só-óm-bn-cp-óp- {]-[m-\-]-{X-¯n-s³dv- eo-Uv.- s]-t{Sm-fn-sâ- hn-e- B-cpw- A-¼-Xn-\-¸p-d-t¯-¡v- I-S-¯n-b-X-sñ-óp- hm-b-\-¡m-c-³ [-cn-¡-Ww.- hm-¡n-sâ- cm-jv-{So-b-{]-tbm-K-am-W-Xv.- em-hv-en-³ I-cm-dp-am-bn- _-Ô-s¸-«v- N-a-¨- tI-kn-s\- ]-cm-aÀ-in-¡p-t¼ms-g-ñmw- `q-cn-]-£w- am-[y-a-§-fpw- D-]-tbm-Kn-¨-Xv- em-hv-en-³ C-S-]m-sS-ó- ]-Z-am-Wv.- F-ómð,- sF-]n-F-ñp-am-bn- _-Ô-s¸-«v- i-in- X-cqÀ- A-gn-a-Xn-bpw- A-[n-Im-c-ZpÀ-hn-\n-tbm-K-hpw- \-S-¯n-sb-óv- sX-fn-hp-IÄ- k-ln-Xw- tZ-io-b-am-[y-a-§Ä- A-h-X-cn-¸n-¨-t¸m-gpw- a-e-bm-f-am-[y-a-§Ä-¡v- A-Xv- X-cqÀ- hn-hm-Zw- am-{X-am-bn-cp-óp.- hn-hm-Z-¯nð- {]-Xn-bn-ñ.- X-cqÀ- Ip-ä-¡m-c-s\-ó- kq-N-\-t]m-epw- hm-b-\-¡m-c-\n-te-¡vv- F-¯-cp-sX-óm-Wv- C-hÀ- \n-Kq-V-am-bn- B-{K-ln-¨-Xv.-
em-hv-en-³ tI-kp-am-bn- _-Ô-s¸-«v- D-]-lÀ-Pn-bnð- kn-_n-sF- k-aÀ-¸n-¨- dn-t¸mÀ-«nð- ]n-W-dm-bn- A-gn-a-Xn- \-S-¯n-b-Xn-\p- sX-fn-hn-sñ-óv- A-k-µn-Kv²-am-bn- hy-à-am-¡n-b- k-µÀ-`-¯nð- F-§-s\-bm-Wv- am-[y-a-§Ä- A-Xv- A-h-X-cn-¸n-¨-sX-ó-Xpw- k-ao-]-Im-e- D-Zm-l-c-W-am-Wv.- I-gn-ª- A-ôp-hÀ-j-am-bn- ]n-W-dm-bn- hn-P-b-³ F-ó- I-ayq-Wn-kv-äp-Im-c-s\- th-«-bm-Sn- C-ñm-Xm-¡p-I-sb-ó- hym-tam-l-hp-am-bn- H-cp- kw-Lw- Xp-SÀ-¨-bm-bn- \-S-¯n-b- B-{I-a-W-¯n-sâ- {]-[m-\-D-]-I-c-W-am-bn-cp-óp- em-hv-en-³.- tIm-g-bp-tS-bpw- A-gn-a-Xn-bp-tS-bpw- l-cw-]n-Sn-¸n-¡p-ó- I-Y-I-fp-am-bm-Wv- Cu- ]n-ón-«- A-c-Z-i-I-¯nð- a-e-bm-f-am-[y-a-§Ä- ]p-d-¯n-d-§n-bn-cp-ó-Xv.- A-¨-Sn- am-[y-a-§Ä- Hm-tcm-ópw- em-hv-en-³ \p-W-{]-Nm-c-th-e-¡m-bn- am-än-sh-¨-Xv- \q-d-¡-W-¡n-\p- t]-Pp-I-fm-bn-cn-¡pw.- Zr-iy-am-[y-a-§Ä- C-Xn-\m-bn- sN-e-h-gn-¨- k-a-bw- sam-¯w- I-W-¡n-se-Sp-¡p-I-bm-sW-¦nð- H-cp- hÀ-j-¯n-e-[n-Iw- F-bÀ- ssS-ap-ïm-bn-cn-¡pw-!- A-{X-am-{Xw- tI-{µo-I-cn-¨v- \-S-¯n-b- B-{I-a-W-¯n-sâ- A-Sn-¯-d- X-IÀ-¡p-ó- dn-t¸mÀ-«v- kn-_n-sF- tIm-S-Xn-bnð- \ð-In-b-t¸mÄ- A-Xp- {]-[m-\-hmÀ-¯-bm-¡m-³ t]m-epw- C-hÀ- X-¿m-dm-bn-ñ.- G-jym-s\-än-sâ- ss{]w-ssSw- hmÀ-¯-bnð- B-Zy- hmÀ-¯-I-fnð- em-hv-en-\v- A-óv- C-Sw- In-«n-bn-ñ.- H-ón-e-[n-Iw- te-J-IÀ-¡v- {]-tXy-I- Np-a-X-e- em-hv-en-\m-bn- \ð-In-b- Nm-\-em-Wv- A-Xv.- a-äp- Nm-\-ep-I-fp-sS- Øn-Xn-bpw- hy-Xy-kv-X-am-bn-cp-ón-ñ.- \yq-kv- A-h-dn-se- {]-[m-\- NÀ-¨-¡m-bn- B-Øm-\-hn-Zzm-³am-scm-ópw- X-só- cw-K-¯n-d-§n-bn-ñ.- A-§-s\-sbm-cp- NÀ-¨- t]m-epw- am-[y-a-§-fnð- D-ïm-bn-ñ.-
]n-W-dm-bn- ]mÀ-Sn- Xo-cp-am-\-a-\p-k-cn-¨v- KÄ-^nð- t]m-b-Im-e-¯v- A-\p-a-Xn-bn-ñm-sX- H-cp- s]m-eo-kv- D-tZym-K-Ø-³ KÄ-^nð- t]m-b-Xn-\p- ]n-W-dm-bn-sb- th-«-bm-Sp-ó-Xn-\m-Wv- am-[y-a-§Ä- {i-an-¨-Xv.- KÄ-^v- F-ó-Xv- hn-hn-[- cm-Py-§Ä- tNÀóXmWv- ]n-W-dm-bn- t]m-bn-S-§-fnð- A-tX- Zn-h-kw- Cu- t]m-eo-kv- D-tZym-K-Ø-³ t]m-bn-cp-tóm- F-óv- A-t\z-jn-¡p-ó-Xn-\p- F-ñm-hn-[- ku-I-cy-§-fpw- D-Å-h-bm-Wv- an-¡-hm-dpw- a-e-bm-f- am-[y-a-§Ä.- F-ómð,- A-¯-cw- A-t\z-j-W-§Ä- H-óp-an-ñm-sX- X-só- hmÀ-¯- \ð-Ip-I-bpw- sX-äm-b- \n-K-a-\-§-fn-te-¡v- F-¯p-ó-Xn-\p- hm-b-\-¡m-sc- t{]-cn-¸n-¡p-I-bp-am-Wv- am-[y-a-§Ä- sN-¿p- ó-Xv.- kn-]n-sF-Fw- t]m-se-bp-Å- H-cp- ]mÀ-Sn-bp-sS- kw-Øm-\-sk-{I-«-dn-¡v- hn-tZ-i-¯p-t]m-Ip-ó-Xn-\p- G-sX-¦n-epw- t]m-eo-kv- D-tZymK-Ø-³ hm-em-bn- th-W-sa-óv- B-cpw- km-[m-c-W-K-Xn-bnð- I-cp-Xn-sñ-¦n-epw- B-i-b-Ip-g-¸-ap-ïm-¡m-³ am-[y-a-§Ä- {i-an-¡p-óp.-
X-§Ä- {]-Xn-\n-[m-\w- sN-¿p-ó- cm-jv-{So-b-¯n-s\-Xn-cm-b- hmÀ-¯-IÄ- I-ïn-sñ-óp- \-Sn-¡p-ó-Xnð- h-ñm-¯- tbm-Pn-¸m-Wv- am-[y-a-§Ä-¡v- D-Å-Xv.- H-cp- {]-[m-\-]-{X-¯nð- I-ï- hmÀ-¯- a-säm-ónð- I-ïn-sñ-¦n-em-Wv- F-´p- ]-än-sb-ó- tNm-Zyw- kzm-`m-hn-I-am-bn- D-b-cp-ó-Xv.- F-ómð,- H-ón-epw- h-cm-¯ hmÀ-¯-sb- Ip-dn-¨v- BÀ-¡m-Wv- Dð-¡-Wv-T-s¸-Sm-³ I-gn-bp-ó-Xv.- Cu- hÀ-j-s¯- sIm-Spw-a-ªnð- sX-cp-hnð- In-S-óp-d-§n-b- B-bn-c-¯n-e-[n-Iw- t]À- X-Wp-¯v- hn-d-§-en-¨v- a-cn-¨p.- {]-[m-\- A-¨-Sn-/-Zr-iy-am-[y-a-§-fn-semónepw- A-Xv- hmÀ-¯-t]m-ep-am-bn-ñ.- bp-]n-bn-se- Hu-tZym-Kn-I-am-b- I-W-¡v- 450 t]À- a-cn-s¨-óm-Wv.- Uð-ln-bnð- A-¼-tXm-fw- t]À- a-cn-¨p.- td-j-³ ImÀ-Up-Å-hÀ- a-cn-¨mð- am-{X-am-Wv- A-Xp- I-W-¡nð-s¸-Sp-ó-Xv.- A-Xn-ñm-¯- \p-d-¡-W-¡n-\m-fp-I-fpw- a-cn-¨-h-cp-sS- Iq-«-¯n-ep-ïvv.- ]-¯p-t]-cp- a-cn-¨mð- t]m-epw- {]-[m-\-hmÀ-¯-bm-¡p-ó-hÀ- C-Xp- \ð-Im-Xn-cn-¡p-ó-Xv- cm-jv-{So-b-¯n-sâ- t]-cn-em-Wv.-
C-Xnð-\n-ópw- XoÀ-¯pw- hy-Xy-kv-X-am-bn- tI-c-f-¯nð- kw-Øm-\-kÀ-¡mÀ- ]-Xn-\m-bn-c-¡-W-¡n-\v- Ip-Sw-_-§Ä-¡v- ho-Sp- sh-¨p-\ð-Ip-I-bm-Wv.- B-dm-bn-cw-tIm-Sn- cq-]-bn-e-[n-Iw- cq-]- sN-e-h-gn-¡p-ó- Cu- ]-²-Xn- C-´y-bnð- k-am-\-X-I-fn-ñm-¯-Xm-Wv.- F-ómð,- A-§-s\-sbm-cp- {]m-[m-\yw- Cu- ]-²-Xn-¡v- \-½p-sS- am-[y-a-§Ä- \ð-Ip-ón-ñ.- t£-a-]-²-Xn-I-fp-am-bn- kw-Øm-\-_-P-äv- A-h-X-cn-¸n-¨-Xpw- I-W-¡n-sâ- I-fn-sb-ó- a-«n-em-Wv- am-[y-a-§Ä- A-h-X-cn-¸n-¨-Xv.- ]n-ón-«- \m-ep-hÀ-j-¯n-\p-Ånð- H-cp- Zn-h-kw- t]m-epw- kw-Øm-\-s¯- {S-j-dn- A-S-¨n-tS-ïn- h-ón-«n-sñ-ó- Im-cyw- t]m-epw- Cu- ]-cn-l-kn-¡p-ó-hÀ- I-ïn-sñ-óp- \-Sn-¡p-óp.- X-a-kv-I-c-W-¯n-sâ- Cu- X-cw-Xm-W- {]-Nm-c-th-e-¡v- \n-c-h-[n- D-Z-lm-c-W-§Ä- I-sï-¯m-³ I-gn-bpw.- Xð-¡m-ew- A-Xn-te-¡v- I-S-¡p-ón-ñ.-
am-[y-a-§Ä- \-S-¯p-ó- Cu- {]-Nm-c-th-e-¡v- F-ñm-ho-Sp-I-fn-epw- C-Sw- In-«p-óp-ïv.- A-Xp- sN-dp-X-ñm-¯- kzm-[o-\w- a-\p-jy-a-\-kp-I-fnð- kr-jv-Sn-¡p-óp-sï-óp- Xn-cn-¨-dn-ªp-Å- C-S-s]-S-ep-I-fm-Wv- Cu- Im-ew- B-h-iy-s¸-Sp-ó-Xv.- am-[y-aw- hn-f-¼n-¯cp-ó-Xnð- \-sñm-cp-]-¦pw- hmÀ-¯-b-sñ-ópw- A-Xp- Np-s«-Sp-¡p-ó- {]-N-c-tWm-]m-[n-bm-sW-óp-ap-Å- Xn-cn-¨-dn-hn-te-¡v- P-\-s¯- sIm-ïp-h-tc-ï-Xv- {]-[m-\-am-Wv.- H-¸w- _-Zð- am-[y-a- kzm-[o-\w- i-àn-s¸-Sp-¯m-³ t_m-[-]qÀ-Æw- C-S-s]-Sp-I-bpw- th-Ww.-
| |
ഞായറാഴ്‌ച, മേയ് 02, 2010
ഫെമിനിസത്തിന്റെ ഇന്ത്യന്‍ രുചിഭേദങ്ങള്‍
നമ്മുടെ മുറ്റത്തെ പെണ്‍ പ്രസ്ഥാനം പ്രബുദ്ധ ദേശീയതയുടെ, സ്വാതന്ത്ര്യപ്പോരാട്ടത്തിന്റെ അരികുപറ്റിയാണ് പിച്ചവെച്ചത്. രാജ്യത്തിന് രാഷ്ട്രീയമുക്തി കൈവരുന്നതോടെ സ്ത്രീവിമോചനവും സംഭവിക്കുമെന്ന മൂഢവിശ്വാസം പാവം പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ പരക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പായസച്ചെമ്പ് പൊതുവായി വെക്കുമെന്നും തങ്ങളുടെ വീതം കോരിയെടുക്കാന്‍ ഉടപ്പിറന്നവന്‍മാര്‍ തങ്ങളെയും ക്ഷണിക്കുമെന്നും പെങ്ങന്മാര്‍ വ്യാമോഹിച്ചു. വിളിവന്നത് വിരലിലെണ്ണാവുന്നവര്‍ക്കായിരുന്നു. വിജയലക്ഷ്മി പണ്ഡിറ്റ് അംബാസിഡറായി; സരോജിനി നായിഡു -ഗവര്‍ണര്‍, രാജ്കുമാരി അമൃത് കൌര്‍- മന്ത്രി. തീര്‍ന്നു, പങ്കുവെപ്പ്.
ലിംഗസമത്വം പുതിയ നാടുവാഴികള്‍ അംഗീകരിച്ചില്ലെന്ന് പറയാനാവില്ല. കൊടുത്തു വോട്ടവകാശം: ആണിനും പെണ്ണിനും.ഇരുപത്തൊന്നു പിറന്നാളുണ്ടാല്‍ പോളിങ്ബൂത്തില്‍ പോകാം. ഇഷ്ടമുള്ള ചിഹ്നത്തില്‍ ചാപ്പകുത്തി ചാരിതാര്‍ഥ്യത്തോടെ കുടിപൂകാം. ഇംഗ്ളണ്ടിലും ഫ്രാന്‍സിലും ജര്‍മനിയിലും അമേരിക്കയിലുമൊക്കെ സമ്മതിദാനവകാശത്തിനുവേണ്ടി പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക് പട നടത്തേണ്ടി വന്നിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഇന്ത്യാ മഹാരാജ്യത്ത് അംബേദ്കര്‍ എഴുതിയുണ്ടാക്കിയതും കോണ്‍സ്റ്റിറ്റ്യുവന്റ് അസംബ്ളി അംഗീകരിച്ചതുമായ ഭരണഘടന ഈ അവകാശം എല്ലാ പൌരന്മാര്‍ക്കും പൌരകള്‍ക്കും കനിഞ്ഞുനല്‍കുകയായിരുന്നു. അതിന്റ പേരില്‍ തെരുവിലിറങ്ങാനോ തല്ലുകൊള്ളാനോ ഭാരതസ്ത്രീക്ക് അവസരമുണ്ടായില്ല എന്ന് സാരം. വോട്ട് എന്ന തോട്ട കൈയില്‍ കിട്ടിയതുകൊണ്ട് മാത്രം കാര്യമായില്ലല്ലോ. സാമൂഹ്യവും സാമ്പത്തികവും സാംസ്കാരികവുമായ ഒരുപാട് അവശതകള്‍, അവഗണനകള്‍, പക്ഷഭേദങ്ങള്‍ ഇന്ത്യന്‍ സ്ത്രീക്ക് അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നിരുന്നു. സ്ത്രീധനസമ്പ്രദായം, വിദ്യാഭ്യാസപരമായ പിന്നോക്കാവസ്ഥ, സാമ്പത്തിക പരാധീനത, പൊതുവേദികളില്‍നിന്നുള്ള ഒഴിവാക്കല്‍, തൊഴില്‍ നിഷേധം, ഗാര്‍ഹികപീഡനം: ഇവയൊക്കെ സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര കാലത്തും നിലനിന്നു. സംഘം ചേര്‍ന്നും ശക്തിനേടിയും ഈ ദുരവസ്ഥയെ ദൂരീകരിക്കണമെന്ന ആശയം പ്രബലമായത് അക്കാലത്താണ്. അരുണ അസഫലിയെപ്പോലുള്ള ഇടതുപക്ഷ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ സ്ത്രീസംഘടനാരംഗത്ത് സജീവമായതോടെ പുതിയൊരുണര്‍വ് കാണായി.
1920 മുതല്‍ക്കാണ് വനിതാ കൂട്ടായ്മകള്‍ പലേടത്തും സാന്നിധ്യമറിയിച്ചത്. ഇവക്കൊക്കെ ഒരു ഉപരിമധ്യവര്‍ഗസ്വഭാവവും സ്വരവുമായിരുന്നു. നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ രാഷ്ട്രീയ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള അധ്വാനങ്ങളുടെ ഭാഗമായാണ് ഈ പെണ്‍ പ്ളാറ്റ്ഫോമുകള്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചത്. ദേശീയ ബൂര്‍ഷ്വാസിയുടെ സാംസ്കാരിക മൂല്യങ്ങള്‍തന്നെയാണ് അവയെ ഭരിച്ചത്. കാലം ചെന്നാറെ വനിതാ ക്ളബുകള്‍ എന്ന നിലയില്‍നിന്ന് പെണ്‍കൂട്ടായ്മകള്‍ കൂടുതല്‍ ജനകീയമായ സംഘടനാ രൂപങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങിത്തുടങ്ങി. രാഷ്ട്രീയവത്കരണത്തിന് വേഗം കൂടി. സ്ത്രീ ആരെന്ന അന്വേഷണവും വളരെ മിതമായ തോതിലാണെങ്കിലും, ആരംഭിച്ചു. പോയ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മുപ്പതുകളിലും നാല്‍പ്പതുകളിലും സമത്വവാദത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തപാഠങ്ങളും റാഡിക്കല്‍ സംവാദങ്ങളും ശക്തിപ്പെട്ടതോടെ സ്ത്രീപക്ഷ ചിന്തയും പുതിയൊരു സത്വബോധത്തോടെ സഞ്ചരിച്ചുതുടങ്ങി. പെണ്ണിന് സ്വന്തമായ ഒരിടം എന്ന ആശയം ശീലാവതിയുടെ അനുജത്തിമാരെ ആകര്‍ഷിക്കുന്ന അവസ്ഥവന്നു. അഹല്യയെ, രേണുകയെ, സീതയെ, ദ്രൌപദിയെ, കൈകേയിയെ, സ്ത്രീപക്ഷത്തുനിന്നുകൊണ്ട് വ്യത്യസ്തമായി വായിക്കാമെന്ന് മനസ്സുതുറന്നുവച്ച മഹിളകള്‍ക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടു. പൂര്‍ണഗര്‍ഭിണിയായ ഭാര്യയെ കൊടുംകാട്ടിലുപേക്ഷിച്ച ഭര്‍ത്താവോ മാതൃകാപുരുഷന്‍ എന്ന ചോദ്യം ചില പെണ്‍ചുണ്ടുകളില്‍ ചൂളംകുത്തി. പെണ്‍കൊടികള്‍ പൈലറ്റായാലും വിമാനം പറക്കുമെന്ന് മാഡം ചിയാങ് കൈഷേക് തെളിയിച്ചപ്പോള്‍ ഇന്ത്യന്‍ വനിതയും പുളകിതഗാത്രയായി.
ഇതൊക്കെ വലിയ മാറ്റങ്ങളായിരുന്നു. ഭര്‍ത്താവ്, കുട്ടികള്‍, കുടുംബം എന്നീ വൃത്തങ്ങള്‍ക്ക് പുറത്ത് കടന്ന്, വിശാലമായ ലോകത്തെയും അതിനെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും പ്രകമ്പനംകൊള്ളിക്കുകയും പെയ്യുന്ന മനുഷ്യാവേഗങ്ങളെയും കുറിച്ച് ആലോചിക്കാനുള്ള പ്രേരണകള്‍ നമ്മുടെ പെണ്‍സമൂഹത്തില്‍ അങ്ങിങ്ങ് തലപൊക്കി. യാഥാസ്ഥിതികമായ ഘടനകളോടും ചിട്ടവട്ടങ്ങളോടും മൂല്യവിചാരങ്ങളോടും കലഹിക്കാനുള്ള വാസന, രാഷ്ട്രീയവത്കരണം കാര്യമായി നടന്ന ചില പ്രദേശങ്ങളിലെ സ്ത്രീവിഭാഗങ്ങളിലെങ്കിലും പ്രകടമായി. ഈ ഉണര്‍വിന് നന്ദിപറയേണ്ടത് നമ്മുടെ നാട്ടിലെ വിപ്ളവപ്രസ്ഥാനത്തോടും അതിന്റെ സാര്‍ഥവാഹക സംഘത്തോടുമാണ്. കമ്യൂണിസ്റ്റ് ആശയങ്ങളുടെ തോളത്ത് കൈവെച്ചുനിന്ന കാലത്ത് ഒ വി വിജയന് കൃത്യമായി നിരീക്ഷിച്ചതുപോലെ "അച്ചിയോര്‍ക്കും ഉണ്ണിയോര്‍ക്കും അനുസരണക്കേടിന്റെ സുവിശേഷം എത്തിച്ചുകൊടുത്തത് അവരാണ്.''
പടിഞ്ഞാറന്‍ നാടുകളിലെ ഫെമിനിസ്റ്റ് ആശയവേദാന്തവുമായി, അവിടത്തെ പോരാട്ടചരിത്രങ്ങളുമായി, ഇന്ത്യന്‍ ഫെമിനിസ്റ്റ് അനുഭവങ്ങളെയും അധ്വാനങ്ങളെയും കാഴ്ചപ്പാടുകളെയും 'ബ്രാക്കറ്റ്' ചെയ്യാന്‍ പുറപ്പെടുന്നത് അവതാളത്തിലേ കലാശിക്കൂ. ഭാരതീയ നാരീ സങ്കല്‍പ്പമെന്നത് പ്രത്യേകമായ പരിശോധനയും അപഗ്രഥനവും ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. പെണ്ണ് കെട്ടിയാടുന്ന രണ്ടു തെയ്യങ്ങളെ -ഭാര്യ, അമ്മ -ആദര്‍ശവത്കരിക്കാനും ഉദാത്തവത്കരിക്കാനും പുരുഷാധിപത്യം വേദകാലം മുതല്‍ക്കേ ശ്രമിച്ചുപോന്നിട്ടുണ്ട്. സ്ത്രീയുടെ അയഥാര്‍ഥമായ ബിംബങ്ങളാണ് ആണൊരുക്കിയ കൊലുസുകളില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. നീ ശക്തിയാണ്, പ്രകൃതിയാണ്, സര്‍വംസഹയാണ്, വരപ്രദയാണ്, സ്വയംപ്രഭയാണ്, പ്രപഞ്ചരഹസ്യമാണ് എന്നൊക്കെ ഗീര്‍വാണം പറഞ്ഞ് പെണ്ണിനെ സുഖിപ്പിക്കുകയും കബളിപ്പിക്കുകയുമായിരുന്നു ആണും അവന്റെ കോയ്മക്ക് കുഴലൂതിയ ജടയുടെ സംസ്കാരവും ചെയ്തുപോന്നത്. ഒരു കുലസ്ത്രീയുടെ, ധര്‍മപത്നിയുടെ, ഗുണഗണങ്ങളെന്തെന്ന് ശ്ളോകത്തില്‍ ചിട്ടപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. കാര്യക്ഷമതയില്‍ മന്ത്രിയെപ്പോലെ, സേവനത്തില്‍ ദാസിയെപ്പോലെ, ലാവണ്യത്തില്‍ ലക്ഷ്മിയെപ്പോലെ, ക്ഷമയില്‍ ഭൂമിദേവിയെപ്പോലെ, സ്നേഹവാത്സ്യങ്ങളില്‍ അമ്മയെപ്പോലെ, കിടപ്പറയില്‍ വേശ്യയെപ്പോലെ.
ഗാര്‍ഗി, മൈത്രേയി എന്നീ ബുദ്ധിരാക്ഷസികളെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിക്കൊണ്ട് പ്രാചീനഭാരതത്തില്‍ പെണ്ണിന് പുരുഷനുതുല്യമായ പദവിയും പത്രാസും അനുവദിച്ചിരുന്നുവെന്ന് ചിലര്‍ വാദിക്കുന്നു. വേദകാലത്ത് ഇഷ്ടമുള്ള ജീവിതപങ്കാളിയെ തെരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള അവകാശം അവള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും ഇക്കൂട്ടര്‍ പറയുന്നു. ഇതൊക്കെ ഒരുതരം കാല്‍പ്പനീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ചരിത്രസത്യത്തിന്റെ അടിയാധാരം ഇവയ്ക്കില്ല. പരിമിതമായ ചില അവകാശങ്ങള്‍ അക്കാലത്ത് സ്ത്രീക്ക് നല്‍കപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്ന് വരാം. അത്രതന്നെ.
സ്മൃതികളുടെ കാലത്താണ് അതായത് ബി സി 500 ല്‍, ഇന്ത്യയില്‍ പെണ്‍വര്‍ഗത്തിന്റെ താഴ്ത്തിക്കെട്ടല്‍ തുടങ്ങിയത്. സ്ത്രീയുടെ, ക്ളിപ്തപ്പെട്ട സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുപോലും കോടാലിയായത് മനുമൂപ്പനും ടിയാന്റെ കുപ്രസിദ്ധമായ സ്മൃതിയുമത്രെ. 'നഃ സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യമര്‍ഹതി' എന്ന് കാര്‍ന്നോപ്പാട് വിധിച്ചു. കൌമാരത്തില്‍ കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും ഇടക്ക് പപ്പടം ചുട്ടതും തരാന്‍ തന്തയുണ്ട്; താരുണ്യത്തിന്റെ ചങ്ങമ്പുഴക്കാലത്ത് അരയ്ക്ക് മുണ്ടും തലയ്ക്ക് എണ്ണയും തരാന്‍ സംബന്ധക്കാരനുണ്ട്; പല്ലുകൊഴിയും കാലത്ത് കുഴമ്പ് വാങ്ങിത്തരാന്‍ നൊന്തുപെറ്റ മകനുണ്ട്. പിന്നെന്തിനാണ് തത്തമ്മേ, നിങ്ങള്‍ക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം? എന്നാണ് മനുത്തമ്പ്രാക്കള്‍ ചോദിച്ചത്. ഒന്നും ഉരിയാടാതെ ഭാരതസ്ത്രീ മുളംകൂട്ടില്‍ കയറി. 'കൂടെ നമുക്ക് ഗതി' എന്ന് മെല്ലെയൊന്ന് മൂളിയോ? തീര്‍ച്ചയില്ല.
പേട്രിയാര്‍ക്കി പിടിമുറുക്കിയതോടെ സമൂഹം, സെക്സ്, വിവാഹം, കുടുംബം, ദാമ്പത്യം, സ്വത്തവകാശം എന്നിവയൊക്കെ പുരുഷനു പ്രയോജനപ്പെടുംവിധം പുനര്‍നിര്‍വചനത്തിന്, പുനര്‍നിര്‍ണയത്തിന് വിധേയമായി. സദാചാരമെന്ന് വ്യവഹരിക്കപ്പെടുന്ന ഏര്‍പ്പാടിന് ഒരാണ്‍പക്ഷ വ്യാകരണമുണ്ടായി. ഇന്ത്യന്‍ സ്ത്രീപ്രശ്നത്തെ കൂടുതല്‍ സങ്കീര്‍ണമാക്കിച്ചെയ്തത് വംശീയ വഴക്കങ്ങളും ജാതി വ്യവസ്ഥയുമായിരുന്നു. ജാതികള്‍ക്കും ഉപജാതികള്‍ക്കും വ്യത്യസ്തമായ ജന്‍ഡര്‍ സമീപനങ്ങളാണ് രൂപപ്പെട്ടത്.
പുരുഷമേധാവിത്വത്തിന് ധര്‍മശാസ്ത്രപരമായ സാധ്യതയും അപ്രമാദിത്വവും കല്‍പ്പിച്ചു നല്‍കിയത് പൂണൂലിന്റെ സംസ്കാരമാണ്. തന്തയുടെ തീരുമാനം എന്തായാലും ശരി, അത് അന്തിമമെന്ന് വന്നു. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ അമ്മയുടെ കഴുത്തുവെട്ടാന്‍ അച്ഛന്‍ ആജ്ഞാപിച്ചപ്പോള്‍ ഭാര്‍ഗവരാമന്റെ വെണ്‍മഴുവേന്തിയ വലംകൈ ഒട്ടും വിറയ്ക്കാതിരുന്നത്. പുരുഷോത്തമന്മാരുടെ ഗ്യാലറിയില്‍ തായാരെക്കൊന്ന താപസന്റെ ചിത്രവും ആരോ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തു. താലിയറ്റ പെണ്ണിന്റെ തല മുണ്ഡനംചെയ്യുന്ന, അവളെ വെള്ള വസ്ത്രവും ഭസ്മക്കുറിയുമായി ശിഷ്ടകാലം ഗോവിന്ദനാമ സങ്കീര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ കഴിയാന്‍ വിധിക്കുന്ന, അമംഗളകാരിയായി, അപശകുനമായി അവളെ കരിപൂശുന്ന, ആചാര വൈകൃതങ്ങള്‍ക്ക് ബ്രാഹ്മണിസമാണ് ആഢ്യത്വം നല്‍കിയത്.
സതി അഥവാ ഉടന്തടിച്ചാട്ടം, പുരുഷാധിശീസമൂഹം അവതരിപ്പിക്കുകയും ആദര്‍ശവല്‍ക്കരിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരനുഷ്ഠാനമായിരുന്നു. പരലോകത്തെത്തുന്ന കണവനെ പരിചരിക്കാന്‍ പതിവ്രതയായ പൊണ്ടാട്ടിയും പോകണ്ടേ? ആയതിനാല്‍ മിന്നുകെട്ടിയവന്റെ പട്ടടയില്‍ ഒരു വധുവിന്റെ എല്ലാ വേഷവിധാനങ്ങളോടുംകൂടി ചാടി മരിക്കാന്‍ സമൂഹം ഭാര്യയെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ഈ പ്രേരണ ഫലംചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ അതൊരു നിര്‍ബന്ധമായി മാറും. വലിയൊരു ഘോഷയാത്രയോടുകൂടിയാണ് പെണ്ണിനെ തീച്ചാട്ടത്തിന് കൊണ്ടുവന്നിരുന്നത്. കൊമ്പും കുഴലും ആനയും അമ്പാരിയുമൊക്കെ അകമ്പടി സേവിക്കും. കത്തിത്തീരുന്നതോടെ കുലസ്ത്രീ ഒരു രണ്ടാം ഗ്രേഡ് ഭഗവതിയായി മാറുമായിരുന്നു. അവള്‍ക്ക് അമ്പലം കെട്ടാന്‍ ഒട്ടും വൈകില്ല. രാജസ്ഥാനിലെ രജപുത്രര്‍ക്കിടയില്‍ ഏറെക്കാലം നിലനിന്നിരുന്ന ഒരേര്‍പ്പാടായിരുന്നു 'ജൌഹര്‍'. അവരുടെ മൂപ്പന്മാര്‍ യുദ്ധത്തില്‍ തോല്‍ക്കുകയും വീരസ്വര്‍ഗംപ്രാപിക്കുകയും ചെയ്താല്‍ അന്തഃപുര നാരിമാര്‍ കൂട്ടത്തോടെ അഗ്നിപ്രവേശം ചെയ്യുന്ന അനുഷ്ഠാനത്തെയാണ് ഈ പദംകൊണ്ട് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ സമ്പ്രദായങ്ങളൊക്കെ ആണ്‍കോയ്മ സ്ത്രീകളുടെ മേല്‍ അടിച്ചേല്‍പ്പിച്ചവയായിരുന്നു. പെണ്ണിനെ ഒരു commodity (ചരക്ക്) ആയി കാണുന്നതുകൊണ്ടാണ് ആ വസ്തു അന്യാധീനമാവാതിരിക്കാന്‍ അതിനെ നശിപ്പിക്കുക എന്ന രീതിയുണ്ടായത്. പല മാര്ക്സിസ്റ്റ് സാമൂഹ്യശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരും ഇക്കാര്യം എടുത്തുപറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ദൈവത്തിന്റെ നാമത്തില്‍ പെണ്ണിന്റെ ചൂഷണവും കമ്പോളവത്കരണവും ചന്തമായി നടത്താമെന്ന് ആണാധിപത്യവും അതിന് ശിങ്കിടി പാടുന്ന പൌരോഹിത്യവും മനസ്സിലാക്കി. അങ്ങനെയാണ് ദേവദാസി സമ്പ്രദായം ചിട്ടപ്പെട്ടത്. പണ്ട് യവന- റോമന്‍ സമൂഹങ്ങളില്‍, ദേവതാമണ്ഡപങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി 'Vestal Virgin' -വിശുദ്ധകന്യകകള്‍ -എന്നൊരു വിഭാഗമുണ്ടായിരുന്നു. (Vesta {(Roman mythology) goddess of the hearth and its fire whose flame was tended by vestal virgins; counterpart of Greek Hestia} ചാരിത്രത്തിന്റെ ഇഷ്ടദേവതയായിരുന്നു) വ്രതശുദ്ധിയോടെ ഭഗവല്‍ സേവ നടത്തുക എന്നതായിരുന്നു ഇവരുടെ ജോലി. ഏതാണ്ടതേ രൂപത്തിലായിരിക്കണം ദേവദാസി സമ്പ്രദായവും സംവിധാനം ചെയ്തത്. തേവരെ ആട്ടമാടി, പാട്ടുപാടി പ്രീതിപ്പെടുത്തി, കോവില്‍ക്കെട്ടില്‍ നേദ്യച്ചോറുണ്ട് കഴിയുക. ആണ്‍ചൂര് തട്ടരുത്- ഇതൊക്കെ ആയിരുന്നു 'തിയറി'. എന്നാല്‍ അമ്പലങ്ങളിലെ ശാന്തിക്കാരും കാര്യസ്ഥന്മാരും നാട്ടുപ്രമാണികളും ദൈവത്തിന്റെ ദാസിമാരെ വെപ്പാട്ടികളും വാരനാരികളുമാക്കി വെച്ചു. ഈശ്വരനെ താലികെട്ടുന്ന ദേവദാസിക്ക് മറ്റൊരു ഭര്‍ത്താവ് പാടില്ല. പക്ഷേ ആരുമായും സഹശയനമാവാം. ആരില്‍നിന്നും ഗര്‍ഭവും ധരിക്കാം. അങ്ങനെ പല മഹാക്ഷേത്രങ്ങള്‍ക്കു ചുറ്റും ചുകന്ന തെരുവുകള്‍ ഉണ്ടായി. സവര്‍ണപുരുഷമേധാവിത്വം വ്യഭിചാരത്തെ ഒരു കുലത്തൊഴിലാക്കി. വൈശികതന്ത്രവും കുട്ടിനീമതവും എഴുതപ്പെട്ടു. സ്ത്രീയെ വാണിയായി, വരദയായി, മഹിഷാസുരമര്‍ദിനിയായി, പരാശക്തിയായി സ്തുതിച്ചവര്‍ ആവശ്യം വന്നപ്പോള്‍ സങ്കോചലേശമെന്യേ അവളെ പീഠത്തില്‍നിന്ന് വലിച്ച് ഓവുചാലിലേക്കിട്ടു. ആവുംവിധം അപമാനിച്ചു. അവളെ വാണിജ്യവല്‍ക്കരിച്ചു. ഇതാണ് ആണ്‍കോയ്മയുടെയും അതിന്റെ അവിഹിതസന്തതിയായ മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥയുടെയും സ്വഭാവം. ഇന്ത്യയില്‍ സ്ത്രീയുടെ അധോഗതിക്ക്, അഭിമാന ക്ഷയത്തിന് ജാതിവ്യവസ്ഥയും വര്‍ണവര്‍ഗീകരണവും കൂട്ടുനിന്നു.
ഹിന്ദുമതത്തില്‍ പരിഷ്കരണപ്രസ്ഥാനങ്ങളായി പൊട്ടിവിടര്‍ന്ന ജൈനിസവും ബുദ്ധിസവുമാണ് വലിയ ഒരളവില്‍, സ്ത്രീക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട അന്തസ്സും ബഹുമാനവും പുനരാനയിക്കാന്‍ പരിശ്രമിച്ചത്. അറിവുകളുടെയും ആശയങ്ങളുടെയും അക്ഷരങ്ങളുടെയും ലോകങ്ങളില്‍നിന്ന് തന്ത്രപൂര്‍വം മാറ്റിനിര്‍ത്തപ്പെട്ട വനിതയെ ആ ദീപ്ത മേഖലകളിലേക്ക് വീണ്ടും വിളിച്ചുകയറ്റാന്‍ തയാറായത് ഈ പുരോഗമനസ്വഭാവമുള്ള വിശ്വാസപദ്ധതികളത്രെ.
ക്ളൈവും അയാളുടെ കൊടിയും ഇന്ത്യയിലെത്തിയതോടെ നാടിന്റെ അഷ്ടൈശ്വര്യങ്ങളും നഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്ന് ചില ആര്‍ഷന്മാര്‍ ഇന്നും വിലപിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും സത്യമതല്ല. ഇന്ത്യന്‍ സമൂഹത്തില്‍ ദുര്‍ഗന്ധം പരത്തിയിരുന്ന പല ജീര്‍ണിപ്പുകളും കരിച്ചൊടുക്കിയത് ആംഗ്ളോ- സാക്സണ്‍ ദൊരയാണ്. പല ദുരാചാരങ്ങളും വെള്ളക്കാരന്‍ പിഴുതെറിഞ്ഞു. വെള്ള ഏമാന്റെ നടപടികളില്‍ പലതും സ്ത്രീ സമൂഹത്തെ നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നതുമായിരുന്നു. സതി കര്‍ശനമായി നിരോധിച്ചു; ബാലികാ വിവാഹം നിയമവിരുദ്ധമായി; പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക് പള്ളിക്കൂടങ്ങളുണ്ടാക്കി; വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്തും തൊഴില്‍രംഗത്തും താത്വികമായെങ്കിലും പെണ്ണിന് തുല്യത അനുവദിച്ചു.
പടിഞ്ഞാറുനിന്നുവന്ന ആശയങ്ങളുടെ കാറ്റുകള്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ടുകൊണ്ടാണ് ബംഗാളിലും മറ്റും വിചാരവിപ്ളവങ്ങള്‍ സംഭവിച്ചത്. രാജാറാം മോഹന്‍ റായ്, കേശബ് ചന്ദ്രസെന്‍, മഹര്‍ഷി ദേവേന്ദ്രനാഥ് ടാഗോര്‍ എന്നീ പ്രബുദ്ധതയുടെ പ്രചാരകന്മാര്‍ സാമൂഹ്യപരിഷ്കരണത്തില്‍ സ്ത്രീവിമോചനത്തിനും സ്ത്രീ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുമുള്ള സ്ഥാനം വ്യക്തമായി അടയാളപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി. മഹര്‍ഷി കാര്‍വെ, മഹാത്മാ വൂലേ എന്നീ സാമൂഹ്യപരിഷ്കര്‍ത്താക്കളും സ്ത്രീ- പുരുഷസമത്വം എന്ന ആശയത്തെ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുകയും വിദ്യാഭ്യാസത്തില്‍ കൂടി മാത്രമേ വിനിതാ വിമോചനം സാധ്യമാകൂ എന്ന് പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തവരാണ്.
രാഷ്ട്രീയ സ്വഭാവമുള്ള മഹിളാ സംഘടനകള്‍ പലതും ഇവിടെ വേര് പിടിച്ചുവെങ്കിലും സ്ത്രീപക്ഷ സൈദ്ധാന്തിക വാദങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ട പ്ളാറ്റ്ഫോമുകള്‍ എന്തുകൊണ്ടോ സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര ഇന്ത്യയില്‍ അക്കാദമിക് തലങ്ങളില്‍പ്പോലും ഉണ്ടായില്ല. ആണ്‍വാഴ്ചയുടെ ശര്‍ക്കര പുരട്ടിയ പെണ്‍നിര്‍വചനങ്ങളെ, കപടമായ സദാചാരവിചാരങ്ങളെ, ആഭാസമായ ശീലങ്ങളെ, പെണ്ണടിമത്തം അരക്കിട്ടുറപ്പിക്കുന്ന ഘടനകളെ, മൊത്തത്തില്‍ അംഗീകരിക്കുകയോ, അവയോട് ചെറിയൊരു പരിഭവത്തിന്റെ കവിള്‍ച്ചുവപ്പോടെ ഒത്തുപോവുകയോ ചെയ്യുന്ന അതിദുര്‍ബലമായ നിലപാടാണ് സ്ത്രീസമാജങ്ങള്‍ ഇതഃപര്യന്തം സ്വീകരിച്ചുപോന്നത്. confrontational- സംഘട്ടനാത്മകം - എന്ന് വ്യവഹരിക്കാവുന്ന സമീപനങ്ങളില്‍നിന്ന് അവ സൌകര്യപൂര്‍വം ഒഴിഞ്ഞുമാറി. അലംഭാവത്തില്‍, സ്വയം സംതൃപ്തിയില്‍ ഊഞ്ഞാലാടുന്ന സ്ത്രീസംഘങ്ങളുടെ സ്വരം സ്വാഭാവികമായും അനുരഞ്ജനത്തിന്റേതും നീക്കുപോക്കിന്റേതും ആയിരുന്നു. സ്ത്രീ എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് താതകേന്ദ്രിത സമൂഹം കാലങ്ങളായി കൃഷിചെയ്തുവരുന്ന മിത്തുകളുണ്ടല്ലോ, അവയുടെ മരതക കാന്തിയില്‍ നമ്മുടെ അംഗനാവര്‍ഗം ഇപ്പോഴും മുങ്ങി നില്‍ക്കുകയാണ്. ചന്ദ്രേട്ടന്‍ അനുവദിക്കുന്ന അളവില്‍ മാത്രമേ ചന്ദ്രമതിച്ചേച്ചി സമരോത്സുകത ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നുള്ളൂ.
മറ്റിടങ്ങളിലെന്നപോലെ ഇന്ത്യയിലും പെണ്ണെഴുത്തിനെ പിന്‍ബെഞ്ചിലിരുത്താന്‍ വിജയകരമായ പരിശ്രമങ്ങളുണ്ടായി. ആണനുഭവമാണ് ശ്രേഷ്ഠതരമെന്ന വാദത്തിന്റെ വ്യാപനവുമുണ്ടായി. ആണെഴുത്തിന്റെ വിഷയങ്ങള്‍ക്ക് ആഴവും കനവും കൂടുമെന്നും പെണ്ണെഴുത്തിന്റെ പരിധി തുലോം പരിമിതമാണെന്നും പറഞ്ഞുണ്ടാക്കി. നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുന്ന ഒരുപാട് സാഹചര്യങ്ങളോട് പൊരുതിക്കൊണ്ടും പരാധീനതകളെ വകഞ്ഞുമാറ്റിയുമാണ് ഇന്ത്യന്‍ പ്രാദേശിക ഭാഷകളിലെ സ്ത്രീരചന പുരോഗമിച്ചത്.
ഇന്‍ഡോ- ആംഗ്ളിയന്‍ സാഹിത്യത്തില്‍ കമലാദാസ് (നമ്മുടെ സ്വന്തം മാധവിക്കുട്ടി) സുനിതി നാം ജോഷി, ചിത്ര നരേന്ദ്രന്‍, ഗൌരിദേശ്പാണ്ഡെ, മീന അലക്സാണ്ടര്‍, താരാപട്ടേല്‍, അരുന്ധതി റോയ്, അനിതാ നായര്‍, ഗീത ഹരിഹരന്‍, ജുംപലഹ്രി, അനിതാദേശായ്, കിരണ്‍ദേശായ്, ഭാരതി മുഖര്‍ജി, ഉമപരമേശ്വരന്‍ എന്നീ പ്രതിഭകള്‍ സ്ത്രീ അനുഭവത്തിന്റെ, പെണ്‍ത്വരകളുടെ സാഹസികമായ ആഖ്യാനമാണ് സാധിച്ചത്. നിശ്ശബ്ദതയെന്നത് അടിച്ചമര്‍ത്തലിന്റെ അംഗീകാരമാകുന്നു. അത് കീഴാളന്റെ ജിഹ്വാനഷ്ടമാകുന്നു. ആ നിശ്ശബ്ദതയില്‍നിന്ന് പെണ്ണിനെ മോചിപ്പിക്കാനാണ് ഈ എഴുത്തുകാരികള്‍ ഉദ്യമിച്ചത്. വിവസ്ത്രമാവുന്ന പെണ്ണനുഭവത്തിന്റെ കവിതയും കഥയും അവര്‍ കണ്ടെത്തി.
മാഡം ബിക്കാജികാമയും സരോജിനി നായിഡുവും അരുണ ആസഫലിയും ക്യാപ്റ്റന്‍ ലക്ഷ്മിയും അഹല്യരങ്കനേക്കറും ഗോദാവരി പരുലേക്കറും ഇന്ദിരാഗാന്ധിയും അക്കാമ്മ ചെറിയാനും കെ ആര്‍ ഗൌരിയും സുശീലാഗോപാലനും വന്ദനാശിവയുമൊക്കെ ഇവിടെയുണ്ടായി. എണ്ണംപറഞ്ഞ പെണ്ണെഴുത്താളര്‍ അരങ്ങത്ത് വന്നു. എന്നിട്ടും സ്ത്രീപക്ഷ വിചാരവിപ്ളവത്തിന് സിദ്ധാന്തപരമായ സംഭാവനകള്‍: അതുണ്ടായില്ല. നമുക്ക് കാത്തിരിക്കാം.
*
വി സുകുമാരന്‍ കടപ്പാട്: ദേശാഭിമാനി വാരിക
ലിംഗസമത്വം പുതിയ നാടുവാഴികള്‍ അംഗീകരിച്ചില്ലെന്ന് പറയാനാവില്ല. കൊടുത്തു വോട്ടവകാശം: ആണിനും പെണ്ണിനും.ഇരുപത്തൊന്നു പിറന്നാളുണ്ടാല്‍ പോളിങ്ബൂത്തില്‍ പോകാം. ഇഷ്ടമുള്ള ചിഹ്നത്തില്‍ ചാപ്പകുത്തി ചാരിതാര്‍ഥ്യത്തോടെ കുടിപൂകാം. ഇംഗ്ളണ്ടിലും ഫ്രാന്‍സിലും ജര്‍മനിയിലും അമേരിക്കയിലുമൊക്കെ സമ്മതിദാനവകാശത്തിനുവേണ്ടി പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക് പട നടത്തേണ്ടി വന്നിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഇന്ത്യാ മഹാരാജ്യത്ത് അംബേദ്കര്‍ എഴുതിയുണ്ടാക്കിയതും കോണ്‍സ്റ്റിറ്റ്യുവന്റ് അസംബ്ളി അംഗീകരിച്ചതുമായ ഭരണഘടന ഈ അവകാശം എല്ലാ പൌരന്മാര്‍ക്കും പൌരകള്‍ക്കും കനിഞ്ഞുനല്‍കുകയായിരുന്നു. അതിന്റ പേരില്‍ തെരുവിലിറങ്ങാനോ തല്ലുകൊള്ളാനോ ഭാരതസ്ത്രീക്ക് അവസരമുണ്ടായില്ല എന്ന് സാരം. വോട്ട് എന്ന തോട്ട കൈയില്‍ കിട്ടിയതുകൊണ്ട് മാത്രം കാര്യമായില്ലല്ലോ. സാമൂഹ്യവും സാമ്പത്തികവും സാംസ്കാരികവുമായ ഒരുപാട് അവശതകള്‍, അവഗണനകള്‍, പക്ഷഭേദങ്ങള്‍ ഇന്ത്യന്‍ സ്ത്രീക്ക് അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നിരുന്നു. സ്ത്രീധനസമ്പ്രദായം, വിദ്യാഭ്യാസപരമായ പിന്നോക്കാവസ്ഥ, സാമ്പത്തിക പരാധീനത, പൊതുവേദികളില്‍നിന്നുള്ള ഒഴിവാക്കല്‍, തൊഴില്‍ നിഷേധം, ഗാര്‍ഹികപീഡനം: ഇവയൊക്കെ സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര കാലത്തും നിലനിന്നു. സംഘം ചേര്‍ന്നും ശക്തിനേടിയും ഈ ദുരവസ്ഥയെ ദൂരീകരിക്കണമെന്ന ആശയം പ്രബലമായത് അക്കാലത്താണ്. അരുണ അസഫലിയെപ്പോലുള്ള ഇടതുപക്ഷ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ സ്ത്രീസംഘടനാരംഗത്ത് സജീവമായതോടെ പുതിയൊരുണര്‍വ് കാണായി.
1920 മുതല്‍ക്കാണ് വനിതാ കൂട്ടായ്മകള്‍ പലേടത്തും സാന്നിധ്യമറിയിച്ചത്. ഇവക്കൊക്കെ ഒരു ഉപരിമധ്യവര്‍ഗസ്വഭാവവും സ്വരവുമായിരുന്നു. നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ രാഷ്ട്രീയ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള അധ്വാനങ്ങളുടെ ഭാഗമായാണ് ഈ പെണ്‍ പ്ളാറ്റ്ഫോമുകള്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചത്. ദേശീയ ബൂര്‍ഷ്വാസിയുടെ സാംസ്കാരിക മൂല്യങ്ങള്‍തന്നെയാണ് അവയെ ഭരിച്ചത്. കാലം ചെന്നാറെ വനിതാ ക്ളബുകള്‍ എന്ന നിലയില്‍നിന്ന് പെണ്‍കൂട്ടായ്മകള്‍ കൂടുതല്‍ ജനകീയമായ സംഘടനാ രൂപങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങിത്തുടങ്ങി. രാഷ്ട്രീയവത്കരണത്തിന് വേഗം കൂടി. സ്ത്രീ ആരെന്ന അന്വേഷണവും വളരെ മിതമായ തോതിലാണെങ്കിലും, ആരംഭിച്ചു. പോയ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മുപ്പതുകളിലും നാല്‍പ്പതുകളിലും സമത്വവാദത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തപാഠങ്ങളും റാഡിക്കല്‍ സംവാദങ്ങളും ശക്തിപ്പെട്ടതോടെ സ്ത്രീപക്ഷ ചിന്തയും പുതിയൊരു സത്വബോധത്തോടെ സഞ്ചരിച്ചുതുടങ്ങി. പെണ്ണിന് സ്വന്തമായ ഒരിടം എന്ന ആശയം ശീലാവതിയുടെ അനുജത്തിമാരെ ആകര്‍ഷിക്കുന്ന അവസ്ഥവന്നു. അഹല്യയെ, രേണുകയെ, സീതയെ, ദ്രൌപദിയെ, കൈകേയിയെ, സ്ത്രീപക്ഷത്തുനിന്നുകൊണ്ട് വ്യത്യസ്തമായി വായിക്കാമെന്ന് മനസ്സുതുറന്നുവച്ച മഹിളകള്‍ക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടു. പൂര്‍ണഗര്‍ഭിണിയായ ഭാര്യയെ കൊടുംകാട്ടിലുപേക്ഷിച്ച ഭര്‍ത്താവോ മാതൃകാപുരുഷന്‍ എന്ന ചോദ്യം ചില പെണ്‍ചുണ്ടുകളില്‍ ചൂളംകുത്തി. പെണ്‍കൊടികള്‍ പൈലറ്റായാലും വിമാനം പറക്കുമെന്ന് മാഡം ചിയാങ് കൈഷേക് തെളിയിച്ചപ്പോള്‍ ഇന്ത്യന്‍ വനിതയും പുളകിതഗാത്രയായി.
ഇതൊക്കെ വലിയ മാറ്റങ്ങളായിരുന്നു. ഭര്‍ത്താവ്, കുട്ടികള്‍, കുടുംബം എന്നീ വൃത്തങ്ങള്‍ക്ക് പുറത്ത് കടന്ന്, വിശാലമായ ലോകത്തെയും അതിനെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും പ്രകമ്പനംകൊള്ളിക്കുകയും പെയ്യുന്ന മനുഷ്യാവേഗങ്ങളെയും കുറിച്ച് ആലോചിക്കാനുള്ള പ്രേരണകള്‍ നമ്മുടെ പെണ്‍സമൂഹത്തില്‍ അങ്ങിങ്ങ് തലപൊക്കി. യാഥാസ്ഥിതികമായ ഘടനകളോടും ചിട്ടവട്ടങ്ങളോടും മൂല്യവിചാരങ്ങളോടും കലഹിക്കാനുള്ള വാസന, രാഷ്ട്രീയവത്കരണം കാര്യമായി നടന്ന ചില പ്രദേശങ്ങളിലെ സ്ത്രീവിഭാഗങ്ങളിലെങ്കിലും പ്രകടമായി. ഈ ഉണര്‍വിന് നന്ദിപറയേണ്ടത് നമ്മുടെ നാട്ടിലെ വിപ്ളവപ്രസ്ഥാനത്തോടും അതിന്റെ സാര്‍ഥവാഹക സംഘത്തോടുമാണ്. കമ്യൂണിസ്റ്റ് ആശയങ്ങളുടെ തോളത്ത് കൈവെച്ചുനിന്ന കാലത്ത് ഒ വി വിജയന് കൃത്യമായി നിരീക്ഷിച്ചതുപോലെ "അച്ചിയോര്‍ക്കും ഉണ്ണിയോര്‍ക്കും അനുസരണക്കേടിന്റെ സുവിശേഷം എത്തിച്ചുകൊടുത്തത് അവരാണ്.''
പടിഞ്ഞാറന്‍ നാടുകളിലെ ഫെമിനിസ്റ്റ് ആശയവേദാന്തവുമായി, അവിടത്തെ പോരാട്ടചരിത്രങ്ങളുമായി, ഇന്ത്യന്‍ ഫെമിനിസ്റ്റ് അനുഭവങ്ങളെയും അധ്വാനങ്ങളെയും കാഴ്ചപ്പാടുകളെയും 'ബ്രാക്കറ്റ്' ചെയ്യാന്‍ പുറപ്പെടുന്നത് അവതാളത്തിലേ കലാശിക്കൂ. ഭാരതീയ നാരീ സങ്കല്‍പ്പമെന്നത് പ്രത്യേകമായ പരിശോധനയും അപഗ്രഥനവും ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. പെണ്ണ് കെട്ടിയാടുന്ന രണ്ടു തെയ്യങ്ങളെ -ഭാര്യ, അമ്മ -ആദര്‍ശവത്കരിക്കാനും ഉദാത്തവത്കരിക്കാനും പുരുഷാധിപത്യം വേദകാലം മുതല്‍ക്കേ ശ്രമിച്ചുപോന്നിട്ടുണ്ട്. സ്ത്രീയുടെ അയഥാര്‍ഥമായ ബിംബങ്ങളാണ് ആണൊരുക്കിയ കൊലുസുകളില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. നീ ശക്തിയാണ്, പ്രകൃതിയാണ്, സര്‍വംസഹയാണ്, വരപ്രദയാണ്, സ്വയംപ്രഭയാണ്, പ്രപഞ്ചരഹസ്യമാണ് എന്നൊക്കെ ഗീര്‍വാണം പറഞ്ഞ് പെണ്ണിനെ സുഖിപ്പിക്കുകയും കബളിപ്പിക്കുകയുമായിരുന്നു ആണും അവന്റെ കോയ്മക്ക് കുഴലൂതിയ ജടയുടെ സംസ്കാരവും ചെയ്തുപോന്നത്. ഒരു കുലസ്ത്രീയുടെ, ധര്‍മപത്നിയുടെ, ഗുണഗണങ്ങളെന്തെന്ന് ശ്ളോകത്തില്‍ ചിട്ടപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. കാര്യക്ഷമതയില്‍ മന്ത്രിയെപ്പോലെ, സേവനത്തില്‍ ദാസിയെപ്പോലെ, ലാവണ്യത്തില്‍ ലക്ഷ്മിയെപ്പോലെ, ക്ഷമയില്‍ ഭൂമിദേവിയെപ്പോലെ, സ്നേഹവാത്സ്യങ്ങളില്‍ അമ്മയെപ്പോലെ, കിടപ്പറയില്‍ വേശ്യയെപ്പോലെ.
ഗാര്‍ഗി, മൈത്രേയി എന്നീ ബുദ്ധിരാക്ഷസികളെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിക്കൊണ്ട് പ്രാചീനഭാരതത്തില്‍ പെണ്ണിന് പുരുഷനുതുല്യമായ പദവിയും പത്രാസും അനുവദിച്ചിരുന്നുവെന്ന് ചിലര്‍ വാദിക്കുന്നു. വേദകാലത്ത് ഇഷ്ടമുള്ള ജീവിതപങ്കാളിയെ തെരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള അവകാശം അവള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും ഇക്കൂട്ടര്‍ പറയുന്നു. ഇതൊക്കെ ഒരുതരം കാല്‍പ്പനീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ചരിത്രസത്യത്തിന്റെ അടിയാധാരം ഇവയ്ക്കില്ല. പരിമിതമായ ചില അവകാശങ്ങള്‍ അക്കാലത്ത് സ്ത്രീക്ക് നല്‍കപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്ന് വരാം. അത്രതന്നെ.
സ്മൃതികളുടെ കാലത്താണ് അതായത് ബി സി 500 ല്‍, ഇന്ത്യയില്‍ പെണ്‍വര്‍ഗത്തിന്റെ താഴ്ത്തിക്കെട്ടല്‍ തുടങ്ങിയത്. സ്ത്രീയുടെ, ക്ളിപ്തപ്പെട്ട സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുപോലും കോടാലിയായത് മനുമൂപ്പനും ടിയാന്റെ കുപ്രസിദ്ധമായ സ്മൃതിയുമത്രെ. 'നഃ സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യമര്‍ഹതി' എന്ന് കാര്‍ന്നോപ്പാട് വിധിച്ചു. കൌമാരത്തില്‍ കഞ്ഞിയും പുഴുക്കും ഇടക്ക് പപ്പടം ചുട്ടതും തരാന്‍ തന്തയുണ്ട്; താരുണ്യത്തിന്റെ ചങ്ങമ്പുഴക്കാലത്ത് അരയ്ക്ക് മുണ്ടും തലയ്ക്ക് എണ്ണയും തരാന്‍ സംബന്ധക്കാരനുണ്ട്; പല്ലുകൊഴിയും കാലത്ത് കുഴമ്പ് വാങ്ങിത്തരാന്‍ നൊന്തുപെറ്റ മകനുണ്ട്. പിന്നെന്തിനാണ് തത്തമ്മേ, നിങ്ങള്‍ക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം? എന്നാണ് മനുത്തമ്പ്രാക്കള്‍ ചോദിച്ചത്. ഒന്നും ഉരിയാടാതെ ഭാരതസ്ത്രീ മുളംകൂട്ടില്‍ കയറി. 'കൂടെ നമുക്ക് ഗതി' എന്ന് മെല്ലെയൊന്ന് മൂളിയോ? തീര്‍ച്ചയില്ല.
പേട്രിയാര്‍ക്കി പിടിമുറുക്കിയതോടെ സമൂഹം, സെക്സ്, വിവാഹം, കുടുംബം, ദാമ്പത്യം, സ്വത്തവകാശം എന്നിവയൊക്കെ പുരുഷനു പ്രയോജനപ്പെടുംവിധം പുനര്‍നിര്‍വചനത്തിന്, പുനര്‍നിര്‍ണയത്തിന് വിധേയമായി. സദാചാരമെന്ന് വ്യവഹരിക്കപ്പെടുന്ന ഏര്‍പ്പാടിന് ഒരാണ്‍പക്ഷ വ്യാകരണമുണ്ടായി. ഇന്ത്യന്‍ സ്ത്രീപ്രശ്നത്തെ കൂടുതല്‍ സങ്കീര്‍ണമാക്കിച്ചെയ്തത് വംശീയ വഴക്കങ്ങളും ജാതി വ്യവസ്ഥയുമായിരുന്നു. ജാതികള്‍ക്കും ഉപജാതികള്‍ക്കും വ്യത്യസ്തമായ ജന്‍ഡര്‍ സമീപനങ്ങളാണ് രൂപപ്പെട്ടത്.
പുരുഷമേധാവിത്വത്തിന് ധര്‍മശാസ്ത്രപരമായ സാധ്യതയും അപ്രമാദിത്വവും കല്‍പ്പിച്ചു നല്‍കിയത് പൂണൂലിന്റെ സംസ്കാരമാണ്. തന്തയുടെ തീരുമാനം എന്തായാലും ശരി, അത് അന്തിമമെന്ന് വന്നു. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ അമ്മയുടെ കഴുത്തുവെട്ടാന്‍ അച്ഛന്‍ ആജ്ഞാപിച്ചപ്പോള്‍ ഭാര്‍ഗവരാമന്റെ വെണ്‍മഴുവേന്തിയ വലംകൈ ഒട്ടും വിറയ്ക്കാതിരുന്നത്. പുരുഷോത്തമന്മാരുടെ ഗ്യാലറിയില്‍ തായാരെക്കൊന്ന താപസന്റെ ചിത്രവും ആരോ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തു. താലിയറ്റ പെണ്ണിന്റെ തല മുണ്ഡനംചെയ്യുന്ന, അവളെ വെള്ള വസ്ത്രവും ഭസ്മക്കുറിയുമായി ശിഷ്ടകാലം ഗോവിന്ദനാമ സങ്കീര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ കഴിയാന്‍ വിധിക്കുന്ന, അമംഗളകാരിയായി, അപശകുനമായി അവളെ കരിപൂശുന്ന, ആചാര വൈകൃതങ്ങള്‍ക്ക് ബ്രാഹ്മണിസമാണ് ആഢ്യത്വം നല്‍കിയത്.
സതി അഥവാ ഉടന്തടിച്ചാട്ടം, പുരുഷാധിശീസമൂഹം അവതരിപ്പിക്കുകയും ആദര്‍ശവല്‍ക്കരിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരനുഷ്ഠാനമായിരുന്നു. പരലോകത്തെത്തുന്ന കണവനെ പരിചരിക്കാന്‍ പതിവ്രതയായ പൊണ്ടാട്ടിയും പോകണ്ടേ? ആയതിനാല്‍ മിന്നുകെട്ടിയവന്റെ പട്ടടയില്‍ ഒരു വധുവിന്റെ എല്ലാ വേഷവിധാനങ്ങളോടുംകൂടി ചാടി മരിക്കാന്‍ സമൂഹം ഭാര്യയെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ഈ പ്രേരണ ഫലംചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ അതൊരു നിര്‍ബന്ധമായി മാറും. വലിയൊരു ഘോഷയാത്രയോടുകൂടിയാണ് പെണ്ണിനെ തീച്ചാട്ടത്തിന് കൊണ്ടുവന്നിരുന്നത്. കൊമ്പും കുഴലും ആനയും അമ്പാരിയുമൊക്കെ അകമ്പടി സേവിക്കും. കത്തിത്തീരുന്നതോടെ കുലസ്ത്രീ ഒരു രണ്ടാം ഗ്രേഡ് ഭഗവതിയായി മാറുമായിരുന്നു. അവള്‍ക്ക് അമ്പലം കെട്ടാന്‍ ഒട്ടും വൈകില്ല. രാജസ്ഥാനിലെ രജപുത്രര്‍ക്കിടയില്‍ ഏറെക്കാലം നിലനിന്നിരുന്ന ഒരേര്‍പ്പാടായിരുന്നു 'ജൌഹര്‍'. അവരുടെ മൂപ്പന്മാര്‍ യുദ്ധത്തില്‍ തോല്‍ക്കുകയും വീരസ്വര്‍ഗംപ്രാപിക്കുകയും ചെയ്താല്‍ അന്തഃപുര നാരിമാര്‍ കൂട്ടത്തോടെ അഗ്നിപ്രവേശം ചെയ്യുന്ന അനുഷ്ഠാനത്തെയാണ് ഈ പദംകൊണ്ട് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ സമ്പ്രദായങ്ങളൊക്കെ ആണ്‍കോയ്മ സ്ത്രീകളുടെ മേല്‍ അടിച്ചേല്‍പ്പിച്ചവയായിരുന്നു. പെണ്ണിനെ ഒരു commodity (ചരക്ക്) ആയി കാണുന്നതുകൊണ്ടാണ് ആ വസ്തു അന്യാധീനമാവാതിരിക്കാന്‍ അതിനെ നശിപ്പിക്കുക എന്ന രീതിയുണ്ടായത്. പല മാര്ക്സിസ്റ്റ് സാമൂഹ്യശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരും ഇക്കാര്യം എടുത്തുപറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ദൈവത്തിന്റെ നാമത്തില്‍ പെണ്ണിന്റെ ചൂഷണവും കമ്പോളവത്കരണവും ചന്തമായി നടത്താമെന്ന് ആണാധിപത്യവും അതിന് ശിങ്കിടി പാടുന്ന പൌരോഹിത്യവും മനസ്സിലാക്കി. അങ്ങനെയാണ് ദേവദാസി സമ്പ്രദായം ചിട്ടപ്പെട്ടത്. പണ്ട് യവന- റോമന്‍ സമൂഹങ്ങളില്‍, ദേവതാമണ്ഡപങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി 'Vestal Virgin' -വിശുദ്ധകന്യകകള്‍ -എന്നൊരു വിഭാഗമുണ്ടായിരുന്നു. (Vesta {(Roman mythology) goddess of the hearth and its fire whose flame was tended by vestal virgins; counterpart of Greek Hestia} ചാരിത്രത്തിന്റെ ഇഷ്ടദേവതയായിരുന്നു) വ്രതശുദ്ധിയോടെ ഭഗവല്‍ സേവ നടത്തുക എന്നതായിരുന്നു ഇവരുടെ ജോലി. ഏതാണ്ടതേ രൂപത്തിലായിരിക്കണം ദേവദാസി സമ്പ്രദായവും സംവിധാനം ചെയ്തത്. തേവരെ ആട്ടമാടി, പാട്ടുപാടി പ്രീതിപ്പെടുത്തി, കോവില്‍ക്കെട്ടില്‍ നേദ്യച്ചോറുണ്ട് കഴിയുക. ആണ്‍ചൂര് തട്ടരുത്- ഇതൊക്കെ ആയിരുന്നു 'തിയറി'. എന്നാല്‍ അമ്പലങ്ങളിലെ ശാന്തിക്കാരും കാര്യസ്ഥന്മാരും നാട്ടുപ്രമാണികളും ദൈവത്തിന്റെ ദാസിമാരെ വെപ്പാട്ടികളും വാരനാരികളുമാക്കി വെച്ചു. ഈശ്വരനെ താലികെട്ടുന്ന ദേവദാസിക്ക് മറ്റൊരു ഭര്‍ത്താവ് പാടില്ല. പക്ഷേ ആരുമായും സഹശയനമാവാം. ആരില്‍നിന്നും ഗര്‍ഭവും ധരിക്കാം. അങ്ങനെ പല മഹാക്ഷേത്രങ്ങള്‍ക്കു ചുറ്റും ചുകന്ന തെരുവുകള്‍ ഉണ്ടായി. സവര്‍ണപുരുഷമേധാവിത്വം വ്യഭിചാരത്തെ ഒരു കുലത്തൊഴിലാക്കി. വൈശികതന്ത്രവും കുട്ടിനീമതവും എഴുതപ്പെട്ടു. സ്ത്രീയെ വാണിയായി, വരദയായി, മഹിഷാസുരമര്‍ദിനിയായി, പരാശക്തിയായി സ്തുതിച്ചവര്‍ ആവശ്യം വന്നപ്പോള്‍ സങ്കോചലേശമെന്യേ അവളെ പീഠത്തില്‍നിന്ന് വലിച്ച് ഓവുചാലിലേക്കിട്ടു. ആവുംവിധം അപമാനിച്ചു. അവളെ വാണിജ്യവല്‍ക്കരിച്ചു. ഇതാണ് ആണ്‍കോയ്മയുടെയും അതിന്റെ അവിഹിതസന്തതിയായ മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥയുടെയും സ്വഭാവം. ഇന്ത്യയില്‍ സ്ത്രീയുടെ അധോഗതിക്ക്, അഭിമാന ക്ഷയത്തിന് ജാതിവ്യവസ്ഥയും വര്‍ണവര്‍ഗീകരണവും കൂട്ടുനിന്നു.
ഹിന്ദുമതത്തില്‍ പരിഷ്കരണപ്രസ്ഥാനങ്ങളായി പൊട്ടിവിടര്‍ന്ന ജൈനിസവും ബുദ്ധിസവുമാണ് വലിയ ഒരളവില്‍, സ്ത്രീക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട അന്തസ്സും ബഹുമാനവും പുനരാനയിക്കാന്‍ പരിശ്രമിച്ചത്. അറിവുകളുടെയും ആശയങ്ങളുടെയും അക്ഷരങ്ങളുടെയും ലോകങ്ങളില്‍നിന്ന് തന്ത്രപൂര്‍വം മാറ്റിനിര്‍ത്തപ്പെട്ട വനിതയെ ആ ദീപ്ത മേഖലകളിലേക്ക് വീണ്ടും വിളിച്ചുകയറ്റാന്‍ തയാറായത് ഈ പുരോഗമനസ്വഭാവമുള്ള വിശ്വാസപദ്ധതികളത്രെ.
ക്ളൈവും അയാളുടെ കൊടിയും ഇന്ത്യയിലെത്തിയതോടെ നാടിന്റെ അഷ്ടൈശ്വര്യങ്ങളും നഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്ന് ചില ആര്‍ഷന്മാര്‍ ഇന്നും വിലപിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും സത്യമതല്ല. ഇന്ത്യന്‍ സമൂഹത്തില്‍ ദുര്‍ഗന്ധം പരത്തിയിരുന്ന പല ജീര്‍ണിപ്പുകളും കരിച്ചൊടുക്കിയത് ആംഗ്ളോ- സാക്സണ്‍ ദൊരയാണ്. പല ദുരാചാരങ്ങളും വെള്ളക്കാരന്‍ പിഴുതെറിഞ്ഞു. വെള്ള ഏമാന്റെ നടപടികളില്‍ പലതും സ്ത്രീ സമൂഹത്തെ നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നതുമായിരുന്നു. സതി കര്‍ശനമായി നിരോധിച്ചു; ബാലികാ വിവാഹം നിയമവിരുദ്ധമായി; പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക് പള്ളിക്കൂടങ്ങളുണ്ടാക്കി; വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്തും തൊഴില്‍രംഗത്തും താത്വികമായെങ്കിലും പെണ്ണിന് തുല്യത അനുവദിച്ചു.
പടിഞ്ഞാറുനിന്നുവന്ന ആശയങ്ങളുടെ കാറ്റുകള്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ടുകൊണ്ടാണ് ബംഗാളിലും മറ്റും വിചാരവിപ്ളവങ്ങള്‍ സംഭവിച്ചത്. രാജാറാം മോഹന്‍ റായ്, കേശബ് ചന്ദ്രസെന്‍, മഹര്‍ഷി ദേവേന്ദ്രനാഥ് ടാഗോര്‍ എന്നീ പ്രബുദ്ധതയുടെ പ്രചാരകന്മാര്‍ സാമൂഹ്യപരിഷ്കരണത്തില്‍ സ്ത്രീവിമോചനത്തിനും സ്ത്രീ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുമുള്ള സ്ഥാനം വ്യക്തമായി അടയാളപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി. മഹര്‍ഷി കാര്‍വെ, മഹാത്മാ വൂലേ എന്നീ സാമൂഹ്യപരിഷ്കര്‍ത്താക്കളും സ്ത്രീ- പുരുഷസമത്വം എന്ന ആശയത്തെ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുകയും വിദ്യാഭ്യാസത്തില്‍ കൂടി മാത്രമേ വിനിതാ വിമോചനം സാധ്യമാകൂ എന്ന് പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തവരാണ്.
രാഷ്ട്രീയ സ്വഭാവമുള്ള മഹിളാ സംഘടനകള്‍ പലതും ഇവിടെ വേര് പിടിച്ചുവെങ്കിലും സ്ത്രീപക്ഷ സൈദ്ധാന്തിക വാദങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ട പ്ളാറ്റ്ഫോമുകള്‍ എന്തുകൊണ്ടോ സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര ഇന്ത്യയില്‍ അക്കാദമിക് തലങ്ങളില്‍പ്പോലും ഉണ്ടായില്ല. ആണ്‍വാഴ്ചയുടെ ശര്‍ക്കര പുരട്ടിയ പെണ്‍നിര്‍വചനങ്ങളെ, കപടമായ സദാചാരവിചാരങ്ങളെ, ആഭാസമായ ശീലങ്ങളെ, പെണ്ണടിമത്തം അരക്കിട്ടുറപ്പിക്കുന്ന ഘടനകളെ, മൊത്തത്തില്‍ അംഗീകരിക്കുകയോ, അവയോട് ചെറിയൊരു പരിഭവത്തിന്റെ കവിള്‍ച്ചുവപ്പോടെ ഒത്തുപോവുകയോ ചെയ്യുന്ന അതിദുര്‍ബലമായ നിലപാടാണ് സ്ത്രീസമാജങ്ങള്‍ ഇതഃപര്യന്തം സ്വീകരിച്ചുപോന്നത്. confrontational- സംഘട്ടനാത്മകം - എന്ന് വ്യവഹരിക്കാവുന്ന സമീപനങ്ങളില്‍നിന്ന് അവ സൌകര്യപൂര്‍വം ഒഴിഞ്ഞുമാറി. അലംഭാവത്തില്‍, സ്വയം സംതൃപ്തിയില്‍ ഊഞ്ഞാലാടുന്ന സ്ത്രീസംഘങ്ങളുടെ സ്വരം സ്വാഭാവികമായും അനുരഞ്ജനത്തിന്റേതും നീക്കുപോക്കിന്റേതും ആയിരുന്നു. സ്ത്രീ എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് താതകേന്ദ്രിത സമൂഹം കാലങ്ങളായി കൃഷിചെയ്തുവരുന്ന മിത്തുകളുണ്ടല്ലോ, അവയുടെ മരതക കാന്തിയില്‍ നമ്മുടെ അംഗനാവര്‍ഗം ഇപ്പോഴും മുങ്ങി നില്‍ക്കുകയാണ്. ചന്ദ്രേട്ടന്‍ അനുവദിക്കുന്ന അളവില്‍ മാത്രമേ ചന്ദ്രമതിച്ചേച്ചി സമരോത്സുകത ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നുള്ളൂ.
മറ്റിടങ്ങളിലെന്നപോലെ ഇന്ത്യയിലും പെണ്ണെഴുത്തിനെ പിന്‍ബെഞ്ചിലിരുത്താന്‍ വിജയകരമായ പരിശ്രമങ്ങളുണ്ടായി. ആണനുഭവമാണ് ശ്രേഷ്ഠതരമെന്ന വാദത്തിന്റെ വ്യാപനവുമുണ്ടായി. ആണെഴുത്തിന്റെ വിഷയങ്ങള്‍ക്ക് ആഴവും കനവും കൂടുമെന്നും പെണ്ണെഴുത്തിന്റെ പരിധി തുലോം പരിമിതമാണെന്നും പറഞ്ഞുണ്ടാക്കി. നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുന്ന ഒരുപാട് സാഹചര്യങ്ങളോട് പൊരുതിക്കൊണ്ടും പരാധീനതകളെ വകഞ്ഞുമാറ്റിയുമാണ് ഇന്ത്യന്‍ പ്രാദേശിക ഭാഷകളിലെ സ്ത്രീരചന പുരോഗമിച്ചത്.
ഇന്‍ഡോ- ആംഗ്ളിയന്‍ സാഹിത്യത്തില്‍ കമലാദാസ് (നമ്മുടെ സ്വന്തം മാധവിക്കുട്ടി) സുനിതി നാം ജോഷി, ചിത്ര നരേന്ദ്രന്‍, ഗൌരിദേശ്പാണ്ഡെ, മീന അലക്സാണ്ടര്‍, താരാപട്ടേല്‍, അരുന്ധതി റോയ്, അനിതാ നായര്‍, ഗീത ഹരിഹരന്‍, ജുംപലഹ്രി, അനിതാദേശായ്, കിരണ്‍ദേശായ്, ഭാരതി മുഖര്‍ജി, ഉമപരമേശ്വരന്‍ എന്നീ പ്രതിഭകള്‍ സ്ത്രീ അനുഭവത്തിന്റെ, പെണ്‍ത്വരകളുടെ സാഹസികമായ ആഖ്യാനമാണ് സാധിച്ചത്. നിശ്ശബ്ദതയെന്നത് അടിച്ചമര്‍ത്തലിന്റെ അംഗീകാരമാകുന്നു. അത് കീഴാളന്റെ ജിഹ്വാനഷ്ടമാകുന്നു. ആ നിശ്ശബ്ദതയില്‍നിന്ന് പെണ്ണിനെ മോചിപ്പിക്കാനാണ് ഈ എഴുത്തുകാരികള്‍ ഉദ്യമിച്ചത്. വിവസ്ത്രമാവുന്ന പെണ്ണനുഭവത്തിന്റെ കവിതയും കഥയും അവര്‍ കണ്ടെത്തി.
മാഡം ബിക്കാജികാമയും സരോജിനി നായിഡുവും അരുണ ആസഫലിയും ക്യാപ്റ്റന്‍ ലക്ഷ്മിയും അഹല്യരങ്കനേക്കറും ഗോദാവരി പരുലേക്കറും ഇന്ദിരാഗാന്ധിയും അക്കാമ്മ ചെറിയാനും കെ ആര്‍ ഗൌരിയും സുശീലാഗോപാലനും വന്ദനാശിവയുമൊക്കെ ഇവിടെയുണ്ടായി. എണ്ണംപറഞ്ഞ പെണ്ണെഴുത്താളര്‍ അരങ്ങത്ത് വന്നു. എന്നിട്ടും സ്ത്രീപക്ഷ വിചാരവിപ്ളവത്തിന് സിദ്ധാന്തപരമായ സംഭാവനകള്‍: അതുണ്ടായില്ല. നമുക്ക് കാത്തിരിക്കാം.
*
വി സുകുമാരന്‍ കടപ്പാട്: ദേശാഭിമാനി വാരിക
തിങ്കളാഴ്‌ച, ഏപ്രിൽ 26, 2010
ആല്‍ബര്‍ട്ട് ഐൻ‌സ്‌റ്റീനും സോഷ്യലിസവും
ശാസ്‌ത്രം ഒറ്റമൂലിയല്ല
സാമ്പത്തിക - സാമൂഹിക വിഷയങ്ങളില്‍ വിദഗ്ധനല്ലാത്ത ഒരാള്‍ സോഷ്യലിസത്തെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായം പറയുന്നത് ശരിയാവുമോ എന്ന് സംശയമുയരാം.... ജോതിശാസ്‌ത്രമോ സാമ്പത്തിക ശാസ്‌ത്രമോ മറ്റേതൊരു ശാസ്‌ത്രശാഖയോ ആവട്ടെ ഒരേ മാര്‍ഗ്ഗമാണ് പിന്‍തുടരുന്നത്. സവിശേഷമായ പ്രകൃതി പ്രതിഭാസങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുകയും അവയുടെ പരസ്പരബന്ധങ്ങള്‍ ശാസ്‌ത്രീയമായി കണ്ടെത്തുകയും പൊതുസമ്മതിയില്‍ എത്തിച്ചേരുന്ന നിഗമനങ്ങള്‍ നടത്തുകയുമാണ് ശാസ്‌ത്രരീതി. എന്നാല്‍ സാമ്പത്തിക ശാസ്‌ത്രവും ഇതര ശാസ്‌ത്രശാഖകളും തമ്മില്‍ അടിസ്ഥാനപരമായ ചില വ്യത്യാസങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. പ്രത്യേകം പ്രത്യേകമായ പരിശോധന അസാദ്ധ്യമാക്കുന്ന സങ്കീര്‍ണ്ണമായ ഒട്ടനവധി ഘടകങ്ങള്‍ സാമ്പത്തിക പ്രതിഭാസങ്ങളില്‍ ഉള്‍ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യസംസ്‌ക്കാരത്തിന്റെയും നാഗരികതകളുടെയും തുടക്കം മുതലുള്ള, തികച്ചും സാമ്പത്തികേതരമായ ഒട്ടേറെ ഘടകങ്ങളുടെ സ്വാധീനവും സാമ്പത്തിക ശാസ്‌ത്രത്തിന്റെ പരിധിയില്‍ വരുന്നു.
സഹജീവികളുടെ മേല്‍ കായികമായ അധീശത്വം നേടിയ മനുഷ്യര്‍, അവരുടെ നിലനില്‍പ്പ് സുരക്ഷിതമാക്കുന്ന നിയമങ്ങളും സാമ്പത്തിക സദാചാര ക്രമങ്ങളും വ്യവസ്ഥാപിതമാക്കി, പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളുള്ളവരായിതീര്‍ന്നു. ഭൂമിക്ക് മേല്‍ കുത്തകാവകാശം സ്ഥാപിച്ചെടുക്കുന്ന പ്രക്രിയയില്‍, അവരില്‍ നിന്നു തന്നെ പൌരോഹിത്യവും ഉയര്‍ന്നുവന്നു. അറിവിന്റെ മേല്‍ നിയന്ത്രണാവകാശങ്ങളുള്ള ഇതേ പുരോഹിതരാണ് മനുഷ്യനെ വിവിധ വര്‍ഗ്ഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചതും മൂല്യസംഹിതകള്‍ വ്യവസ്ഥാപിതമാക്കിയതും. അവര്‍ കോറിയിട്ട പെരുമാറ്റ സംഹിതകള്‍ സമൂഹം അറിയാതെ പിന്‍തുടരുകയും അത് മനുഷ്യസംസ്‌ക്കാരത്തിന്റെ അതിരുകളായി തീരുകയും ചെയ്തു. (സാമൂഹ്യ വളര്‍ച്ചയുടെ എല്ലാ ഘട്ടത്തിലും ഈ നിയമങ്ങള്‍ മാത്രമല്ല സ്വാധീനിച്ചിട്ടുള്ളത്). ചരിത്രാതീത കാലംമുതലുള്ള പാരമ്പര്യങ്ങള്‍ മറികടന്നുകൊണ്ട് വ്യത്യസ്ത രൂപത്തില്‍ മാനവപുരോഗതി ലക്ഷ്യമാക്കുന്നുവെന്നതാണ് സോഷ്യലിസത്തിന്റെ പ്രത്യേകത. നിലനില്‍ക്കുന്ന സാമ്പത്തിക ക്രമവും വളര്‍ച്ചാരീതിയും സോഷ്യലിസ്‌റ്റ് ആശയങ്ങളോട് യാതൊരു പൊരുത്തവും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നില്ലെന്നതാണ് വസ്തുത.
ശാസ്‌ത്രത്തിന് പ്രഖ്യാപിതമായോ അല്ലാതെയോ ഒരു 'അന്തിമലക്ഷ്യ'മില്ല. ലക്ഷ്യസാക്ഷാത്കാരത്തിനുള്ള മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് ശാസ്‌ത്രത്തിന്റെ പരിധിയില്‍ വരുന്നത്.. സോഷ്യലിസ്‌റ്റ് സാമൂഹ്യക്രമത്തെക്കുറിച്ച് അതിന്റെ ദാര്‍ശനികവും പ്രായോഗികവുമായ രൂപങ്ങളെക്കുറിച്ച് പരിവര്‍ത്തനം ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമൂഹത്തിന് വ്യക്തമായ ധാരണയുണ്ടെങ്കില്‍, ശാസ്‌ത്രത്തെ സോഷ്യലിസം കൈവരിക്കാനുള്ള ഒരു വഴികാട്ടിയായി സ്വീകരിക്കാമെന്നുമാത്രം. അതു കൊണ്ട് തന്നെ, കേവലമായ ശാസ്‌ത്രവിജ്ഞാനവും ശാസ്ത്രീയ നിഗമനങ്ങളും മാത്രമടിസ്ഥാനമാക്കി സാമൂഹ്യപ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം ഒറ്റമൂലി കണ്ടെത്തുക സാദ്ധ്യമല്ലെന്ന് വരുന്നു.
മനുഷ്യവംശത്തെക്കുറിച്ച് എന്തിന് ഉല്‍ക്കണ്ഠപ്പെടണം....?
മനുഷ്യ സമൂഹത്തിന്റെ നിലനില്‍പ്പ് തന്നെ ഗുരുതരമായി അപകടപ്പെടുന്നുവെന്നെ മുറവിളി ഉയരുന്ന കാലമാണിത്... ഇത്തരം ഒരു പ്രതിസന്ധിഘട്ടത്തില്‍ വ്യക്തികള്‍ നിരുത്സാഹിതരാവുകയും തന്റെ ഏറ്റവുമടുത്ത ചെറുസമൂഹത്തിനോടു പോലും വെറുപ്പുള്ളവരായി തീരുകയും ചെയ്യുക സ്വാഭാവികമാണ്. ഇതിന്റെ ഭീകരത വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു സംഭവം ഞാന്‍ പറയാം. വരാന്‍ സാദ്ധ്യതയുള്ള മറ്റൊരു യുദ്ധം മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ വേരുകള്‍ പോലും കരിച്ചുകളയുമെന്നും ഒരാഗോള സമാധാനപ്രസ്ഥാനത്തിന് മാത്രമേ ഇനി ലോകത്തെ രക്ഷിക്കാനാവൂ എന്നും വളരെ ഉന്നതനും പ്രഗല്‍ഭനുമായ ഒരു സുഹൃത്തിനോട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍, ഒട്ടും താല്‍പര്യമില്ലാതെ തണുപ്പന്‍ മട്ടില്‍ അദ്ദേഹം എന്നോട് ചോദിച്ചതിങ്ങനെയായിരുന്നു - "മനുഷ്യവംശം അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് താങ്കള്‍ ഇത്ര ഗൌരവപൂര്‍വ്വം ഉല്‍കണ്ഠപ്പെടുന്നതെന്തിനാണ്......?''
ഞാനുറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു അരനൂറ്റാണ്ടിനപ്പുറമുള്ള കാലഘട്ടത്തില്‍ ഇങ്ങനെ നിഷേധാത്മകവും ക്രൂരവുമായൊരു ചോദ്യം ഉയര്‍ന്നുവരികയേ ഇല്ല.
ദുരിതങ്ങളില്‍ ആഴ്ന്നുകിടക്കുന്ന മഹാഭൂരിപക്ഷം ജനങ്ങളുടെ വേദനകളില്‍ നിന്നും അകന്നുമാറി തന്റേതായൊരു തുരുത്തില്‍ ഒതുങ്ങികൂടുകയെന്ന അഭിവാഞ്ചയുടെ ബഹിര്‍ സ്‌ഫുരണമാണ് ഈ പ്രതികരണം! തന്റേതായൊരു ലോകത്തെക്കുറിച്ച് മാത്രം ചിന്തിക്കുന്നതിന്റെ പ്രതിഫലനമാണിത്..... ഒരു മഹായുദ്ധംപോലെ തന്നെ വിനാശകരമായ ഇത്തരം സാമൂഹ്യവിരുദ്ധ നിലപാടുകള്‍ എങ്ങനെ നാം മുറിച്ചുകടക്കും....? ചോദ്യം ചോദിച്ചത് പോലെ എളുപ്പം ഒരുത്തരം കണ്ടെത്തുക പ്രയാസമാണ്.... വിരുദ്ധകാഴ്‌ചപ്പാടുകളും വികാരവിചാരങ്ങളുമുള്ള നമുക്കെല്ലാം ഒരു പോലെ സമ്മതമായൊരു ഉത്തരം പറയുക വളരെ പ്രയാസമാണ്..... എങ്കിലും ഞാന്‍ പരമാവധി ശ്രമിക്കാം...
വ്യക്തിയും സമൂഹവും
മനുഷ്യന് ഒരേസമയം ഏകാന്ത ജീവിയും സാമൂഹ്യജീവിയുമാണ്.... സ്വന്തം നിലനില്‍പ്പിനും തന്റെ ഏറ്റവുമടുത്തവരുടെ നന്മക്കും വ്യക്തിയെന്ന നിലയില്‍ മനുഷ്യന് തീവ്രമായി യത്നിക്കുന്നു..... സാമൂഹ്യജീവിയെന്ന നിലയില്‍ സഹജീവികളുടെ സ്നേഹത്തിനും അംഗീകാരത്തിനും വേണ്ടി ശ്രമിക്കുകയും അവരുടെ നൊമ്പരങ്ങളും സന്തോഷങ്ങളും പങ്കുവെയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വ്യക്തിപരമായ പരിമിതികള്‍ക്കുള്ളില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് തന്നെ സമൂഹത്തിന്റെ പൊതുവ്യവഹാരങ്ങളില്‍ ഓരോ മനുഷ്യനും തന്റേതായ സംഭാവനകള്‍ ചെയ്യുന്നു. വ്യക്തിജീവിതത്തിലും സാമൂഹ്യജീവിതത്തിലും ഇടപെടുവാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ താല്‍പര്യം പാരമ്പര്യമായി ലഭിച്ചതാണ്. എന്നാല്‍ അവസാനമായി അവനാര്‍ജിക്കുന്ന വ്യക്തിത്വം അവന്‍ ജീവിക്കുന്ന കാലത്തിന്റെയും വ്യവസ്ഥിതിയുടേയും പ്രതിഫലമായിരിക്കും! അവനിടപെടുന്ന സമൂഹത്തിന്റെ ഘടനക്കും മൂല്യങ്ങള്‍ക്കും അനുസൃതമായിരിക്കും അത് !
വ്യക്തിക്ക് സ്വതന്ത്രമായി ചിന്തിക്കാനും നിഗമനങ്ങളിലെത്തിച്ചേരാനും, അതിനനുസൃതമായി വികാരം കൊള്ളാനും പ്രവര്‍ത്തിക്കാനും കഴിയുമെങ്കിലും, അയാളിതിനെല്ലാം സമൂഹത്തെ ഒരുപാടൊരുപാട് ആശ്രയിക്കേണ്ടിവരുന്നു! ഭൌതികവും, ബുദ്ധിപരവും വൈകാരികവുമായ അവന്റെ നിലനില്‍പ്പ് സമൂഹത്തിന്റെ പരിധിക്ക് പുറത്ത് ആലോചിക്കാന്‍ പോലും ആവില്ല.
ഭക്ഷണവും, വസ്ത്രവും വീടും, പണിയായുധങ്ങളും, ഭാഷയും, ചിന്താരൂപങ്ങളും അതിനുള്ള വിഷയങ്ങളും എല്ലാമടങ്ങിയ അനേകായിരം തലമുറകളുടെ അധ്വാനഫലങ്ങളുടെ മഹാസഞ്ചയമാണ് സമൂഹമെന്ന ചെറിയ വാക്കില്‍ ഉള്‍ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നത്.
ഒരു കാര്യം ഇതില്‍ നിന്നും തെളിയുന്നു - വ്യക്തിയുടെ സാമൂഹ്യ ആശ്രിതത്വം ഒരു സനാതന സത്യമാണ്. ഉറുമ്പും ഈച്ചയും പോലെ അത് ആത്മബന്ധിതമാണ് ! എന്നാല്‍ ഉറുമ്പിന്റെയും ഈച്ചയുടെയും ജീവിതചക്രം പോലെ ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ തലത്തിലേക്ക് മനുഷ്യജീവിതത്തെ വലിച്ചിറക്കികൊണ്ടുചെന്നാല്‍ അതിന്റെ സാമൂഹ്യാടിസ്ഥാനവും, പരസ്പരബന്ധവും എല്ലാം നഷ്ടപ്പെടും. ഓര്‍മ്മിച്ചുവെക്കാനും, പുതിയത് നിര്‍മ്മിക്കാനും, സംസാരിക്കാനും ആശയവിനിമയം നടത്താനുമുള്ള ശേഷി മനുഷ്യന് മാത്രമാണുള്ളതെന്നും ഒരു ജീവിയെന്ന നിലയില്‍ ഇതൊന്നും ജീവശാസ്‌ത്രപരമായ അത്യാവശ്യങ്ങളേ അല്ലെന്നും നമുക്ക് ഓര്‍മ്മിക്കാം. ഈ തനത് സവിശേഷതകളും അതിന്റെ വികാസപരിണാമങ്ങളുമാണ് കേവലമായ ജൈവ പാരമ്പര്യങ്ങളെ മഹത്തായ മാനവിക ദര്‍ശനമായി വളര്‍ത്തിയത്. ശാസ്‌ത്രവും സാഹിത്യവും കലയും സംസ്‌ക്കാരവും സാങ്കേതിക ശാസ്‌ത്രവുമെല്ലാം ബ്രഹത് ശേഖരങ്ങളും പ്രസ്ഥാനങ്ങളുമായി വളര്‍ന്നത്.... ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ മനുഷ്യന് അവന്റെ ചിന്തകളും അതിന്റെ പ്രയോഗവും ജീവിതത്തിന്റെ ഗതിതന്നെ മാറ്റാന്‍ പോരുന്ന വിധത്തില്‍ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കാനാവുമെന്നതിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തമാണിത്. മനുഷ്യ വംശത്തിന് ജീവശാസ്‌ത്രപരമായി തന്നെ ലഭിച്ച പ്രത്യേകതകളും, പ്രകൃതി നല്‍കിയ തനത് സവിശേഷകതകളും മാറ്റമില്ലാത്തതാണ്..... ഇതിനു പറുമെ സാമൂഹ്യജീവിതത്തില്‍ നിന്നും വൈവിദ്ധ്യമാര്‍ന്ന രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും മനുഷ്യര്‍ നേടുന്ന സാംസ്‌ക്കാരിക സവിശേഷതകളും കൂടി കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കപ്പെടുന്നു... മനുഷ്യ ജീവിതത്തിലെ ഈ സാംസ്‌ക്കാരിക ഉള്ളടക്കം കാലം കഴിയും തോറും വ്യക്തിയും സമൂഹവും തമ്മിലുള്ള ഇടപെടല്‍, ഐക്യം, വിനിമയം എന്നിവകൊണ്ട് നിരന്തരം പരിവര്‍ത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.....
ആധുനിക നരവംശശാസ്‌ത്രം; മനുഷ്യസംസ്‌ക്കാരങ്ങളും നാഗരികതകളും മുന്‍നിര്‍ത്തി നടത്തിയ നിരവധി പഠനങ്ങളിലൂടെ ഒരു വസ്തുതക്ക് അടിവരയിട്ടിട്ടുണ്ട്.... അതിതാണ്, മനുഷ്യന്റെ സാമൂഹ്യ ധാരണകളും സ്വഭാവങ്ങളും നിലനില്‍ക്കുന്ന പ്രബല സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥിതിക്കും അതൊരുക്കുന്ന സാംസ്‌ക്കാരിക ഭൂമികക്കും അനുസൃതമായി വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.....! ഈ സത്യം മനസ്സിലാക്കുന്നതു കൊണ്ടാവും മനുഷ്യനന്മയിലും പുരോഗതിയിലും പ്രതീക്ഷയര്‍പ്പിച്ച് കുറ്റപ്പെടുത്തലുകള്‍ക്കും കടന്നാക്രമണങ്ങള്‍ക്കും പകരം ഒരുമിച്ച് നില്‍ക്കുന്നവരുണ്ടാവുന്നത് ! പരസ്പരം ആക്രമിച്ച് കീഴ്പ്പെടുത്തുകയെന്ന മൃഗതൃഷ്ണക്കും നിയോഗത്തിനുമപ്പുറം, ക്രൂരതയുടെ മുമ്പില്‍ ദയക്കിരക്കുകയെന്ന വിധിക്കെതിരെ നിലകൊള്ളുന്നവരുണ്ടാവുന്നത്...!
മനുഷ്യജീവിതം തൃപ്തികരമായി പുനഃസംവിധാനം ചെയ്യാന്‍ വേണ്ടി വ്യവസ്ഥിതിയുടെ സാമൂഹ്യ സാമ്പത്തിക ഘടനയിലും സാംസ്‌ക്കാരിക ഉള്ളടക്കത്തിലും മാറ്റം വരുത്തണമെന്നാഗ്രഹിക്കുമ്പോഴും മാറ്റിമറിക്കാനാവാത്തതായി പലതും നിലനില്‍ക്കുന്നതായി കാണാം.
മനുഷ്യന്റെ ജീവശാസ്‌ത്രപരമായ സവിശേഷതകള്‍ അതിലൊന്നാണ്. പിന്നിട്ട നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ നാം നേടിയ ശാസ്‌ത്രസാങ്കേതിക വൈജ്ഞാനിക നേട്ടങ്ങളും വലിച്ചു മാറ്റാനാവില്ല... തിങ്ങി നിറഞ്ഞ ജനപഥങ്ങളും തൊഴില്‍ വിഭജനവും വ്യവസായങ്ങളുടെ കേന്ദ്രീകരണവുമൊന്നും പിടിച്ചുലക്കാനാവില്ല...
തിരിഞ്ഞുനോക്കിയാല്‍ വ്യക്തികളോ ചെറുസമൂഹങ്ങളോ അങ്ങിങ്ങ് സ്വയം പര്യാപ്തരായിട്ടുണ്ടെന്ന് പറയാമെങ്കിലും, ആഗോളമായി മനുഷ്യസമൂഹം വെറും ഉപഭോഗത്തിനായി ഉത്പാദനം നടത്തുന്നതിലപ്പുറമെത്തിയിട്ടില്ല...
ആരാണ് പ്രതിസന്ധി സൃഷ്ടിക്കുന്നത്?
ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ പ്രധാന പ്രതിസന്ധിയെന്താണെന്ന് പരിശോധിക്കാനാണ് ഞാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്... വ്യക്തിക്ക് സമൂഹത്തോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്വമെന്താണെന്ന ഉത്കണ്ഠയാണ് ഞാന്‍ അനുഭവിക്കുന്നത്..... സമൂഹത്തോട് വ്യക്തികള്‍ക്കുള്ള ആശ്രിതത്വത്തിന്റെ വലിപ്പം എത്രയെന്ന് ഏതു കാലത്തേയുംകാള്‍ ബോദ്ധ്യം വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് സമ്മതിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ, സാമൂഹ്യാശ്രിതത്വം ഒരു മഹത്വമായി മനുഷ്യനിനിയും അംഗീകരിക്കാന്‍ മടിക്കുന്നു... വംശത്തിന്റെ ഐക്യം സുരക്ഷിതത്വത്തിന്റെ താവളമായി കാണുന്നതിന് പകരം സമൂഹം തന്റെ ജന്മാവകാശത്തിനും സാമ്പത്തിക ഉന്നതിക്കും തടസ്സം നില്‍ക്കുകയാണെന്ന് മനുഷ്യര്‍ കരുതുന്നു.... അടിക്കടി അന്യവല്‍ക്കരിക്കപ്പെടുകയും സ്വന്തം കൂടാരങ്ങളില്‍ കൂടുകെട്ടിപാര്‍ക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ സാമൂഹ്യപങ്കാളിത്തം സ്വാഭാവികമായും ദുര്‍ബലമായി തീരുന്നു.
എത്ര ഉന്നതസ്ഥാനത്തിരിക്കുന്നവരായാലും ഈ ദൌര്‍ബല്യം പിടികൂടാവുന്നതാണ്.... ഞാനെന്ന ഭാവം മാത്രം കൈമുതലാക്കി ഏകാന്തതയുടെ അരക്ഷിത തുരുത്തുകളില്‍ ജീവിതത്തിന്റെ അതിലളിതമായ ജീവശാസ്‌ത്ര സമസ്യകളിലും അര്‍ത്ഥശൂന്യമായ അതിസങ്കീര്‍ണ്ണതകളിലും സ്വയം കുടുങ്ങിയൊടുങ്ങുകയാണവര്‍...... സമൂഹത്തിന് സ്വയം സമര്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ടു മാത്രമേ ചെറുതും ദുരന്തപൂര്‍ണ്ണവുമായ ജീവിതത്തിന് അര്‍ത്ഥവും വ്യാപ്തിയും നല്‍കാനാവൂ എന്ന സത്യം അവന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല. ആരാണ് ഈ പ്രതിസന്ധിയുടെ പിന്നിലുള്ളത്....? നിലവിലുള്ള മുതലാളിത്ത സമൂഹത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക സാമൂഹ്യ അരാജകത്വമാണ് പ്രധാന പ്രതിയെന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു...
ചൂഷണം നിയമാനുസൃതമാവുന്നു!
നിയമപ്രകാരം തന്നെ ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെടുന്ന; തങ്ങളുടെ അധ്വാനത്തിന് ലഭിച്ച വളരെ ചെറിയ പ്രതിഫലം പരസ്പരം പങ്കിട്ടെടുക്കുന്നവരുമായ വളരെ വലിയൊരു സമൂഹം; യഥാര്‍ത്ഥ ഉല്‍പാദകര്‍, നമ്മുടെ മുന്നിലുണ്ട്. ഉല്‍പാദകരായിരിക്കുകയും ഉത്പാദനഉപകരണങ്ങള്‍ തങ്ങള്‍ക്ക് അന്യമായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ജനതയാണ് തൊഴിലാളികള്‍. അടിസ്ഥാന ഉല്‍പന്നങ്ങളും ഉപഭോഗസാധനങ്ങളും ഉല്‍പ്പാദിപ്പിക്കുന്നവരില്‍ നിന്നും ഉത്പാദന ഉപകരണങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശം നിയമാനുസൃതം തന്നെ സ്വകാര്യസ്വത്തായി കവര്‍ന്നെടുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും നാം കാണുന്നു. ഉല്‍പ്പാദന ഉപകരണങ്ങള്‍ കൈവശപ്പെടുത്തിയവര്‍ തൊഴിലാളികളുടെ അധ്വാനശേഷി വിലക്കെടുക്കുന്നു. അവരുല്‍പ്പാദിപ്പിച്ച ഉല്‍പ്പന്നങ്ങള്‍ 'നിയമാനുസൃതം'തന്നെ തൊഴിലുടമയുടെ സ്വകാര്യ സ്വത്തായി തീരുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ പ്രക്രിയയില്‍ ഉള്‍ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്ന വൈരുദ്ധ്യമിതാണ് - ഉല്‍പ്പാദനം നടത്തുന്ന തൊഴിലാളിക്ക് ലഭിക്കുന്ന മൂല്യവും ഉല്‍പ്പാദിപ്പിച്ച സാധനങ്ങളുടെ മൂല്യവും തമ്മിലൊരു ബന്ധവുമില്ല... ഇവ രണ്ടും അവയുടെ യഥാര്‍ത്ഥ മൂല്യങ്ങളുടെ പ്രതിഫലനമേയല്ല... തൊഴിലാളി - തൊഴിലുടമാ ഉടമ്പടി ഉത്പാദിപ്പിച്ച സാധനങ്ങളുടെ (യഥാര്‍ത്ഥ മൂല്യത്തിന്റെ) വിലയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലല്ല രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്. മറിച്ച് തൊഴില്‍ക്കമ്പോളത്തിലെ തൊഴിലാളികളുടെ ലഭ്യതയും അവരുടെ പരിമിത ജീവിതാവശ്യങ്ങളും അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് കൂലി നിശ്ചയിക്കുന്നത്... പ്രായോഗികമായി തീര്‍ന്നില്ലെങ്കില്‍പോലും സിദ്ധാന്തപരമായിപ്പോലും തൊഴിലാളികള്‍ ഉത്പാദിപ്പിച്ച സാധനത്തിന്റെ മൂല്യം അവര്‍ക്ക് ലഭിക്കുന്ന കൂലിയുമായി യാതൊരു പൊരുത്തവും ഇല്ലെന്ന വസ്തുത വളരെ ഗൌരവമുള്ള സംഗതിയാണ്.....
സ്വകാര്യമൂലധനം രാജ്യാധികാരം പിടിച്ചെടുക്കുന്നു
മൂലധനം കുറച്ചു പേരില്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതിന്റെ കാരണം, മുതലാളിമാര്‍ തമ്മിലുള്ള മല്‍സരവും തൊഴില്‍ വിഭജനവും സാങ്കേതിക വളര്‍ച്ചയും ചെറുകമ്പനികളുടെ ചെലവില്‍ വന്‍ വ്യവസായങ്ങള്‍ തഴച്ചുവരുന്നതും കൊണ്ടാണ്. സ്വകാര്യമൂലധനം അതീവ ഭീകരമായ വിധം അധികാര ശക്തിയുടെ ഉറവിടമായിതീരുമ്പോള്‍ ജനാധിപത്യപരമായി തെരഞ്ഞെടുത്ത ഭരണകൂടങ്ങള്‍ക്ക് പോലും ഈ സാമ്പത്തികശക്തിയെ നിയന്ത്രിക്കാനാവുന്നില്ല...... വന്‍ കുത്തകകളുടെ സാമ്പത്തിക സഹായം വാങ്ങുന്ന രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ തീരുമാനിക്കുന്നവരെ ജനപ്രതിനിധികളായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും അവര്‍ ഭരണാധികാരികളാവുകയും ചെയ്യുന്നതോടെ, വോട്ടര്‍മാരായ പൌരന്മാര്‍ നിയമനിര്‍മ്മാണ സഭകളുടെ പരിധിയില്‍ നിന്നും വേര്‍പെടും... സമൂഹത്തിലെ മഹാഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ വളരെ ചെറിയ ജീവിതാവശ്യങ്ങള്‍ പോലും ജനപ്രതിനിധികള്‍ക്കോ, നിയമനിര്‍മ്മാണ സഭക്കോ ഭരണകൂടത്തിനോ നിറവേറ്റാനാവില്ലെന്ന് വരുന്നു.... കൂടാതെ പത്രം, റേഡിയോ, വിദ്യാഭ്യാസം തുടങ്ങി വിവര വിനിമയ സാസ്‌ക്കാരിക ശൃംഖലകളാകെ പ്രത്യക്ഷമായും പരോക്ഷമായും സ്വകാര്യമൂലധനവും അതിന്റെ ഉടമകളായ വന്‍ മുതലാളിമാരും കയ്യടക്കി നിയന്ത്രിക്കുന്നതോടെ പൌരാവകാശങ്ങളും ജനാധിപത്യ സ്വാതന്ത്ര്യവും ജനങ്ങള്‍ക്കന്യമാവുന്നു..... സ്വകാര്യമൂലധനവും ഉടമസ്ഥതയും നിയന്ത്രിക്കുന്ന സമ്പദ് ഘടനകള്‍ പ്രധാനമായും രണ്ട് തത്വങ്ങളെയാണ് മുറുകെപിടിക്കുന്നത്.....
ഉത്പാദന ഉപകരണങ്ങളും മൂലധനവും പൂര്‍ണ്ണമായി സ്വകാര്യമായിരിക്കുകയും അതിന്റെ വിനിമയാവകാശങ്ങള്‍ അവരില്‍ നിക്ഷിപ്‌തമായിരിക്കുകയും ചെയ്യും. രണ്ടാമതായി, തൊഴിലാളിയുടെ അവകാശങ്ങളും കൂലിനിര്‍ണ്ണയവും വരെ നടത്തുന്നത് സ്വകാര്യ സ്വത്തുടമകളായിരിക്കും. ചില പ്രത്യേക രംഗങ്ങളില്‍ തൊഴിലാളികളുടെ നിരന്തരമായ സമരങ്ങളും ഇടപെടലും വഴി അല്‍പ്പം മെച്ചപ്പെട്ട തൊഴില്‍ സാഹചര്യങ്ങള്‍ നേടിയെടുത്തിട്ടുണ്ടാവാം. എന്നാല്‍ മൊത്തത്തില്‍ സമകാലീന സമ്പദ്ഘടനകള്‍ യഥാര്‍ത്ഥ മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പ്രതിരൂപങ്ങള്‍ തന്നെയാണ്...
മുതലാളിത്തത്തില്‍ ഉത്പാദനം ഉപഭോഗത്തിനോ ജനങ്ങളുടെ ഉപയോഗത്തിനോ അല്ല ലക്ഷ്യമിടുന്നത്... ലാഭം മാത്രമാണ് ഒരേയൊരു ലക്ഷ്യം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പണിയെടുക്കാനാവുന്നവര്‍ക്കെല്ലാം പണി കൊടുക്കാനോ, തൊഴിലന്വേഷകര്‍ക്ക് അത് ലഭ്യമാക്കാനോ മുതലാളിത്തം ശ്രമിക്കുന്നില്ല.... പണിയുള്ളവര്‍ അത് നഷ്ടപ്പെടുമോയെന്ന ഭീതിയില്‍ പെട്ട് കഴിയുമ്പോള്‍ പണി ലഭിക്കാത്ത തൊഴിലില്ലാപ്പടയും രൂപം കൊള്ളുന്നു... തൊഴില്‍ രഹിതരും വളരെ തുച്‌ഛമായി കൂലി ലഭിക്കുന്നവരുമുള്ള ലോകത്ത്, ലാഭം കൊയ്യുന്ന കമ്പോളത്തിന്റെ വികാസം പ്രായോഗികമല്ലെന്ന് മുതലാളിത്തം മനസ്സിലാക്കുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അടിസ്ഥാന ഉല്‍പ്പന്നങ്ങളുടെ ഉത്പാദനം അവര്‍ മരവിപ്പിക്കുന്നു... ഫലമോ ദാരിദ്ര്യവും ദുരിതങ്ങളും സ്ഥാപനവല്‍ക്കരിക്കപ്പെടുന്നു...
സാങ്കേതിക വളര്‍ച്ച തൊഴില്‍ ലഭ്യതക്കു പകരം തൊഴില്‍ നഷ്‌ടവും തൊഴിലില്ലായ്‌മയും രൂക്ഷമാക്കുന്ന. അമിതലാഭത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള കുത്തകവ്യാപാരികളുടെ മല്‍സരം മൂലധനനിക്ഷേപത്തിനും അതിന്റെ വിതരണത്തിനും വിലങ്ങുതടിയാവുമ്പോള്‍ വന്‍വ്യാവസായിക മാന്ദ്യം തുടര്‍കഥയാവുന്നു... അമിതമായ മല്‍സരവും ലാഭകേന്ദ്രീകൃതമായ സാമൂഹ്യധാരണകളും വ്യക്തികളുടെ അന്യവല്‍ക്കരണമായും സാമൂഹ്യ കടമകളോട് വെറുപ്പുള്ള സമൂഹത്തെ സൃഷ്‌ടിക്കുന്നതിലേക്കും ചെന്നെത്തുന്നു. അതിശയോക്തി കലര്‍ന്ന മല്‍സരാന്തരീക്ഷം വിദ്യാര്‍ത്ഥികളിലേക്കുപോലും സന്നിവേശിക്കപ്പെടുന്നു... വ്യക്തിനൈപുണ്യത്തെ കേന്ദ്രസ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്ന കരിയറിസ്‌റ്റുകളുടെ തലമുറയായി അവര്‍ പരിണമിക്കുന്നു.
എന്തുകൊണ്ട് സോഷ്യലിസം?
ഈ വലിയ തിന്മകളെ നേരിടാന്‍ ഒരേയൊരു വഴിയേയുള്ളുവെന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു..... സോഷ്യലിസ്‌റ്റ് സമ്പദ്ഘടനയും സാമൂഹ്യലക്ഷ്യങ്ങളും മുഖ്യ അജണ്ടയാക്കുന്ന വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായം സ്വീകരിക്കുകയാണ് ഏക വഴി. സോഷ്യലിസ്‌റ്റ് സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥയില്‍ ഉത്പാദന ഉപകരണങ്ങള്‍ പൊതു ഉടമസ്ഥതയിലാവുമ്പോള്‍ ആസൂത്രിതമായ രീതിയില്‍ അവയുടെ വികസനം നടക്കുമെന്നത് കൊണ്ട് സമുദായത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ചുള്ള ഉത്പാദനരീതി പിന്‍തുടരാന്‍ സമ്പദ്ഘടനയെ പ്രേരിപ്പിക്കും. ലഭ്യമായ തൊഴില്‍ തൊഴിലെടുക്കാനാവുന്നവര്‍ക്കെല്ലാമായി പങ്കുവെയ്ക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ അത് ജനങ്ങളുടെ മുഴുവന്‍ ഉപജീവനത്തിന്റെ മാര്‍ഗ്ഗമൊരുക്കുകയാണ് ചെയ്യുക! വ്യക്തികളുടെ തനത് സവിശേഷകള്‍ പോഷിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍തന്നെ, താനടങ്ങുന്ന സമൂഹത്തിന്റെ വളര്‍ച്ചയും വികാസവും ഉന്നമനവും തന്റെ കൂടി ബാദ്ധ്യതയാണെന്ന തിരിച്ചറിവാണ് സോഷ്യലിസം വ്യക്തികള്‍ക്ക് പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത്... വ്യക്തികേന്ദ്രീകൃത വികസന രീതിക്കും സ്വകാര്യ മൂലധനത്തിന്റെ ശക്തിപ്രകടനത്തിന്റേയും സ്ഥാനത്ത് കേവലമൊരു ആസൂത്രിത സമ്പദ് ഘടന പ്രതിഷ്ഠിച്ചാല്‍ സോഷ്യലിസമാവുമെന്ന ധാരണ തെറ്റാണ്... സമ്പദ്ഘടന ആസൂത്രിതമാവുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നതെങ്കില്‍ വ്യക്തികളുടെ തനിമയും വ്യക്തിത്വവും ചോര്‍ന്നു പോവുകയെന്ന ദുരന്തവും സംഭവിക്കാം.. രാഷ്ട്രീയ വ്യവസ്ഥയുടെ മേല്‍ അധികാര കേന്ദ്രങ്ങളും ഉദ്യോഗസ്ഥ മേധാവിത്വവും പിടിമുറുക്കുകയും ചെയ്യാം. ജനങ്ങളുടേയും വ്യക്തികളുടേയും ജനാധിപത്യ അവകാശങ്ങള്‍ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥ പുനഃസംഘടിപ്പിക്കാതെ ഒരു ആസൂത്രിത സോഷ്യലിസ്‌റ്റ് സമ്പദ്ഘടനയെന്ന ലക്ഷ്യം നേടുക സാദ്ധ്യമല്ല.
പരിവര്‍ത്തനത്തിന്റെ ഈ ഘട്ടത്തില്‍ സോഷ്യലിസത്തിന്റെ മഹത്തായ ലക്ഷ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും അതിന് നേരിടേണ്ടിവരാവുന്ന പരിമിതികളെക്കുറിച്ചും വ്യക്തത ഉണ്ടാവുകയാണ് ആവശ്യം... വര്‍ത്തമാനകാല സാഹചര്യങ്ങള്‍ പഠിച്ചു കൊണ്ട് സ്വതന്ത്രവും, നിരന്തരവുമായ അന്വേഷണങ്ങള്‍ ഈ ദിശയില്‍ നടത്തണമെന്നതാണ് നമുടെ അടിയന്തിരമായ കര്‍ത്തവ്യം എന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു!
ആല്‍ബര്‍ട്ട് ഐന്‍സ്‌റ്റീന്‍ , കടപ്പാട് : പി എ ജി ബുള്ളറ്റിൻ
( ആല്‍ബര്‍ട്ട് ഐന്‍സ്‌റ്റീന്‍ 1949 ല്‍ Monthly Reviewല്‍ എഴുതിയ ലേഖനത്തിനെ അധികരിച്ച് തയ്യാറാക്കിയത് )
സാമ്പത്തിക - സാമൂഹിക വിഷയങ്ങളില്‍ വിദഗ്ധനല്ലാത്ത ഒരാള്‍ സോഷ്യലിസത്തെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായം പറയുന്നത് ശരിയാവുമോ എന്ന് സംശയമുയരാം.... ജോതിശാസ്‌ത്രമോ സാമ്പത്തിക ശാസ്‌ത്രമോ മറ്റേതൊരു ശാസ്‌ത്രശാഖയോ ആവട്ടെ ഒരേ മാര്‍ഗ്ഗമാണ് പിന്‍തുടരുന്നത്. സവിശേഷമായ പ്രകൃതി പ്രതിഭാസങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുകയും അവയുടെ പരസ്പരബന്ധങ്ങള്‍ ശാസ്‌ത്രീയമായി കണ്ടെത്തുകയും പൊതുസമ്മതിയില്‍ എത്തിച്ചേരുന്ന നിഗമനങ്ങള്‍ നടത്തുകയുമാണ് ശാസ്‌ത്രരീതി. എന്നാല്‍ സാമ്പത്തിക ശാസ്‌ത്രവും ഇതര ശാസ്‌ത്രശാഖകളും തമ്മില്‍ അടിസ്ഥാനപരമായ ചില വ്യത്യാസങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. പ്രത്യേകം പ്രത്യേകമായ പരിശോധന അസാദ്ധ്യമാക്കുന്ന സങ്കീര്‍ണ്ണമായ ഒട്ടനവധി ഘടകങ്ങള്‍ സാമ്പത്തിക പ്രതിഭാസങ്ങളില്‍ ഉള്‍ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യസംസ്‌ക്കാരത്തിന്റെയും നാഗരികതകളുടെയും തുടക്കം മുതലുള്ള, തികച്ചും സാമ്പത്തികേതരമായ ഒട്ടേറെ ഘടകങ്ങളുടെ സ്വാധീനവും സാമ്പത്തിക ശാസ്‌ത്രത്തിന്റെ പരിധിയില്‍ വരുന്നു.
സഹജീവികളുടെ മേല്‍ കായികമായ അധീശത്വം നേടിയ മനുഷ്യര്‍, അവരുടെ നിലനില്‍പ്പ് സുരക്ഷിതമാക്കുന്ന നിയമങ്ങളും സാമ്പത്തിക സദാചാര ക്രമങ്ങളും വ്യവസ്ഥാപിതമാക്കി, പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളുള്ളവരായിതീര്‍ന്നു. ഭൂമിക്ക് മേല്‍ കുത്തകാവകാശം സ്ഥാപിച്ചെടുക്കുന്ന പ്രക്രിയയില്‍, അവരില്‍ നിന്നു തന്നെ പൌരോഹിത്യവും ഉയര്‍ന്നുവന്നു. അറിവിന്റെ മേല്‍ നിയന്ത്രണാവകാശങ്ങളുള്ള ഇതേ പുരോഹിതരാണ് മനുഷ്യനെ വിവിധ വര്‍ഗ്ഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചതും മൂല്യസംഹിതകള്‍ വ്യവസ്ഥാപിതമാക്കിയതും. അവര്‍ കോറിയിട്ട പെരുമാറ്റ സംഹിതകള്‍ സമൂഹം അറിയാതെ പിന്‍തുടരുകയും അത് മനുഷ്യസംസ്‌ക്കാരത്തിന്റെ അതിരുകളായി തീരുകയും ചെയ്തു. (സാമൂഹ്യ വളര്‍ച്ചയുടെ എല്ലാ ഘട്ടത്തിലും ഈ നിയമങ്ങള്‍ മാത്രമല്ല സ്വാധീനിച്ചിട്ടുള്ളത്). ചരിത്രാതീത കാലംമുതലുള്ള പാരമ്പര്യങ്ങള്‍ മറികടന്നുകൊണ്ട് വ്യത്യസ്ത രൂപത്തില്‍ മാനവപുരോഗതി ലക്ഷ്യമാക്കുന്നുവെന്നതാണ് സോഷ്യലിസത്തിന്റെ പ്രത്യേകത. നിലനില്‍ക്കുന്ന സാമ്പത്തിക ക്രമവും വളര്‍ച്ചാരീതിയും സോഷ്യലിസ്‌റ്റ് ആശയങ്ങളോട് യാതൊരു പൊരുത്തവും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നില്ലെന്നതാണ് വസ്തുത.ശാസ്‌ത്രത്തിന് പ്രഖ്യാപിതമായോ അല്ലാതെയോ ഒരു 'അന്തിമലക്ഷ്യ'മില്ല. ലക്ഷ്യസാക്ഷാത്കാരത്തിനുള്ള മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് ശാസ്‌ത്രത്തിന്റെ പരിധിയില്‍ വരുന്നത്.. സോഷ്യലിസ്‌റ്റ് സാമൂഹ്യക്രമത്തെക്കുറിച്ച് അതിന്റെ ദാര്‍ശനികവും പ്രായോഗികവുമായ രൂപങ്ങളെക്കുറിച്ച് പരിവര്‍ത്തനം ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമൂഹത്തിന് വ്യക്തമായ ധാരണയുണ്ടെങ്കില്‍, ശാസ്‌ത്രത്തെ സോഷ്യലിസം കൈവരിക്കാനുള്ള ഒരു വഴികാട്ടിയായി സ്വീകരിക്കാമെന്നുമാത്രം. അതു കൊണ്ട് തന്നെ, കേവലമായ ശാസ്‌ത്രവിജ്ഞാനവും ശാസ്ത്രീയ നിഗമനങ്ങളും മാത്രമടിസ്ഥാനമാക്കി സാമൂഹ്യപ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം ഒറ്റമൂലി കണ്ടെത്തുക സാദ്ധ്യമല്ലെന്ന് വരുന്നു.
മനുഷ്യവംശത്തെക്കുറിച്ച് എന്തിന് ഉല്‍ക്കണ്ഠപ്പെടണം....?
മനുഷ്യ സമൂഹത്തിന്റെ നിലനില്‍പ്പ് തന്നെ ഗുരുതരമായി അപകടപ്പെടുന്നുവെന്നെ മുറവിളി ഉയരുന്ന കാലമാണിത്... ഇത്തരം ഒരു പ്രതിസന്ധിഘട്ടത്തില്‍ വ്യക്തികള്‍ നിരുത്സാഹിതരാവുകയും തന്റെ ഏറ്റവുമടുത്ത ചെറുസമൂഹത്തിനോടു പോലും വെറുപ്പുള്ളവരായി തീരുകയും ചെയ്യുക സ്വാഭാവികമാണ്. ഇതിന്റെ ഭീകരത വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു സംഭവം ഞാന്‍ പറയാം. വരാന്‍ സാദ്ധ്യതയുള്ള മറ്റൊരു യുദ്ധം മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ വേരുകള്‍ പോലും കരിച്ചുകളയുമെന്നും ഒരാഗോള സമാധാനപ്രസ്ഥാനത്തിന് മാത്രമേ ഇനി ലോകത്തെ രക്ഷിക്കാനാവൂ എന്നും വളരെ ഉന്നതനും പ്രഗല്‍ഭനുമായ ഒരു സുഹൃത്തിനോട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍, ഒട്ടും താല്‍പര്യമില്ലാതെ തണുപ്പന്‍ മട്ടില്‍ അദ്ദേഹം എന്നോട് ചോദിച്ചതിങ്ങനെയായിരുന്നു - "മനുഷ്യവംശം അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് താങ്കള്‍ ഇത്ര ഗൌരവപൂര്‍വ്വം ഉല്‍കണ്ഠപ്പെടുന്നതെന്തിനാണ്......?''
ഞാനുറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു അരനൂറ്റാണ്ടിനപ്പുറമുള്ള കാലഘട്ടത്തില്‍ ഇങ്ങനെ നിഷേധാത്മകവും ക്രൂരവുമായൊരു ചോദ്യം ഉയര്‍ന്നുവരികയേ ഇല്ല.
ദുരിതങ്ങളില്‍ ആഴ്ന്നുകിടക്കുന്ന മഹാഭൂരിപക്ഷം ജനങ്ങളുടെ വേദനകളില്‍ നിന്നും അകന്നുമാറി തന്റേതായൊരു തുരുത്തില്‍ ഒതുങ്ങികൂടുകയെന്ന അഭിവാഞ്ചയുടെ ബഹിര്‍ സ്‌ഫുരണമാണ് ഈ പ്രതികരണം! തന്റേതായൊരു ലോകത്തെക്കുറിച്ച് മാത്രം ചിന്തിക്കുന്നതിന്റെ പ്രതിഫലനമാണിത്..... ഒരു മഹായുദ്ധംപോലെ തന്നെ വിനാശകരമായ ഇത്തരം സാമൂഹ്യവിരുദ്ധ നിലപാടുകള്‍ എങ്ങനെ നാം മുറിച്ചുകടക്കും....? ചോദ്യം ചോദിച്ചത് പോലെ എളുപ്പം ഒരുത്തരം കണ്ടെത്തുക പ്രയാസമാണ്.... വിരുദ്ധകാഴ്‌ചപ്പാടുകളും വികാരവിചാരങ്ങളുമുള്ള നമുക്കെല്ലാം ഒരു പോലെ സമ്മതമായൊരു ഉത്തരം പറയുക വളരെ പ്രയാസമാണ്..... എങ്കിലും ഞാന്‍ പരമാവധി ശ്രമിക്കാം...
വ്യക്തിയും സമൂഹവും
മനുഷ്യന് ഒരേസമയം ഏകാന്ത ജീവിയും സാമൂഹ്യജീവിയുമാണ്.... സ്വന്തം നിലനില്‍പ്പിനും തന്റെ ഏറ്റവുമടുത്തവരുടെ നന്മക്കും വ്യക്തിയെന്ന നിലയില്‍ മനുഷ്യന് തീവ്രമായി യത്നിക്കുന്നു..... സാമൂഹ്യജീവിയെന്ന നിലയില്‍ സഹജീവികളുടെ സ്നേഹത്തിനും അംഗീകാരത്തിനും വേണ്ടി ശ്രമിക്കുകയും അവരുടെ നൊമ്പരങ്ങളും സന്തോഷങ്ങളും പങ്കുവെയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വ്യക്തിപരമായ പരിമിതികള്‍ക്കുള്ളില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് തന്നെ സമൂഹത്തിന്റെ പൊതുവ്യവഹാരങ്ങളില്‍ ഓരോ മനുഷ്യനും തന്റേതായ സംഭാവനകള്‍ ചെയ്യുന്നു. വ്യക്തിജീവിതത്തിലും സാമൂഹ്യജീവിതത്തിലും ഇടപെടുവാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ താല്‍പര്യം പാരമ്പര്യമായി ലഭിച്ചതാണ്. എന്നാല്‍ അവസാനമായി അവനാര്‍ജിക്കുന്ന വ്യക്തിത്വം അവന്‍ ജീവിക്കുന്ന കാലത്തിന്റെയും വ്യവസ്ഥിതിയുടേയും പ്രതിഫലമായിരിക്കും! അവനിടപെടുന്ന സമൂഹത്തിന്റെ ഘടനക്കും മൂല്യങ്ങള്‍ക്കും അനുസൃതമായിരിക്കും അത് !
വ്യക്തിക്ക് സ്വതന്ത്രമായി ചിന്തിക്കാനും നിഗമനങ്ങളിലെത്തിച്ചേരാനും, അതിനനുസൃതമായി വികാരം കൊള്ളാനും പ്രവര്‍ത്തിക്കാനും കഴിയുമെങ്കിലും, അയാളിതിനെല്ലാം സമൂഹത്തെ ഒരുപാടൊരുപാട് ആശ്രയിക്കേണ്ടിവരുന്നു! ഭൌതികവും, ബുദ്ധിപരവും വൈകാരികവുമായ അവന്റെ നിലനില്‍പ്പ് സമൂഹത്തിന്റെ പരിധിക്ക് പുറത്ത് ആലോചിക്കാന്‍ പോലും ആവില്ല.
ഭക്ഷണവും, വസ്ത്രവും വീടും, പണിയായുധങ്ങളും, ഭാഷയും, ചിന്താരൂപങ്ങളും അതിനുള്ള വിഷയങ്ങളും എല്ലാമടങ്ങിയ അനേകായിരം തലമുറകളുടെ അധ്വാനഫലങ്ങളുടെ മഹാസഞ്ചയമാണ് സമൂഹമെന്ന ചെറിയ വാക്കില്‍ ഉള്‍ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നത്.
ഒരു കാര്യം ഇതില്‍ നിന്നും തെളിയുന്നു - വ്യക്തിയുടെ സാമൂഹ്യ ആശ്രിതത്വം ഒരു സനാതന സത്യമാണ്. ഉറുമ്പും ഈച്ചയും പോലെ അത് ആത്മബന്ധിതമാണ് ! എന്നാല്‍ ഉറുമ്പിന്റെയും ഈച്ചയുടെയും ജീവിതചക്രം പോലെ ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ തലത്തിലേക്ക് മനുഷ്യജീവിതത്തെ വലിച്ചിറക്കികൊണ്ടുചെന്നാല്‍ അതിന്റെ സാമൂഹ്യാടിസ്ഥാനവും, പരസ്പരബന്ധവും എല്ലാം നഷ്ടപ്പെടും. ഓര്‍മ്മിച്ചുവെക്കാനും, പുതിയത് നിര്‍മ്മിക്കാനും, സംസാരിക്കാനും ആശയവിനിമയം നടത്താനുമുള്ള ശേഷി മനുഷ്യന് മാത്രമാണുള്ളതെന്നും ഒരു ജീവിയെന്ന നിലയില്‍ ഇതൊന്നും ജീവശാസ്‌ത്രപരമായ അത്യാവശ്യങ്ങളേ അല്ലെന്നും നമുക്ക് ഓര്‍മ്മിക്കാം. ഈ തനത് സവിശേഷതകളും അതിന്റെ വികാസപരിണാമങ്ങളുമാണ് കേവലമായ ജൈവ പാരമ്പര്യങ്ങളെ മഹത്തായ മാനവിക ദര്‍ശനമായി വളര്‍ത്തിയത്. ശാസ്‌ത്രവും സാഹിത്യവും കലയും സംസ്‌ക്കാരവും സാങ്കേതിക ശാസ്‌ത്രവുമെല്ലാം ബ്രഹത് ശേഖരങ്ങളും പ്രസ്ഥാനങ്ങളുമായി വളര്‍ന്നത്.... ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ മനുഷ്യന് അവന്റെ ചിന്തകളും അതിന്റെ പ്രയോഗവും ജീവിതത്തിന്റെ ഗതിതന്നെ മാറ്റാന്‍ പോരുന്ന വിധത്തില്‍ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കാനാവുമെന്നതിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തമാണിത്. മനുഷ്യ വംശത്തിന് ജീവശാസ്‌ത്രപരമായി തന്നെ ലഭിച്ച പ്രത്യേകതകളും, പ്രകൃതി നല്‍കിയ തനത് സവിശേഷകതകളും മാറ്റമില്ലാത്തതാണ്..... ഇതിനു പറുമെ സാമൂഹ്യജീവിതത്തില്‍ നിന്നും വൈവിദ്ധ്യമാര്‍ന്ന രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും മനുഷ്യര്‍ നേടുന്ന സാംസ്‌ക്കാരിക സവിശേഷതകളും കൂടി കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കപ്പെടുന്നു... മനുഷ്യ ജീവിതത്തിലെ ഈ സാംസ്‌ക്കാരിക ഉള്ളടക്കം കാലം കഴിയും തോറും വ്യക്തിയും സമൂഹവും തമ്മിലുള്ള ഇടപെടല്‍, ഐക്യം, വിനിമയം എന്നിവകൊണ്ട് നിരന്തരം പരിവര്‍ത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.....
ആധുനിക നരവംശശാസ്‌ത്രം; മനുഷ്യസംസ്‌ക്കാരങ്ങളും നാഗരികതകളും മുന്‍നിര്‍ത്തി നടത്തിയ നിരവധി പഠനങ്ങളിലൂടെ ഒരു വസ്തുതക്ക് അടിവരയിട്ടിട്ടുണ്ട്.... അതിതാണ്, മനുഷ്യന്റെ സാമൂഹ്യ ധാരണകളും സ്വഭാവങ്ങളും നിലനില്‍ക്കുന്ന പ്രബല സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥിതിക്കും അതൊരുക്കുന്ന സാംസ്‌ക്കാരിക ഭൂമികക്കും അനുസൃതമായി വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.....! ഈ സത്യം മനസ്സിലാക്കുന്നതു കൊണ്ടാവും മനുഷ്യനന്മയിലും പുരോഗതിയിലും പ്രതീക്ഷയര്‍പ്പിച്ച് കുറ്റപ്പെടുത്തലുകള്‍ക്കും കടന്നാക്രമണങ്ങള്‍ക്കും പകരം ഒരുമിച്ച് നില്‍ക്കുന്നവരുണ്ടാവുന്നത് ! പരസ്പരം ആക്രമിച്ച് കീഴ്പ്പെടുത്തുകയെന്ന മൃഗതൃഷ്ണക്കും നിയോഗത്തിനുമപ്പുറം, ക്രൂരതയുടെ മുമ്പില്‍ ദയക്കിരക്കുകയെന്ന വിധിക്കെതിരെ നിലകൊള്ളുന്നവരുണ്ടാവുന്നത്...!
മനുഷ്യജീവിതം തൃപ്തികരമായി പുനഃസംവിധാനം ചെയ്യാന്‍ വേണ്ടി വ്യവസ്ഥിതിയുടെ സാമൂഹ്യ സാമ്പത്തിക ഘടനയിലും സാംസ്‌ക്കാരിക ഉള്ളടക്കത്തിലും മാറ്റം വരുത്തണമെന്നാഗ്രഹിക്കുമ്പോഴും മാറ്റിമറിക്കാനാവാത്തതായി പലതും നിലനില്‍ക്കുന്നതായി കാണാം.
മനുഷ്യന്റെ ജീവശാസ്‌ത്രപരമായ സവിശേഷതകള്‍ അതിലൊന്നാണ്. പിന്നിട്ട നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ നാം നേടിയ ശാസ്‌ത്രസാങ്കേതിക വൈജ്ഞാനിക നേട്ടങ്ങളും വലിച്ചു മാറ്റാനാവില്ല... തിങ്ങി നിറഞ്ഞ ജനപഥങ്ങളും തൊഴില്‍ വിഭജനവും വ്യവസായങ്ങളുടെ കേന്ദ്രീകരണവുമൊന്നും പിടിച്ചുലക്കാനാവില്ല...
തിരിഞ്ഞുനോക്കിയാല്‍ വ്യക്തികളോ ചെറുസമൂഹങ്ങളോ അങ്ങിങ്ങ് സ്വയം പര്യാപ്തരായിട്ടുണ്ടെന്ന് പറയാമെങ്കിലും, ആഗോളമായി മനുഷ്യസമൂഹം വെറും ഉപഭോഗത്തിനായി ഉത്പാദനം നടത്തുന്നതിലപ്പുറമെത്തിയിട്ടില്ല...
ആരാണ് പ്രതിസന്ധി സൃഷ്ടിക്കുന്നത്?
ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ പ്രധാന പ്രതിസന്ധിയെന്താണെന്ന് പരിശോധിക്കാനാണ് ഞാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്... വ്യക്തിക്ക് സമൂഹത്തോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്വമെന്താണെന്ന ഉത്കണ്ഠയാണ് ഞാന്‍ അനുഭവിക്കുന്നത്..... സമൂഹത്തോട് വ്യക്തികള്‍ക്കുള്ള ആശ്രിതത്വത്തിന്റെ വലിപ്പം എത്രയെന്ന് ഏതു കാലത്തേയുംകാള്‍ ബോദ്ധ്യം വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് സമ്മതിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ, സാമൂഹ്യാശ്രിതത്വം ഒരു മഹത്വമായി മനുഷ്യനിനിയും അംഗീകരിക്കാന്‍ മടിക്കുന്നു... വംശത്തിന്റെ ഐക്യം സുരക്ഷിതത്വത്തിന്റെ താവളമായി കാണുന്നതിന് പകരം സമൂഹം തന്റെ ജന്മാവകാശത്തിനും സാമ്പത്തിക ഉന്നതിക്കും തടസ്സം നില്‍ക്കുകയാണെന്ന് മനുഷ്യര്‍ കരുതുന്നു.... അടിക്കടി അന്യവല്‍ക്കരിക്കപ്പെടുകയും സ്വന്തം കൂടാരങ്ങളില്‍ കൂടുകെട്ടിപാര്‍ക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ സാമൂഹ്യപങ്കാളിത്തം സ്വാഭാവികമായും ദുര്‍ബലമായി തീരുന്നു.
എത്ര ഉന്നതസ്ഥാനത്തിരിക്കുന്നവരായാലും ഈ ദൌര്‍ബല്യം പിടികൂടാവുന്നതാണ്.... ഞാനെന്ന ഭാവം മാത്രം കൈമുതലാക്കി ഏകാന്തതയുടെ അരക്ഷിത തുരുത്തുകളില്‍ ജീവിതത്തിന്റെ അതിലളിതമായ ജീവശാസ്‌ത്ര സമസ്യകളിലും അര്‍ത്ഥശൂന്യമായ അതിസങ്കീര്‍ണ്ണതകളിലും സ്വയം കുടുങ്ങിയൊടുങ്ങുകയാണവര്‍...... സമൂഹത്തിന് സ്വയം സമര്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ടു മാത്രമേ ചെറുതും ദുരന്തപൂര്‍ണ്ണവുമായ ജീവിതത്തിന് അര്‍ത്ഥവും വ്യാപ്തിയും നല്‍കാനാവൂ എന്ന സത്യം അവന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല. ആരാണ് ഈ പ്രതിസന്ധിയുടെ പിന്നിലുള്ളത്....? നിലവിലുള്ള മുതലാളിത്ത സമൂഹത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക സാമൂഹ്യ അരാജകത്വമാണ് പ്രധാന പ്രതിയെന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു...
ചൂഷണം നിയമാനുസൃതമാവുന്നു!
നിയമപ്രകാരം തന്നെ ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെടുന്ന; തങ്ങളുടെ അധ്വാനത്തിന് ലഭിച്ച വളരെ ചെറിയ പ്രതിഫലം പരസ്പരം പങ്കിട്ടെടുക്കുന്നവരുമായ വളരെ വലിയൊരു സമൂഹം; യഥാര്‍ത്ഥ ഉല്‍പാദകര്‍, നമ്മുടെ മുന്നിലുണ്ട്. ഉല്‍പാദകരായിരിക്കുകയും ഉത്പാദനഉപകരണങ്ങള്‍ തങ്ങള്‍ക്ക് അന്യമായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ ജനതയാണ് തൊഴിലാളികള്‍. അടിസ്ഥാന ഉല്‍പന്നങ്ങളും ഉപഭോഗസാധനങ്ങളും ഉല്‍പ്പാദിപ്പിക്കുന്നവരില്‍ നിന്നും ഉത്പാദന ഉപകരണങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശം നിയമാനുസൃതം തന്നെ സ്വകാര്യസ്വത്തായി കവര്‍ന്നെടുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും നാം കാണുന്നു. ഉല്‍പ്പാദന ഉപകരണങ്ങള്‍ കൈവശപ്പെടുത്തിയവര്‍ തൊഴിലാളികളുടെ അധ്വാനശേഷി വിലക്കെടുക്കുന്നു. അവരുല്‍പ്പാദിപ്പിച്ച ഉല്‍പ്പന്നങ്ങള്‍ 'നിയമാനുസൃതം'തന്നെ തൊഴിലുടമയുടെ സ്വകാര്യ സ്വത്തായി തീരുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ പ്രക്രിയയില്‍ ഉള്‍ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്ന വൈരുദ്ധ്യമിതാണ് - ഉല്‍പ്പാദനം നടത്തുന്ന തൊഴിലാളിക്ക് ലഭിക്കുന്ന മൂല്യവും ഉല്‍പ്പാദിപ്പിച്ച സാധനങ്ങളുടെ മൂല്യവും തമ്മിലൊരു ബന്ധവുമില്ല... ഇവ രണ്ടും അവയുടെ യഥാര്‍ത്ഥ മൂല്യങ്ങളുടെ പ്രതിഫലനമേയല്ല... തൊഴിലാളി - തൊഴിലുടമാ ഉടമ്പടി ഉത്പാദിപ്പിച്ച സാധനങ്ങളുടെ (യഥാര്‍ത്ഥ മൂല്യത്തിന്റെ) വിലയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലല്ല രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്. മറിച്ച് തൊഴില്‍ക്കമ്പോളത്തിലെ തൊഴിലാളികളുടെ ലഭ്യതയും അവരുടെ പരിമിത ജീവിതാവശ്യങ്ങളും അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് കൂലി നിശ്ചയിക്കുന്നത്... പ്രായോഗികമായി തീര്‍ന്നില്ലെങ്കില്‍പോലും സിദ്ധാന്തപരമായിപ്പോലും തൊഴിലാളികള്‍ ഉത്പാദിപ്പിച്ച സാധനത്തിന്റെ മൂല്യം അവര്‍ക്ക് ലഭിക്കുന്ന കൂലിയുമായി യാതൊരു പൊരുത്തവും ഇല്ലെന്ന വസ്തുത വളരെ ഗൌരവമുള്ള സംഗതിയാണ്.....
സ്വകാര്യമൂലധനം രാജ്യാധികാരം പിടിച്ചെടുക്കുന്നു
മൂലധനം കുറച്ചു പേരില്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതിന്റെ കാരണം, മുതലാളിമാര്‍ തമ്മിലുള്ള മല്‍സരവും തൊഴില്‍ വിഭജനവും സാങ്കേതിക വളര്‍ച്ചയും ചെറുകമ്പനികളുടെ ചെലവില്‍ വന്‍ വ്യവസായങ്ങള്‍ തഴച്ചുവരുന്നതും കൊണ്ടാണ്. സ്വകാര്യമൂലധനം അതീവ ഭീകരമായ വിധം അധികാര ശക്തിയുടെ ഉറവിടമായിതീരുമ്പോള്‍ ജനാധിപത്യപരമായി തെരഞ്ഞെടുത്ത ഭരണകൂടങ്ങള്‍ക്ക് പോലും ഈ സാമ്പത്തികശക്തിയെ നിയന്ത്രിക്കാനാവുന്നില്ല...... വന്‍ കുത്തകകളുടെ സാമ്പത്തിക സഹായം വാങ്ങുന്ന രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ തീരുമാനിക്കുന്നവരെ ജനപ്രതിനിധികളായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും അവര്‍ ഭരണാധികാരികളാവുകയും ചെയ്യുന്നതോടെ, വോട്ടര്‍മാരായ പൌരന്മാര്‍ നിയമനിര്‍മ്മാണ സഭകളുടെ പരിധിയില്‍ നിന്നും വേര്‍പെടും... സമൂഹത്തിലെ മഹാഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ വളരെ ചെറിയ ജീവിതാവശ്യങ്ങള്‍ പോലും ജനപ്രതിനിധികള്‍ക്കോ, നിയമനിര്‍മ്മാണ സഭക്കോ ഭരണകൂടത്തിനോ നിറവേറ്റാനാവില്ലെന്ന് വരുന്നു.... കൂടാതെ പത്രം, റേഡിയോ, വിദ്യാഭ്യാസം തുടങ്ങി വിവര വിനിമയ സാസ്‌ക്കാരിക ശൃംഖലകളാകെ പ്രത്യക്ഷമായും പരോക്ഷമായും സ്വകാര്യമൂലധനവും അതിന്റെ ഉടമകളായ വന്‍ മുതലാളിമാരും കയ്യടക്കി നിയന്ത്രിക്കുന്നതോടെ പൌരാവകാശങ്ങളും ജനാധിപത്യ സ്വാതന്ത്ര്യവും ജനങ്ങള്‍ക്കന്യമാവുന്നു..... സ്വകാര്യമൂലധനവും ഉടമസ്ഥതയും നിയന്ത്രിക്കുന്ന സമ്പദ് ഘടനകള്‍ പ്രധാനമായും രണ്ട് തത്വങ്ങളെയാണ് മുറുകെപിടിക്കുന്നത്.....
ഉത്പാദന ഉപകരണങ്ങളും മൂലധനവും പൂര്‍ണ്ണമായി സ്വകാര്യമായിരിക്കുകയും അതിന്റെ വിനിമയാവകാശങ്ങള്‍ അവരില്‍ നിക്ഷിപ്‌തമായിരിക്കുകയും ചെയ്യും. രണ്ടാമതായി, തൊഴിലാളിയുടെ അവകാശങ്ങളും കൂലിനിര്‍ണ്ണയവും വരെ നടത്തുന്നത് സ്വകാര്യ സ്വത്തുടമകളായിരിക്കും. ചില പ്രത്യേക രംഗങ്ങളില്‍ തൊഴിലാളികളുടെ നിരന്തരമായ സമരങ്ങളും ഇടപെടലും വഴി അല്‍പ്പം മെച്ചപ്പെട്ട തൊഴില്‍ സാഹചര്യങ്ങള്‍ നേടിയെടുത്തിട്ടുണ്ടാവാം. എന്നാല്‍ മൊത്തത്തില്‍ സമകാലീന സമ്പദ്ഘടനകള്‍ യഥാര്‍ത്ഥ മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പ്രതിരൂപങ്ങള്‍ തന്നെയാണ്...
മുതലാളിത്തത്തില്‍ ഉത്പാദനം ഉപഭോഗത്തിനോ ജനങ്ങളുടെ ഉപയോഗത്തിനോ അല്ല ലക്ഷ്യമിടുന്നത്... ലാഭം മാത്രമാണ് ഒരേയൊരു ലക്ഷ്യം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പണിയെടുക്കാനാവുന്നവര്‍ക്കെല്ലാം പണി കൊടുക്കാനോ, തൊഴിലന്വേഷകര്‍ക്ക് അത് ലഭ്യമാക്കാനോ മുതലാളിത്തം ശ്രമിക്കുന്നില്ല.... പണിയുള്ളവര്‍ അത് നഷ്ടപ്പെടുമോയെന്ന ഭീതിയില്‍ പെട്ട് കഴിയുമ്പോള്‍ പണി ലഭിക്കാത്ത തൊഴിലില്ലാപ്പടയും രൂപം കൊള്ളുന്നു... തൊഴില്‍ രഹിതരും വളരെ തുച്‌ഛമായി കൂലി ലഭിക്കുന്നവരുമുള്ള ലോകത്ത്, ലാഭം കൊയ്യുന്ന കമ്പോളത്തിന്റെ വികാസം പ്രായോഗികമല്ലെന്ന് മുതലാളിത്തം മനസ്സിലാക്കുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അടിസ്ഥാന ഉല്‍പ്പന്നങ്ങളുടെ ഉത്പാദനം അവര്‍ മരവിപ്പിക്കുന്നു... ഫലമോ ദാരിദ്ര്യവും ദുരിതങ്ങളും സ്ഥാപനവല്‍ക്കരിക്കപ്പെടുന്നു...
സാങ്കേതിക വളര്‍ച്ച തൊഴില്‍ ലഭ്യതക്കു പകരം തൊഴില്‍ നഷ്‌ടവും തൊഴിലില്ലായ്‌മയും രൂക്ഷമാക്കുന്ന. അമിതലാഭത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള കുത്തകവ്യാപാരികളുടെ മല്‍സരം മൂലധനനിക്ഷേപത്തിനും അതിന്റെ വിതരണത്തിനും വിലങ്ങുതടിയാവുമ്പോള്‍ വന്‍വ്യാവസായിക മാന്ദ്യം തുടര്‍കഥയാവുന്നു... അമിതമായ മല്‍സരവും ലാഭകേന്ദ്രീകൃതമായ സാമൂഹ്യധാരണകളും വ്യക്തികളുടെ അന്യവല്‍ക്കരണമായും സാമൂഹ്യ കടമകളോട് വെറുപ്പുള്ള സമൂഹത്തെ സൃഷ്‌ടിക്കുന്നതിലേക്കും ചെന്നെത്തുന്നു. അതിശയോക്തി കലര്‍ന്ന മല്‍സരാന്തരീക്ഷം വിദ്യാര്‍ത്ഥികളിലേക്കുപോലും സന്നിവേശിക്കപ്പെടുന്നു... വ്യക്തിനൈപുണ്യത്തെ കേന്ദ്രസ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്ന കരിയറിസ്‌റ്റുകളുടെ തലമുറയായി അവര്‍ പരിണമിക്കുന്നു.
എന്തുകൊണ്ട് സോഷ്യലിസം?
ഈ വലിയ തിന്മകളെ നേരിടാന്‍ ഒരേയൊരു വഴിയേയുള്ളുവെന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു..... സോഷ്യലിസ്‌റ്റ് സമ്പദ്ഘടനയും സാമൂഹ്യലക്ഷ്യങ്ങളും മുഖ്യ അജണ്ടയാക്കുന്ന വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായം സ്വീകരിക്കുകയാണ് ഏക വഴി. സോഷ്യലിസ്‌റ്റ് സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥയില്‍ ഉത്പാദന ഉപകരണങ്ങള്‍ പൊതു ഉടമസ്ഥതയിലാവുമ്പോള്‍ ആസൂത്രിതമായ രീതിയില്‍ അവയുടെ വികസനം നടക്കുമെന്നത് കൊണ്ട് സമുദായത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ചുള്ള ഉത്പാദനരീതി പിന്‍തുടരാന്‍ സമ്പദ്ഘടനയെ പ്രേരിപ്പിക്കും. ലഭ്യമായ തൊഴില്‍ തൊഴിലെടുക്കാനാവുന്നവര്‍ക്കെല്ലാമായി പങ്കുവെയ്ക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ അത് ജനങ്ങളുടെ മുഴുവന്‍ ഉപജീവനത്തിന്റെ മാര്‍ഗ്ഗമൊരുക്കുകയാണ് ചെയ്യുക! വ്യക്തികളുടെ തനത് സവിശേഷകള്‍ പോഷിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍തന്നെ, താനടങ്ങുന്ന സമൂഹത്തിന്റെ വളര്‍ച്ചയും വികാസവും ഉന്നമനവും തന്റെ കൂടി ബാദ്ധ്യതയാണെന്ന തിരിച്ചറിവാണ് സോഷ്യലിസം വ്യക്തികള്‍ക്ക് പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത്... വ്യക്തികേന്ദ്രീകൃത വികസന രീതിക്കും സ്വകാര്യ മൂലധനത്തിന്റെ ശക്തിപ്രകടനത്തിന്റേയും സ്ഥാനത്ത് കേവലമൊരു ആസൂത്രിത സമ്പദ് ഘടന പ്രതിഷ്ഠിച്ചാല്‍ സോഷ്യലിസമാവുമെന്ന ധാരണ തെറ്റാണ്... സമ്പദ്ഘടന ആസൂത്രിതമാവുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നതെങ്കില്‍ വ്യക്തികളുടെ തനിമയും വ്യക്തിത്വവും ചോര്‍ന്നു പോവുകയെന്ന ദുരന്തവും സംഭവിക്കാം.. രാഷ്ട്രീയ വ്യവസ്ഥയുടെ മേല്‍ അധികാര കേന്ദ്രങ്ങളും ഉദ്യോഗസ്ഥ മേധാവിത്വവും പിടിമുറുക്കുകയും ചെയ്യാം. ജനങ്ങളുടേയും വ്യക്തികളുടേയും ജനാധിപത്യ അവകാശങ്ങള്‍ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥ പുനഃസംഘടിപ്പിക്കാതെ ഒരു ആസൂത്രിത സോഷ്യലിസ്‌റ്റ് സമ്പദ്ഘടനയെന്ന ലക്ഷ്യം നേടുക സാദ്ധ്യമല്ല.
പരിവര്‍ത്തനത്തിന്റെ ഈ ഘട്ടത്തില്‍ സോഷ്യലിസത്തിന്റെ മഹത്തായ ലക്ഷ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും അതിന് നേരിടേണ്ടിവരാവുന്ന പരിമിതികളെക്കുറിച്ചും വ്യക്തത ഉണ്ടാവുകയാണ് ആവശ്യം... വര്‍ത്തമാനകാല സാഹചര്യങ്ങള്‍ പഠിച്ചു കൊണ്ട് സ്വതന്ത്രവും, നിരന്തരവുമായ അന്വേഷണങ്ങള്‍ ഈ ദിശയില്‍ നടത്തണമെന്നതാണ് നമുടെ അടിയന്തിരമായ കര്‍ത്തവ്യം എന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു!
ആല്‍ബര്‍ട്ട് ഐന്‍സ്‌റ്റീന്‍ , കടപ്പാട് : പി എ ജി ബുള്ളറ്റിൻ
( ആല്‍ബര്‍ട്ട് ഐന്‍സ്‌റ്റീന്‍ 1949 ല്‍ Monthly Reviewല്‍ എഴുതിയ ലേഖനത്തിനെ അധികരിച്ച് തയ്യാറാക്കിയത് )
ഞായറാഴ്‌ച, ഏപ്രിൽ 25, 2010
മാധ്യമം തുറന്നുകാട്ടപ്പെടുന്നു
കേരളം മാധ്യമസമൂഹമായി മാറിയിരിക്കുന്നെന്ന പരാമര്‍ശം നടത്തിയത് ഡോ. കെ എന്‍ പണിക്കരാണ്. മണിയോര്‍ഡര്‍ സമൂഹമെന്ന് ഇഎംഎസ് ഒരുകാലത്ത് കേരളത്തെ വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നു. വിദേശത്തുനിന്നയക്കുന്ന മണിയോര്‍ഡറിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നു കേരളത്തിന്റെ നിലനില്‍പ്പ്. ഇന്നത്തെ കേരളത്തില്‍ ഏറ്റവുമധികം സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നത് മാധ്യമമാണ്. മലയാളിയുടെ അഭിപ്രായരൂപീകരണത്തെ ഏറ്റവുമധികം സ്വാധീനിക്കുന്ന ഘടകമാണത്. അച്ചടി മഷി പുരണ്ടതെന്തും സത്യമെന്നു കരുതുന്നവരാണ് മലയാളികളില്‍ നല്ലൊരു പങ്കും. അടിയന്തരാവസ്ഥക്കുശേഷം നടന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ രാജ്യത്ത് കോണ്‍ഗ്രസ് പരാജയപ്പെട്ടപ്പോഴും കേരളം കോണ്‍ഗ്രസിനൊപ്പം നിന്നതിന്റെ ഒരു കാരണം മാധ്യമസ്വാധീനമാണെന്ന ചിലരുടെ പഠനങ്ങളും ശ്രദ്ധേയം.
ഇപ്പോള്‍ ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങളുടെ കാലം ക്യാമറ കളവു പറയില്ലെന്നതാണ് പുതിയ കാഴ്ച്ചപാട്. എങ്ങനെയാണ് മാധ്യമം ജനങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കുന്നത് എന്നത് ഗൌരവമായ പഠന വിഷയമാണ്. ഈ മേഖലയില്‍ മലയാളത്തില്‍ അധികം പഠനങ്ങള്‍ വന്നിട്ടില്ല. ആ കുറവ് നികത്തുന്നതാണ് ഡോ. ടി എം തോമസ് ഐസക്കും എന്‍ പി ചന്ദ്രശേഖരനും ചേര്‍ന്നെഴുതിയ ‘വ്യാജസമ്മിതിയുടെ നിര്‍മിതി’എന്ന പുസ്തകം.
ജനകീയാസൂത്രണം, ലാവലിന്‍, ആസിയാന്‍ കരാര്‍ എന്നീ മൂന്നു വിഷയങ്ങളെ ഇടതുപക്ഷവിരുദ്ധ ജ്വരം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനായി എങ്ങനെ മലയാളമാധ്യമങ്ങള്‍ ഉപയോഗിച്ചുവെന്ന കേസ് സ്റ്റഡിയാണ് പുസ്തകത്തിന്റെ പ്രതിപാദ്യ വിഷയം. പുസ്തകത്തിന്റെ നീരൂപണം ഈ കോളത്തിന്റെ പരിമിതികളില്‍ ഒതുങ്ങുന്ന വിഷയമല്ല. അങ്ങേയറ്റം പ്രകോപനപരമായ ഒരു സമര്‍പ്പണമാണ് പുസ്തകത്തിന്റെ ആദ്യപേജുകളിലുള്ളത്. കേരളത്തിലെ ജനങ്ങളില്‍ ഒരു വിഭാഗത്തിന്റെ മനസിലെങ്കിലും സിഐഎ ചാരനായി മാധ്യമങ്ങള്‍ വിജയകരമായി പ്രതിഷ്ഠിച്ച റിച്ചാര്‍ഡ് ഫ്രാങ്കിക്കാണ് സമര്‍പ്പണം. ഫ്രാങ്കിയെ സിഐഎ ചാരനാക്കി മാറ്റിയാലാണ് അദ്ദേഹത്തിനൊപ്പം പുസ്തകം എഴുതിയ ഐസക്കിനെയും ആ പട്ടികയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്താന്‍ പറ്റുകയുള്ളു. ഒരു മാധ്യമവും നേരത്തെ ഫ്രാങ്കിയെ കുറിച്ച് നടത്തിയ ഈ ആരോപണം പിന്‍വലിച്ചിട്ടില്ല. സിപിഐ എം പിബിയുടെ വിശദീകരണമൊന്നും അവര്‍ മുഖവിലക്കെടുത്തിരുന്നില്ല. അപ്പോള്‍ ഈ മാധ്യമങ്ങളുടെ അഭിപ്രായത്തില്‍ ഫ്രാങ്കി ഇപ്പോഴും സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ ചാരനാണ്. അങ്ങനെയൊരാള്‍ക്ക് പുസ്തകം സമര്‍പ്പിക്കുന്നയാള്‍ തോമസ് ഐസക് ഇന്ന് വെറും വ്യക്തിയല്ല. നേരത്തെ ജനകീയാസൂത്രണവിവാദം കെട്ടിപ്പൊക്കിയ സന്ദര്‍ഭത്തില്‍നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ഐസക് ഇന്ന് കേരളത്തിലെ മന്ത്രിയാണ്. സിപിഐ എമ്മിന്റെ കേന്ദ്രകമ്മിറ്റി അംഗവുമാണ്. അങ്ങനെയുള്ള വ്യക്തി എഴുതിയ പുസ്തകം സാമ്രാജ്യത്വ ചാരനെന്ന് തങ്ങള്‍ വിശേഷിപ്പിച്ച ഫ്രാങ്കിക്ക് തന്നെ സമര്‍പ്പിക്കുന്നത് മാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക് പ്രധാന വാര്‍ത്തയാകേണ്ടതാണ്. അതില്‍നിന്നും പല കഥകളിലേക്കും ഉപകഥകളിലേക്കും വിശകലനങ്ങളിലേക്കും വികസിപ്പിക്കാവുന്ന വാര്‍ത്ത. മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകരുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ അതുള്‍പ്പെട്ടില്ലെന്നു നടിച്ചാലോ എന്നു കരുതിയായിരിക്കണം പുസ്തക പ്രകാശനവേളയില്‍ ഐസക് അത് എടുത്തുപറയുകയും
ചെയ്തു. സാധാരണഗതിയില്‍ അന്നു രാത്രിതന്നെ ന്യൂസ് അവറില്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യേണ്ടതായിരുന്നു! തത്സമയ വിദഗ്ധര്‍ക്ക് ഇഷ്ട വിഷയവുമാണ്. എന്നാല്‍, മിക്കവാറും എല്ലാവരും തന്നെ ഇത് അവഗണിച്ചു. ഫ്രാങ്കി ചര്‍ച്ചകള്‍ ഇനി വേവില്ലെന്നു കരുതിയിട്ടായിരിക്കണം! അല്ലെങ്കില്‍ പുസ്തകത്തിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കടക്കാന്‍ അതുവഴി നിര്‍ബന്ധിതമായാലോ എന്ന ഭയവുമുണ്ടായിരിക്കാം.ലാവലിന്‍ വിവാദം എങ്ങനെയാണ് കെട്ടിപ്പൊക്കിയതെന്ന് രണ്ടു അധ്യായങ്ങളില്‍ ഉദാഹരണങ്ങള്‍ നിരത്തി വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്. പിണറായി വിജയനെ കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രഗത്ഭനായ വൈദ്യുതി മന്ത്രിയെന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ച മാധ്യമങ്ങള്‍ തന്നെ എങ്ങനെയാണ് അദ്ദേഹത്തെ പ്രതിയാക്കി മാറ്റാന്‍ യത്നിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ ഈ പേജുകള്‍ ധാരാളം. നിര്‍മിത കഥയുടെ സമര്‍ഥമായ ഫ്രൊഫഷണല്‍ അവതരണത്തിലൂടെയാണ് മലയാളമനോരമയും മാതൃഭൂമിയും ഈ ദൌത്യം നിര്‍വഹിച്ചത്. പിണറായി വിജയനെപോലെ ഇത്രമാത്രം ആക്രമിക്കപ്പെട്ട മറ്റൊരു രാഷ്ട്രീയനേതാവും കേരളത്തിലുണ്ടാവില്ല. ഇപ്പോഴും ശത്രുക്കള്‍ ആയുധം കൂര്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പിണറായി ഗള്‍ഫില്‍ പോയത് പാര്‍ടി തീരുമാനപ്രകാരമാണ്. ആരെല്ലാമാണ് കൂടെയുള്ളതെന്നും എവിടെയൊക്കെ എപ്പോഴൊക്ക പോകുമെന്നും പാര്‍ടി പരസ്യമായി മുന്‍കൂട്ടി അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു. പിണറായി സൌദിയില്‍ എത്തുന്നതിനു മുമ്പ് അവിടെനിന്നും മുന്‍ എസ്എഫ്ഐ പ്രവര്‍ത്തകന്‍ വിളിച്ചിരുന്നു. ആദ്യമായാണ് പിണറായി സൌദിയില്‍ വരുന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ആദ്യം വിശ്വസിച്ചില്ല. എപ്പോഴെങ്കിലും പോയിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് കരുതി. എന്നാല്‍, അവിടത്തെ സാംസ്കാരിക സംഘടനകളുടെയും മലയാളി അസോസിയേഷനുകളുടെയും തുടര്‍ച്ചായ ക്ഷണമുണ്ടായിട്ടും ഇതുവരെ അവിടെ പോയിരുന്നില്ല. ആദ്യം ജയില്‍നിറക്കല്‍ സമരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവാദമായിരുന്നു. അതു കാറ്റുപിടിക്കാതെവന്നപ്പോള്‍ തച്ചങ്കരി യാത്രയായി വിഷയം. പിണറായി ഗള്‍ഫില്‍ പോയ സമയത്തുതന്നെ തച്ചങ്കരിയും പോയതാണ് വിവാദമെന്ന് മാതൃഭൂമി ലീഡ് വാര്‍ത്ത. ഗള്‍ഫില്‍ എത്ര രാജ്യങ്ങളുണ്ടെന്നും പിണറായി പോകുന്ന സമയത്ത് അതിലേതെങ്കിലും രാജ്യത്ത് എപ്പോഴെങ്കിലും പോകുന്നവര്‍ വഴി വിവാദസാധ്യതയുണ്ടെങ്കില്‍ അതും പിണറായിയുടെ അക്കൌണ്ടില്‍ കിടക്കട്ടെയെന്നതാണ് ഈ പ്രചാരവേലയുടെ ലക്ഷ്യം.
ലാവലിനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മാധ്യമങ്ങള്‍ നിര്‍മിച്ച നുണക്കൊട്ടാരങ്ങള്‍ ഒന്നൊന്നായി സമര്‍ഥമായി തകര്‍ത്തിടുകയാണ് വ്യാജസമ്മിതിയുടെ നിര്‍മിതി എന്ന പുസ്തകം. എങ്ങനെയാണ് ഇത് വളര്‍ത്തി വികസിപ്പിച്ചതെന്നും അതിനായി എത്ര സ്ഥലം മാധ്യമങ്ങള്‍ നീക്കിവെച്ചെന്നും ഇവര്‍ വിശദീകരിക്കുന്നു. അങ്ങേയറ്റം പ്രകോപനപരമായ രീതിയിലാണ് മനോരമയുടെയും മാതൃഭൂമിയുടെയും തനിനിറം തുറന്നുകാണിക്കുന്നത്. അല്‍പ്പമെങ്കിലും ആത്മാഭിമാനമുള്ളവര്‍ക്ക് പ്രതികരിക്കാതിരിക്കാന്‍ കഴിയാത്തതാണ് അവതരണരീതി. എന്നാല്‍, ഇതുവരെയും ആരും വെല്ലുവിളി ഏറ്റെടുത്തതായി കണ്ടില്ല. ഇത്രമാത്രം നഗ്നമാക്കപ്പെട്ടവര്‍ നിശ്ശബ്ദത പാലിക്കുന്നതും മറ്റൊരു തന്ത്രമാണ്. ആയുധങ്ങളിലാതെ നില്‍ക്കേണ്ടിവരുന്ന കളിക്ക് തങ്ങളായി മുന്‍കൈയെടുക്കേണ്ടതില്ലെന്ന ചിന്തയാണ് അവരെ നയിക്കുന്നത്. പ്രതികരണം പുസ്തകത്തിന്റെ പ്രചാരം വര്‍ധിപ്പിക്കുമെന്നും ഇവര്‍ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടാകും.
യഥാര്‍ഥത്തില്‍ മാധ്യമ വിചാരണ മാത്രമല്ല ഈ പുസ്തകം ചെയ്യുന്നത്. നോം ചോംസ്കിയും എഡ്വേര്‍ഡ് ഹെര്‍മനും ചേര്‍ന്നെഴുതിയ സമ്മതിയുടെ നിര്‍മിതി എന്ന പുസ്തകമാണ് ഗ്രന്ഥകര്‍ത്താക്കള്‍ മാതൃകയാക്കുന്നതെങ്കിലും അതില്‍നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാകുന്ന ഒരു ഘടകം ഇതാണ്. ഇവര്‍ പരിശോധിക്കുന്ന രണ്ടു പ്രശ്നങ്ങളുടെയും ശരിയായ മുഖം അവതരിപ്പിക്കുന്ന വസ്തുതകള്‍ യഥേഷ്ടം നല്‍കുക വഴി വായനക്കാരനെ യാഥാര്‍ഥ്യബോധത്തിലേക്ക് നയിക്കാന്‍ കഴിയുന്നത് ചെറിയ കാര്യമല്ല. ഇക്കാലത്തെ മാധ്യമപ്രചാരവേലയുടെ ഒരു പ്രത്യേകത തീവ്ര ഇടതുപക്ഷ മുഖമുള്ള സിപിഐ എം വിമര്‍ശമാണെന്ന ശരിയായ നിരീക്ഷണം പുസ്തകം നടത്തുന്നുണ്ട്. നിങ്ങള്‍ക്ക് കമ്യൂണിസത്തെ വലതുവശത്തുനിന്നും മറികടക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ലെങ്കില്‍ ഇടതുവശത്തുകൂടെ അതുചെയ്യുക എന്ന ആഗോളപ്രചാരവേലയുടെ കേരളീയ പ്രയോഗമാണത്. ഈ മൂലധനതന്ത്രത്തെ പത്രത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന മൂന്‍കാല വിദ്യാര്‍ഥി നേതാക്കളുടെ താല്‍പര്യങ്ങളുമായി കൂട്ടിക്കുഴക്കുന്നത് പ്രശ്നത്തെ ലളിതവല്‍ക്കരിക്കില്ലേ എന്ന സംശയവും പങ്കുവെയ്ക്കട്ടെ. യഥാര്‍ഥത്തില്‍ സിപിഐ എം പദാവലിയും സംഘടനാരീതികളും കുറച്ചെങ്കിലും അറിയാവുന്നവരെ സമര്‍ഥമായി മാധ്യമമുതലാളിമാര്‍ ഉപയോഗിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
എങ്ങനെയാണ് മാധ്യമങ്ങളുടെ ഈ സമ്മതനിര്‍മാണ പ്രക്രിയയില്‍നിന്നും വിമോചിതരാകാന്‍ ജനതക്ക് കഴിയുന്നതെന്ന അന്വേഷണവും പുസ്തകത്തെ വേറിട്ടു നിര്‍ത്തുന്നു. മാധ്യമ സാക്ഷരത പ്രവര്‍ത്തനം പ്രധാനമാണ് എന്ന നിരീക്ഷണം പ്രധാനമാണ്. തലക്കെട്ടിന്റെ വായനയില്‍നിന്നു തന്നെ നിലപാടിലേക്ക് എത്തുന്ന നല്ലൊരു വിഭാഗമുള്ളപ്പോള്‍ ഈ പ്രക്രിയ അങ്ങേയറ്റം സങ്കീര്‍ണമാണ്. മാധ്യമങ്ങളുടെ ജനാധിപത്യവല്‍ക്കരണ സാധ്യതയില്‍ ഗ്രന്ഥകര്‍ത്താക്കള്‍ അതിരുകടന്ന പ്രതീക്ഷകള്‍ വെച്ചുപുലര്‍ത്തുന്നുവെന്ന സൂചനകള്‍ പുസ്തകത്തിലുണ്ട്. യഥാര്‍ഥത്തില്‍ അവശേഷിച്ചിരുന്ന സാധ്യതകളെ കൂടി ഇല്ലാതാക്കുകയാണ് ആഗോളവല്‍ക്കരണം ചെയ്യുന്നത്. ഒരു കാലത്ത് മാധ്യമങ്ങള്‍ ചില മൂല്യങ്ങള്‍ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിരുന്നത് അന്നത്തെ ഭരണവര്‍ഗസ്വഭാവത്തില്‍ അതു കൂടിയുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ്്. അങ്ങേയറ്റം ചരക്കുവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ട മാധ്യമത്തില്‍നിന്നും പഴയ മൂല്യങ്ങള്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് അബദ്ധമായിരിക്കും. പണം കൊടുത്ത് വാര്‍ത്ത പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന കാലമാണിത്. മാധ്യമങ്ങളും കുത്തക കമ്പനികളും തമ്മില്‍ പരസ്യമായി സ്വകാര്യ കരാറുകളില്‍ ഏര്‍പ്പെടുന്നു. അവരുടെ താല്‍പര്യം വാര്‍ത്തയായി വായിക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതമാക്കപ്പെടുന്ന കാലം. ഇത്തരമൊരു സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ മാധ്യമത്തെ സംബന്ധിച്ച ശാസ്ത്രീയ ധാരണയും, അതിന്റെ ദൌത്യമെന്താണെന്ന് തിരിച്ചറിയലും പ്രധാനമാണ്. സമകാലിക അനുഭവങ്ങളിലൂടെ ഈ പ്രക്രിയ തുറന്നുകാണിക്കുന്ന പുസ്തകം ഈ കാലത്തിന്റെ സമരത്തില്‍ പ്രധാന ആയുധമായി മാറുമെന്നതില്‍ സംശയം വേണ്ട.
*
പി രാജീവ് കടപ്പാട്: ദേശാഭിമാനി
ശനിയാഴ്‌ച, ഏപ്രിൽ 24, 2010
കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌!
Sanoop Rajavarma
വിപ്ലവ അനന്തര റഷ്യ വളരെ വലിയ ദാരിദ്ര്യം നേരിട്ടിരുന്നു എന്ന് അറിയാമല്ലോ ..അന്ന് ജനങ്ങള്‍ റൊട്ടി ക്ക് വേണ്ടി പണി എടുത്തിരുന്നു..അക്കാലത് ലെനിന്‍ ഉപയോഗിച്ച അന്നത്തെ കാര്‍ ആണ് ഇതു...നിങ്ങളുടെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ഈ ഒറ്റ കാരണം കൊണ്ട് ലെനിനെ കപട കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ എന്ന് വിളിക്കേണ്ടി വരും ...ജനങ്ങള്‍ റൊട്ടി കിട്ടാന്‍ മുറവിളി കൂട്ടുന്ന സമയത്ത് ആണ് നിങ്ങളുടെ ഭാഷയില്‍ ഈ ആഡംബരം .....ഇനി എവിടെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ ...ഒരാളെ കാട്ടിതരൂ ....ഇപ്പൊള്‍ എല്ലാരും മാര്ക്സിസ്റ്റ് ലെനിനിസ്റ്റ് എന്നാണ് സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് ...ഇതാണോ ലെനിനിസം ...............പക്ഷെ ഞാന്‍ മാര്ക്സിസ്റ്റ് ലെനിനിസ്റ്റ് ആണ്..ലെനിന്‍ ഞാന്കണ്ട ഏറ്റവും നല്ല കംമുനിസ്റ്കളില്‍ ഒരാളും ആണ്.....നിങ്ങളുടെ ഭാഷയില്‍ ഇതു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ വിരുദ്ധത ആയി വരില്ലേ ..........?
ഇനി അദ്ദേഹം താമസിച്ചിരുന്നത് ....ക്രെംലിന്‍ കൊട്ടാരത്തില്‍ ..പഠനമുറി ,കിടപ്പുമുറി ,ഓഫീസ് എന്നിവ എല്ലാം ക്രെംലിന്‍ കൊട്ടാരത്തില്‍ തന്നെ..നാട്ടുകാര്‍ കൂടി ചേര്‍ന്ന് നടത്തിയ വിപ്ലവത്തിന്റെ ഭാഗമായി കിട്ടിയ ക്രെംലിന്‍ കൊട്ടാരം , നാട്ടുകാര്‍ തണുപ്പില്‍ കിടന്നു ആഹാരം ഇല്ലാതെ വെറുങ്ങലിച്ച സമയത്തും അദ്ദേഹം ..നിങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാട് വയ്ച്ചു നോക്കിയാല്‍ ...സുഖിമാനെ പോലെ ഉപയോഗിച്ചു നാട്ടുകാരെയും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ സിദ്ധാന്ത ത്തെയും പറ്റിച്ചു.............എന്ത് പറയുന്നു ..? ഈ ആരോപണത്തെ നിങ്ങള്‍ എങ്ങിനെ നേരിടും ...ലോകം ആരാധിക്കുന്ന ലെനിന്‍ ,സ്ടലിന്‍ പിന്തുടര്‍ന്ന ലെനിന്‍ . ചെ ..പിന്തുടര്‍ന്ന ലെനിന്‍ , ഭഗത് സിംഗ് പിന്തുടര്‍ന്ന ലെനിന്‍ , സീലിയ സാഞ്ചസ് പിന്തുടര്‍ന്ന ലെനിന്‍ ....എ കെ ജി പിന്തുടര്‍ന്ന ലെനിന്‍ ,..........ആരുണ്ട് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ ആയി ബാക്കി ....?...
ഇങ്ങനെ നോക്കിയാല്‍ ...പിണറായി കപട കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ തന്നെ .......വി എസ് കപട കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ തന്നെ....എ കെ ജി , ഇ എം എസ് , പ്രകാശ് കാരാട്ട് , ബുദ്ധദേബ് , എല്ലാരും കപട കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ തന്നെ .......അപ്പോള്‍ ഇവര്‍ക്കെല്ലാം വഴികാട്ടിയ ലെനിന്‍ ..........ഭൂലോക കള്ളന്‍ , കപട കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ , സാമ്രാജ്യത്വ ചാരന്‍ ................എന്ത് പറയുന്നു ?
എന്‍റെ നേതാവ് ലെനിന്‍ തന്നെ , എന്‍റെ നേതാവ് യെ കെ ജി തന്നെ , എന്‍റെ നേതാവ് ചെ തന്നെ , എന്‍റെ നേതാവ് സ്ടലിന്‍ തന്നെ , എന്‍റെ നേതാവ് വി എസ് തന്നെ , എന്‍റെ നേതാവ് ഫിദല്‍ തന്നെ .....താങ്കളുടെ നേതാവോ ......? എം എന്‍ വിജയനോ ....? മുകളില്‍ പറഞ്ഞവര്‍ പലരും എം എന്‍ വിജയനെ ക്കള്‍ മുന്‍പില്‍ ആണ് ..ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാല്‍ മനസിലാകും . ഇനി കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പാര്‍ട്ടി അംഗങ്ങള്‍ എല്ലാരും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ അല്ലല്ലോ ...കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പാര്‍ട്ടി എന്നത് ..കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ കള്‍ നയിക്കുന്ന പാര്‍ട്ടി എന്നാണ് ലെനിന്‍ പറഞ്ഞത് ..അല്ലാതെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ കള്‍ മാത്രം ഉള്‍ക്കൊണ്ട പാര്‍ടി എന്ന് പറയാതിരുന്നത് എന്തുകൊണ്ട് ...?
ഇതിനായി സബ്‌സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത:
പോസ്റ്റുകള്‍ (Atom)